Το Στέκι: Δοκιμάσαμε τα κρεατικά και την τέχνη της οικογένειας Λιάντα, στον Τρίλοφο της Θεσσαλονίκης.
Από το 1995 μέχρι και σήμερα ο κύριος Γιάννης και η κυρία Αναστασία Λιάντα δεν έπαψαν ποτέ να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα: Να υποδέχονται τους μερακλήδες κρεατοφαγάδες στο χωριό τους, τον Τρίλοφο, ταΐζοντάς μας με τα καλύτερα. Από τότε έως σήμερα που κοντεύει να γίνει τριάντα χρονών, το Στέκι ευτύχησε να στήνει κατάσταση παρασημοφορημένη με εύσημα ανωτάτης κρεατοφαγικής για τις ποιότητες και τα γούστα που προσφέρει. Τα δυο παιδιά του κυρίου Γιάννη και της κυρίας Αναστασίας, ο Απόστολος και ο Κώστας, συν τις νύφες Ευγενία και Λάουρα, μπήκαν στη δουλειά δημιουργώντας έτσι μια «οικοτεχνία» από τις λίγες στα πέριξ της Καρδίας και του Νέου Ρύσσιου.
Όταν στο τέλος του γεύματός μας, σύσσωμη η οικογένεια μετά του ευγενικού προσωπικού πόζαρε για την αναμνηστική φωτογραφία κατάλαβα γιατί αυτό το μέρος θεωρείται μια από τις καλύτερες «κρεατερί» του νομού Θεσσαλονίκης. Είναι οι απλοί και χαμογελαστοί άνθρωποι, ανόητε, που μαγειρεύουν με τέχνη, αγάπη και σεβασμό σε όλους αυτούς που τους τιμούν, όπως θα έλεγε και ο Μπιλ Κλίντον αν περνούσε για ένα στέικ!
Αναμφίβολα ήταν τρελά πεινασμένη η παρέα μας κι έτσι παραγγείλαμε όλον τον κατάλογο, μια Κυριακή που δεν έπεφτε καρφίτσα στον «ναό». Οι πατάτες με αυγά και κεφαλοτύρι ήταν μια κόλαση, τα δυο μπουγιουρντί, ένα άκαφτο και ένα σπάισι, σκέτα ποιήματα, η τηγανητή φέτα με μέλι και σουσάμι μια γλυκοφάγωτη πανδαισία, η πιπεριά καυτερή τόσο όσο και η ποικιλία με τα χόρτα, τα μπρόκολα, τα παντζάρια και τα λαχανικά εποχής αυτό που έπρεπε για να δροσίσει η ατμόσφαιρα, όταν ξεκίνησαν να καταφθάνουν οι «περηφάνειες» του Στεκιού.
Τι επική κρεατοφαγία ήταν αυτή που μας ευλόγησαν! Το ζουμερό γεμιστό μπιφτέκι των 1200 γραμμαρίων με τρία αυγά μάτια περιχυμένα πάνω του με έκαναν πάραυτα να δώσω όρκο στην καλή μου ότι την επομένη μέρα θα έκανα εκείνο το ρημάδι το τσεκ απ που όλο το αναβάλλω.
Προετοιμαστείτε οι ανεξοικείωτοι για ένα μπάρμπεκιου που δεν υπάρχει: οι τρυφερές μοσχαρίσιες σπαλομπριζόλες και οι σπέσιαλ μπριζόλες τους με dry aging που απομακρύνει την υγρασία έδωσαν στον ουρανίσκο τη δυνατότητα να δοκιμάσει κρέας που ενισχύθηκε με ακόμα πλουσιότερη γεύση.
Το Στέκι παραγγέλνει τα καλούδια του από τα καλύτερα αργεντίνικα και ισπανικά βοσκοτόπια αλλά ταυτόχρονα ψήνει και κρεατάρες διαλεγμένες από τα ντόπια δερβίσικα κρεοπωλεία. Κοινώς το Στέκι ψωνίζει χοιρινά τοπικά και απογειώνει με black angus και άλλα ωραία μοσχαράκια, διαπλανητικά, όπως μου δήλωσε ο ένας από τους γιους των Λιανταίων, ο Αποστόλης Λιάντας.
Στην κουζίνα και τις σχάρες ο αδελφός του, μέγας τεχνίτης ψήστης, Κώστας Λιάντας, φουντώνει ή δαμάζει τις φωτιές κατά περίσταση, φέρνοντας στο τραπέζι μας χοιρινές παντσετομπριζόλες και T- Bone steaks to share, ιδανικά ψημένα medium well.
Παραμιλήσαμε με τις βαρβάτες Τόμαχοκ και τις κόντρα ωρίμανσης που μαζί με τα μοσχαρίσια μάγουλα -αυτά η κυρία Αναστασία μας τα σερβίρε με ταλιατέλες-, προκάλεσαν στην ομήγυρη ευφορία.
Τα Σαββατοκύριακα, μάθετε ότι στο Στέκι παίζουν κότσια χοιρινά στη γάστρα και παντσετολουκουμάδες, ενώ η λίστα με τα κρασιά του μαγαζιού που μετράει 131 ελληνικές και διεθνείς ετικέτες είναι για εύφημη μνεία. Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη η ομάδα ξεκουράζεται, η λέξη ψάρι εδώ είναι απαγορευμένη και ένα τηλέφωνο τις υπόλοιπες μέρες που είναι ανοιχτοί και ειδικά τα Σαββατοκύριακα που γίνεται λαϊκό προσκύνημα επιβάλλεται.
17°
