Το pumpkin spice latte διχάζει την Ευρώπη

Στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι αναπόσπαστο κομμάτι του φθινοπώρου. Το pumpkin spice latte, από το 2003 όταν λανσαρίστηκε από τη Starbucks, έγινε εμπορικό φαινόμενο, συνοδευόμενο από κρέμες, κεριά, καλλυντικά και κάθε λογής «καρυκεύματα εποχής». Στην Ευρώπη όμως η πορεία του είναι λιγότερο γραμμική και πολύ πιο αμφιλεγόμενη.

Στις Βρυξέλλες και την Αμβέρσα, οι ουρές για ένα pumpkin spice latte μαρτυρούν ότι η τάση στην Ευρώπη κερδίζει έδαφος. Η αλυσίδα Have a Roll λανσάρει κάθε Οκτώβριο την εποχική της εκδοχή, με τον ιδιοκτήτη Ντένις φαν Πιλ να αναγνωρίζει ότι «είτε το αγαπάς είτε το μισείς». Αντίθετα, στη Ρώμη και το Παρίσι η αποδοχή είναι διστακτική. Σε ιταλικά καφέ που σέβονται την παράδοση του εσπρέσο, το ρόφημα εμφανίζεται σπάνια και με επιφυλάξεις, ενώ στη γαλλική πρωτεύουσα περιορίζεται κυρίως σε μεγάλες αλυσίδες όπως η Starbucks.

Η συζήτηση γύρω από το ποτό ανοίγει ένα παράθυρο στην ιστορία της γεύσης. Το μείγμα μπαχαρικών — κανέλα, μοσχοκάρυδο, τζίντζερ, γαρίφαλο, μπαχάρι — δεν περιέχει σχεδόν ποτέ κολοκύθα, αλλά προέρχεται από ευρωπαϊκές παραδόσεις των 16ου και 17ου αιώνων, όταν τα εξωτικά μπαχαρικά ήταν ακριβά και πολύτιμα. Μεταφέρθηκαν στην αμερικανική ήπειρο, παντρεύτηκαν με την τοπική κολοκύθα και κατέληξαν στον θρυλικό πλέον κολοκυθόπιτα. Από εκεί, η βιομηχανία τροφίμων τυποποίησε το μείγμα ως «pumpkin pie spice» και η Starbucks το μετέτρεψε σε εμπορική επιτυχία.

Η πορεία του στην Ευρώπη, ωστόσο, είναι πιο σύνθετη. Από τη Βρετανία το 2012 εξαπλώθηκε σε 85 χώρες, αλλά η ένταση της αποδοχής ποικίλλει. Στις Βρυξέλλες και το Άμστερνταμ το βρίσκει κανείς εύκολα, στη Λειψία επίσης, ενώ στη Ρώμη παραμένει περιθωριακό και ακριβό. «Μου άρεσε στην Αμερική», παραδέχεται μια ιδιοκτήτρια καφέ στη Ρώμη, «αλλά εδώ λίγοι το ζητούν».

Το pumpkin spice latte στην Ευρώπη είναι λιγότερο γλυκό από την αμερικανική εκδοχή, πιο φειδωλό σε ζάχαρη, με τους ντόπιους καταναλωτές να αναζητούν την ισορροπία αντί για την υπερβολή. Για κάποιους, συμβολίζει την παγκοσμιοποίηση σε μια κούπα· για άλλους, είναι απλώς μια μόδα που αμφισβητείται από τις βαθιές καφεϊνικές παραδόσεις της ηπείρου.

Πηγή: The New York Times