Μίλα Μου Βρόμικα

Έχασα την κολλητή και το αγόρι μου. Πόσο γρήγορα αλλάζουν όλα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε;

Από τη μία σκέφτομαι ότι έχει κάθε δικαίωμα να στενοχωριέται, από την άλλη καταλήγω να νιώθω εγώ ένοχη.

Βίωσα δύο αποτυχημένες σχέσεις, στρες, οικογενειακά θέματα και νιώθω οτι απέτυχα

Δεν ξέρω αν φταίω εγώ σε κάτι ή είναι δικό του το θέμα.

Είναι με τα σωστά του;

Τελικά δεν είναι στη φάση ωριμότητας που χρειάζεται για κάτι τέτοιο

Μήπως είναι καμπανάκι για να χωρίσω;

Έχω φάει άπειρο μπούλινγκ στο σχολείο γι' αυτό

Πιστεύω ότι θέλει να χωρίσουμε, αλλά μου το λέει με τρόπο

Την άκουσα να μιλάει για εμένα μέσα στο λεωφορείο