the PAPER
τεύχος: 420 - 23/01/2013 - σχόλια

Οι «ρακοσυλλέκτες»

Η επίθεση θυμίζει “Σέκτα” και ολίγον “Πυρήνες” με μία δόση “Επαναστατικού Αγώνα” και ίχνη από “12η Φλεβάρη”..

EMAIL
FACEBOOK
TWITTER
MORE

Μεταξύ του ελλείμματος δημοκρατίας συνολικά στο δυτικό μοντέλο διακυβέρνησης που διαπιστώνει, και ορθώς, ο Ζίζεκ και της αναβίωσης της θεωρίας του Νετσάγιεφ περί καθολικού χάους υπάρχει απόσταση μεγάλη. Μεταξύ της βίας ως μαμής της ιστορίας που επικαλείται, και ορθώς, ο Κάρολος Μαρξ έως την τοποθέτηση βόμβας σε χώρο κοινωνικής και εμπορικής δραστηριότητας, όπως το The Mall, η απόσταση είναι τεράστια.

Τα σενάρια που εκπορεύονται από τα επιτελεία της Αντιτρομοκρατικής, της Κρατικής Ασφάλειας και του Μαξίμου βρίθουν αντιφάσεων, ανακριβειών και γενικοτήτων. Η προσπάθεια του θεσμικού χωροφύλακα της χώρας Νίκου Δένδια να χρεώσει αποκλειστικά την Αριστερά ως «Μήτρα της Τρομοκρατίας» αποτελεί συνειδητή προσπάθεια πόλωσης.

Η επιχείρηση «Σοκ και Δέος» καλά κρατεί με τα ΜΜΕ να αναπαράγουν εν είδει κρεατομηχανής τα γεγονότα στη Βίλα Αμαλία, την επίθεση στα γραφεία της ΝΔ, τη βόμβα στο εμπορικό κέντρο, τις διαδηλώσεις των αντιεξουσιαστών και τη βραχεία κατάληψη των γραφείων της ΔΗΜΑΡ. Συνδέουν τους πάντες με τα πάντα, προκαλώντας την πολυπόθητη καθολική σύγχυση.

Βρισκόμαστε στο επίκεντρο ενός διογκούμενου κύκλου επικοινωνιακής αντεπίθεσης, όπου το φόβητρο της «Πλατείας» αντικαθίσταται από το σκιάχτρο του τρομοκράτη. Αν στην «Πλατεία» οι... «πάνω» Χρυσαυγίτες, Καμ(μ)ένοι, Κυπατζήδες και περιθωριακοί του Άνω Κολωνακίου και της Φιλοθέης, παντός τύπου και προέλευσης, έστρωναν το δρόμο στην αλλαγή σκηνικού, τώρα οι «νοικοκυραίοι», όρος τόσο αγαπητός στο σημερινό Μαξίμου, φορτίζονται καταλλήλως από τις δόσεις ανασφάλειας και τρόμου που αναπαράγονται διαρκώς και αδιαλείπτως. Μια κοινωνία που ζει μέσα σε σενάρια συνωμοσίας είναι μια κοινωνία αδρανής και σε καθεστώς διάσπασης.

Τα τηλεοπτικά δελτία εξαντλούν τη δημοσιογραφική τους δυνατότητα εξηγώντας τις «κινήσεις» τρομοκρατών, όπως αυτές καταγράφονται από κάμερες ασφαλείας. «Είναι ψηλός ή ψηλή, κατέβηκε τα σκαλιά, έβγαλε μπαζούκας που κόλλησε, η βολίδα στην ταράτσα δεν είναι αριστερή αλλά υπόλειμμα δεξιάς παλιάς μπαλωθιάς στην Καλλιθέα, ήταν δύο, ήταν τρεις, ήταν τελικά δεκατρείς οι τρομοκράτες στο The Mall, φορούσαν καπελάκια και έφεραν περούκες, το καλάσνικοφ έβηξε και γι’ αυτό η σφαίρα τρύπησε το τζάμι του Σαμαρά, ήταν η συμμορία της Πάρου και όχι εκείνη της Αγίας Παρασκευής, θυμίζει “Σέκτα” και ολίγον “Πυρήνες” με μία δόση “Επαναστατικού Αγώνα” και ίχνη από “12η Φλεβάρη”». Η μαστοριά στην παραπληροφόρηση έγκειται στη διάδοση τεράστιου όγκου αληθοφανών εκδοχών. Ο πολίτης χάνεται στη μετάφραση και ο μεταφραστής «κλειδί» μπορεί να κεντήσει στον καμβά του θολού τοπίου.

Οι άρχοντες της αντίπερα όχθης παρακολουθούν με ενδιαφέρον. Αφού κατάφεραν να υλοποιήσουν το ζητούμενο με τη διόγκωση του ελλείμματος δημοκρατίας στο όνομα του Συντάγματος και των νόμων με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου εμβαπτισμένες σε διάλυμα τυπικού νομοσχεδίου και αφού πέρασαν με ευκολία την ομολογία από το ΔΝΤ (Τόμσεν) περί εσφαλμένων υπολογισμών στον πυρήνα των Μνημονίων, καταλήγουν στη διαχείριση της καθημερινής βίας ως αποκλειστικά αριστερού φαινομένου.

Οι κάτοικοι της αντίπερα όχθης είναι αρκετά έξυπνοι για να γνωρίζουν πως η βία δεν είναι ούτε αριστερή ούτε και δεξιά. Είναι σύμπτωμα που καθορίζει συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους, όπου οι κοινωνίες βρίσκονται σε κρίση λόγω οξυμένων αντιφάσεων. Η Γαλλική Επανάσταση δεν ήταν αριστερού περιεχομένου. Ήταν λαϊκή εξέγερση που κατέληξε σε αιματοκύλισμα και στην περίοδο του τρόμου. Το ίδιο συνέβη με την επανάσταση του Κρόμγουελ, με την αμερικανική επανάσταση, την εξέγερση της Κομμούνας, την επανάσταση του ’17, την εξέγερση των πεινασμένων στο Μεξικό.

Οι εξεγέρσεις είναι πάντα βίαιες. Η βία όμως δεν είναι πάντα προϊόν εξέγερσης. Μπορεί να είναι και το αντίθετο. Μπορεί να αποβλέπει στην προετοιμασία ενός νέου σκηνικού. Η εκδήλωση καθημερινής βίας στην Ελλάδα εντάσσεται, σε πρώτη ανάγνωση, στη διαμόρφωση ενός χάους για το χάος. Σε δεύτερη ανάγνωση, ωστόσο, ενδεχομένως να εντάσσεται σε μία λογική του τρόμου για τον τρόμο, ώστε η κάθε «λογικοφανής λύση» να αποτελεί αντίδοτο στην αίσθηση του χάους.

Η διαφθορά σε αυτή τη χώρα είναι κάτι σαν το πρωτογενές έλλειμμα. Αποτελεί γονιδιακή ταυτότητα ενός μοντέλου διαβίωσης. Το ευκολότερο πράγμα στην Ελλάδα είναι να «στήσεις αγανακτισμένους» στο Σύνταγμα και να «παραγγείλεις τρομοκράτες» στη Συγγρού. Είναι απείρως ευκολότερο από το να πείσεις τους άρχοντες να είναι τίμιοι, τους αστούς να μην κλέβουν και τους μικροαστούς να μη συμμετέχουν στο πάρτι. Το δύσκολο σε αυτή τη χώρα είναι να είσαι και να παραμένεις σοβαρός. Να αναλογίζεσαι τις συνέπειες της υιοθετημένης από την εξουσία αθλιότητας. Να απαιτείς τα αυτονόητα, αλλά και να τα παραχωρείς.

Η βόμβα στο εμπορικό κέντρο και η δολοφονία του μετανάστη στα Πετράλωνα, η σφαίρα στη Συγγρού και ο βασανισμός των κρατουμένων στις ανθρωποφυλακές της Ελληνικής Αστυνομίας, όπως καταγγέλλεται διεθνώς, λειτουργούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Προκαλούν φόβο και αναπαράγουν τρόμο. Προετοιμάζουν το έδαφος για εξελίξεις ανομολόγητες.

Θα ήταν ίσως παρακινδυνευμένο να προβλέψει κανείς το εάν και κατά πόσο η Ευρώπη και το μεταπολεμικό δημοκρατικό μοντέλο της θα αντέξουν στις πιέσεις που εξασκεί η οικονομική κρίση σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης. Οι πρώτες ενδείξεις είναι απογοητευτικές. Οι Καταστατικοί Χάρτες κονιορτοποιούνται στο όνομα της λήψης μέτρων για την κρίση. Οι νόμοι παραβιάζονται επισήμως ώστε να διευκολυνθούν οι... «μεταρρυθμίσεις». Τα κοινωνικά κεκτημένα παραμερίζονται για να αποκτήσουν ανταγωνιστικότητα οι εθνικές οικονομίες έναντι των απαιτήσεων της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Ο εργαζόμενος στην Ινδία συνθλίβεται την ίδια στιγμή που ο υπάλληλος στο Παρίσι ισοπεδώνεται. Ο προσωπικός πλούτος εκ των αποδοχών του μέσου Ιταλού έφθασε στις αρχές του 2013 στα επίπεδα του 1986. Ο προσωπικός πλούτος ενός εργαζόμενου στο Μπαγκλαντές απλώς δεν υπήρξε ποτέ. Η παγκοσμιοποίηση της αγοράς εργασίας ωθεί τις εθνικές αγορές σε αλληλο-εξισορρόπηση.

Η μοναδική δοκιμασμένη μέθοδος που διασφαλίζει την επιβολή νέου μοντέλου με χαρακτηριστικά δημοκρατικού ελλείμματος είναι η μέθοδος του τρόμου, της ανασφάλειας και του φόβου της φτωχοποίησης. Μόνο που η μέθοδος αυτή είναι βραχύβια και οδηγεί αναπόφευκτα σε εκρήξεις όπου η καθολική βία αναλαμβάνει το ρόλο του καθοδηγητή. Αν αυτό είναι το περιβόητο, αγνώστου καταγωγής και ταυτότητας «ΣΧΕΔΙΟ» περί αποσταθεροποίησης κ.λπ. που τόσο συχνά αναπαράγεται από τους επαγγελματίες σχολιαστές στα βραδινά τηλεοπτικά δελτία, τότε και οι σχεδιαστές και οι εκπρόσωποί τους θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως στο τέλος θα υπάρξουν μόνο ηττημένοι σε ρόλο ρακοσυλλεκτών της ιστορίας.

Πρόσφατα άρθρα από ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

image
Η αυθεντικότητα της παραγωγής της ελληνικής γλώσσας διαχρονικά είναι ο Παγκόσμιος Λόγος της
image
Έπινε το καφεδάκι του στην Καμάρα, κοντά στο Πανεπιστήμιο δηλαδή. Τον έσπασαν στο ξύλο τρία νεαρά άτ...
image
Ζούμε την ιστορική περίοδο των «Αγωγών ενέργειας»

Voice Choice

image
Ο 66χρονος συνθέτης/ τραγουδιστής έχασε τη μάχη με τον καρκίνο
02/09/2014 - 08:41
image
Ποιος είναι ο Βασίλης Δεληγκάρης που το έγραψε
02/09/2014 - 13:24
image
Συστάσεις από τη ΓΓΠΠ για την πρώτη φθινοπωρινή επιδείνωση
01/09/2014 - 20:59
image
Με ζωγραφιές των παιδιών τους το νυφικό Versace
02/09/2014 - 09:39
image
Αναφορές για υποκλοπή από το iCloud της Apple
02/09/2014 - 08:56
n
10 τραγούδια για το φθινόπωρο
02/09/2014 - 13:20
image
Tο ζήτημα της πλημμελούς προστασίας της περιοχής του Σχοινιά
02/09/2014 - 13:06
n
Βάλε #avbeach και κέρδισε ένα κινητό!
01/09/2014 - 16:20
image
Να τρως καλά, να κοιμάσαι καλά και να μην παντρευτείς ποτέ
01/09/2014 - 19:53

Smart Life

Advertisement

image
Έτσι μας αρέσει!
05/08/2014 - 15:21
image
Όλα όσα έγιναν την 3η μέρα του φεστιβάλ
03/08/2014 - 19:39
image
Σπαρταριστά live και μπίρες στο River Party
03/08/2014 - 16:54

Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.

Πάρτε μέρος στη συζήτηση

Δεν ξερω τι θελει να πει ο

Δεν ξερω τι θελει να πει ο ποιητης, αλλα ρε παιδια, εαν ολοι αναλωνονταν σε πιο δημιουργικα πραγματα αντι να βαζουν βονβες σε χωρους οπου συχναζουν γονεις με τα παιδια τους, αντι να δολοφονουν μεταναστες, αντι να κανουν ψευτοεπιθεσεις με μοναδικο σκοπο τον εντυπωσιασμο στα media (προφανως και κρυβομαι κομματικα συμφεροντα απο πισω, και ΟΛΟΙ καταλαβαινουμε ποιοι και πως-μην λεμε παλι τις ιδιες καραμελες για 'προβοκατσια' και αηδιες)
τεσπα-εαν οι ανθρωποι που ασχολουνται με αυτα, εκαναν κατι πιο δημιουργικο (διοργανωστε ενα συσσιτιο, εαν ενδιαφερεστε ΤΟΣΟ για την κοινωνια ρε παιδια, καντε ερανο να πληρωσετε καναν λογαριασμο ρευματος των απορων) τοτε, θα καταλαβαιναμε οτι αυτη η χωρα, ΙΣΩΣ εχει καποιο μελλον!
Αλλα απτην στιγμη που και νεοτερες γενιες ειναι τοσο κορεσμενες και διεφθαρμενες με κομματικες αηδιες, (σε σημειο να ΒΙΑΙΟΠΡΑΓΟΥΝ για τα 'πιστευω' τους) τοτε, δεν υπαρχει καμμια ελπιδα!
Αεροπλανο και οπου φυγει-φυγει, παιδια!