Οι δρόμοι, οι φίλοι, η κίνηση, οι στιγμές που μπορούσε να ξεχάσει για λίγο ότι ήταν ο προστάτης
- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
YOUR VOICE
Η ιστορία του Κωνσταντίνου Σπέρα, της απεργίας των μεταλλωρύχων της Σερίφου και η απρόσμενη σύνδεσή της με τη Mary Shelley και το «Frankenstein»
ΣΕ ΕΙΔΑ
Μπήκες στο 501 στη στάση «Παπαφλέσσα» προς Μαρούσι. Ήμασταν οι μόνοι επιβάτες. φορούσες σορτς και πορτοκαλί tshirt. Μουσάτος. Αν με θυμάσαι και ενδιαφέρεσαι, στείλε.
Ήσουν με τη μαμά σου νομίζω. Ωρα 17:00 περίπου. Είχες κάποια τατουάζ πλάγια στον κορμό, λευκά βαμμένα δάχτυλα στα χέρια και κόκκινα στα νύχια των ποδιών, μαύρο ρολόι. Είμαι ο κύριος που καθόταν δίπλα σου. Περιέργως θέλω να σε ξαναδώ. Μπορεί να μη με παρατήρησες καν, αλλά εγώ όλο το απόγευμα σε απολάμβανα. Υ.Γ. ΥΠΈΡΟΧΑ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΣΟΥ.
Ήσουν στους κόκκινους καναπέδες του ξενοδοχείου Γαλήνη στα Καμμένα Βούρλα, λίγο μετά το λόμπι. Καθόσουν με την κόρη σου, σας πλησίασε ο γιος μου. Μιλήσαμε λίγο, όμορφη μελαχρινή, μου είπες ότι είσαι απ' τη Νέα Μάκρη. Παρά τη θέλησή μου να μιλήσουμε περισσότερο, το αγοράκι μου είχε όρεξη για περιήγηση στον χώρο και με τράβηξε αλλού! Είμαι μόνος γονέας, δεν παντρεύτηκα ποτέ, αν είσαι κι εσύ μόνη ή χωρισμένη και το δεις, θα ήθελα να τα ξαναπούμε.
Μίλα Μου Βρόμικα
Μίλα μου βρόμικα: Η αυτοπεποίθησή μου έχει πέσει στα τάρταρα.
Μίλα μου βρόμικα: Η σχέση μου μου κάνει συνεχώς παράπονα ότι δεν τον ζηλεύω
Μίλα μου βρόμικα: Mε μπλόκαρε και τώρα κάνει σαν να μην συμβαίνει τίποτα
Μίλα μου βρόμικα: Αρραβωνιαστήκαμε αλλά δεν είναι έτοιμος για γάμο