Σε βλέπω

Eυτυχία είναι ένα ωραίο απόγευμα με ανοιξιάτικο ήλιο να πίνω καφέ με έναν φίλο ή μια φίλη ή μια παρέα

Λένα Διβάνη 03.06, 16:01

Τους το είπες μία και σ’ έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια. Τους το είπες δύο, τους το είπες τρεις. Έγραψες μια ταμπέλα-παράκληση, έγραψες δύο, η παράκληση έγινε προσευχή και η προσευχή απελπισία.

Λένα Διβάνη 06.05, 16:42

Μια βόλτα στην πόλη χωρίς πεζοδρόμιο, χωρίς χώρο και με πολλή υπομονή

Λένα Διβάνη 29.04, 14:07

Ξάπλωσες και γελούσες με τη φίλη σου καθώς «ακούγατε» τα μέλη σας να θερμαίνονται σιγά σιγά, να απλώνονται ξανά, να παίρνουν πίσω τη ζωή που τους έκλεψε ο ζόφος του παγκόσμιου χειμώνα

Λένα Διβάνη 22.04, 16:46

Το κορίτσι ξεκάθαρα χαιρόταν που περίμενε, τον χάριζε τον χρόνο του. Είχε έρθει προετοιμασμένο, ήταν φανερό. Περίμενε τον Λάζλο Κρασναχορκάι για να της υπογράψει το βιβλίο του.

Λένα Διβάνη 01.04, 14:42

Τι έγινε, βρε παιδιά; Πώς μας πιάσανε έτσι στον ύπνο;

Λένα Διβάνη 27.03, 11:33

Προτιμότερο από το να βλέπεις αγχωμένος στα τηλεοπτικά δελτία τις μπαρούφες του τρελού που κυβερνάει τη Γη

Λένα Διβάνη 18.03, 15:20

Χώσου πιο βαθιά. Ψάξε καλύτερα. Υπάρχει σίγουρα κι άλλος πάτος κάτω απ’ τον πάτο του πάτου μας. Μάλλον.

Λένα Διβάνη 11.03, 17:28

Τέσσερις άντρες, ψημένοι από τη ζωή, σε μια επαρχιακή ταβέρνα, σιωπηλοί και συνοφρυωμένοι, να κοιτάζουν και να δοξάζουν το πουλί τους στημένο στο κέντρο του εορταστικού τραπεζιού

Λένα Διβάνη 26.02, 15:21