Στην κατοικία του χιονιού

Namaste…

Στην  Thamel (κεντρική γειτονιά του Kathmandu) περνάω μπροστά από τα πολλά μαγαζάκια με τον απαραίτητο εξοπλισμό για τους κατακτητές του Everest. Ένα ταλαίπωρο Everest το οποίο έχει σχεδόν καταντήσει πλέον να μαζεύει πιο πολύ κόσμο και από τον Λυκαβηττό. 

Έτσι  που σε λίγο, νεαρά ζευγαράκια θα ανεβαίνουν με παπί στη κορυφή για να απολαύσουν τη θέα του πλανήτη και ο πλανήτης την αγάπη τους. 

Δυτικοί (κυρίως ΗΠΑ, Ευρώπη) αλλά και Ανατολικοί (Ιαπωνία, Σιγκαπούρη κλπ) φτάνουν στο Kathmandu την άνοιξη ή το φθινόπωρο οπότε και είναι η καλύτερη περίοδος για trekking.  Συνήθως ο στόχος είναι το Everest Base Camp (EBC). Αν κάποιος αποφασίσει να κάνει το συγκεκριμένο once-in-a-lifetime trekking τον Οκτώβριο, να είναι προετοιμασμένος να μοιραστεί τα μονοπάτια με άλλους 10.000 κατακτητές. 

Από εκεί που σταματάει ο δρόμος, μέχρι το EBC, ο μόνος τρόπος μετακίνησης είναι με τα πόδια φυσικά. Η διάρκεια της διαδρομής είναι 2-3 εβδομάδες. 

Τα σκουπίδια που υπάρχουν εκεί, έχουν πανηγυρικά ανεβάσει το EBC στο top5 των πιο  βρόμικων τοποθεσιών του πλανήτη! Κουτάκια coca-cola, κονσερβοκούτια, πλαστικά κλπ στα 5545 μέτρα, σε μια γειτονιά όπου το σκουπιδιάρικο του δήμου Everest δεν περνάει ποτέ.

Οι εξερευνητές  μας αποτελούν μέλη ενός trekking group και ακολουθούν τον sirdar (αρχηγός).  Υπάρχει κουβαλητής που μεταφέρει τα ρούχα τους, τα φαγητά τους και γενικώς κάνει ό,τι χρειάζεται ώστε οι εξερευνητές μας να είναι άνετοι και το μόνο βάρος τους να ειναι τα trekking poles και η φωτογραφική τους μηχανή.  Πιθανά να είναι σε κάποιους και βάρος οτι βιάζουν λίγο τη φύση αλλά αυτό το βάρος δεν μπορεί να το πάρει ο Νεπαλέζος κουβαλητής, ας κουβαλήσουν κάτι και οι κατακτητές.

Από το EBC οι πολύ τολμηροί (και πολυχρήματοι) θα ξεκινήσουν για το Everest και θα καθορίσουν πλέον αυτοί το πιο ψηλό σημείο του πλανήτη το οποίο θα είναι το επάνω μέρος του κεφαλιού τους! Και το υψόμετρο θα είναι τα 8848 μέτρα του Everest συν το ύψος τους (τώρα μου ήρθε αυτό!). 

Κάποιοι βεβαίως θα  μας αφήσουν χρόνους εξαιτίας της νόσου των ορέων. Καμιά 30αριά είναι κάθε χρόνο. 

Αυτά  σε μια από τις πολλές κορυφές των Ιμαλαίων όπου οι κατακτητές θα ενοχλήσουν τη χλωρίδα, την πανίδα και ακάλεστοι θα βρεθούν στα Himalaya, που στα σανσκριτικά σημαίνει: «κατοικία του χιονιού».  Ουπς… όχι των ανθρώπων...

Για αυτό εγώ το προτιμώ σε μορφή  μπύρας το Everest.