- CITY GUIDE
- PODCAST
-
15°
Στην επόμενη συναυλία των Coldplay θα είμαι εκεί
Τα παιδιά που διαλέγουν την παρέα του Chris Martin
Coldplay: Οι συναυλίες τους στην Αθήνα και η μεγάλη απήχηση του ποπ συγκροτήματος στις νέες γενιές
Συνήθως όταν πιάνεις να γράψεις για ένα συγκρότημα, που μόλις έπαιξε με μεγάλη επιτυχία στην πόλη σου, είναι προφανές ότι προτίθεσαι να γράψεις κριτική γι’ αυτή τη συναυλία. Αν πάλι δεν έχεις πάει, ενδεχομένως δικαιούσαι να κάνεις μερικές σκέψεις για τη συναυλία αυτή. Μπορεί και όχι. Όμως η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς.
Κάποτε υπήρχαν δισκογραφικές εταιρείες. Όχι μόνο στην Αγγλία ή την Αμερική, υπήρχαν ακόμη και στην Ελλάδα. Θυμάμαι τα fax –ναι, fax– που έρχονταν σε όσους από εμάς γράφαμε για μουσική, μερικές εβδομάδες πριν κυκλοφορήσει το «OK Computer» των Radiohead. Περιείχαν αποσπάσματα από τους στίχους του «Fitter Happier», εκείνου που διάβαζε στον δίσκο ο Fred από το Macintosh LC II. Η καλή φίλη που εργαζόταν τότε στην ΕΜΙ δήλωνε από νωρίς ότι επρόκειτο για αριστούργημα. Και δεν το είχε πει για πολλούς δίσκους. Και ήταν. Τρία χρόνια αργότερα, καλοκαίρι του 2000, ψάρευε από το συρτάρι της και μου έδινε το «Parachutes» των Coldplay. «Άκου αυτό, είναι αριστούργημα!» Και το άκουσα. Και πράγματι ήταν. ΚΑΙ αυτό!
Η ζωή μου είναι όμορφη. Ειδικά επειδή αγαπάω τις πρωινές εκπομπές και τα ακόμη πιο πρωινά ξυπνήματα που αυτές απαιτούν. Όμως υπάρχουν και οι δύσκολες μέρες. Το πρωί του Σαββάτου και της Κυριακής παίρνω συχνά το μετρό από τον Κεραμεικό. Πηγαίνω με τα πόδια ως εκεί κι αναγκάζομαι να ακούω από τα μπαρ που κλείνουν πιο αργά διάφορα είδη μουσικής, που ανεξαρτήτως επιμέρους χαρακτηριστικών, τα κατατάσσω στην ευρύτερη προσωπική κατηγορία του σκυλάδικου. Πρόκειται για ένα απίστευτο κράμα από κακοπαιγμένα μπουζούκια, τραβηγμένο από τα μαλλιά autotune, βαλκανικό trap κι ούτε ξέρω τι άλλο. Από τα μαγαζιά αυτά βγαίνουν δεκάδες νέοι άνθρωποι με την πρόθεση –για κακή μου τύχη– να με συνοδεύσουν στο ταξίδι μου με το μετρό.
Σαν τους παππούδες που θυμάμαι να μου την πέφτουν πριν φτάσω τα είκοσι –«βρε παιδάκι μου, τι ακούτε από ’κείνο το ρρροκ;»– πιάνω κι εγώ μερικές φορές κουβέντα με τους σημερινούς πιτσιρικάδες. Αν υπάρχει ένα συμπέρασμα είναι ότι δεν δίνουν καμία βάση στη μουσική, οι πιο πολλοί από αυτούς μοιάζουν να μην την ακούνε καθόλου. «Μια βδομάδα δουλεύω δεκάωρα για να βγω το Σάββατο» μου λέει ένα παιδί. Καταλαβαίνω, οι εποχές είναι δύσκολες. Το μόνο κακό είναι ότι οι στίχοι του σκυλάδικου –λαϊκού, pop ή trap– περνάει μέσα τους και τους διαμορφώνει.
Η σχέση μου με τους Coldplay δεν κράτησε πολύ. Το «Parachutes» ομολογώ ότι το έλιωσα. Άκουσα πολύ και το «A Rush Of The Blood To The Head». Άντε και δυο τρία τραγούδια από τα επόμενα δύο. Ως εκεί όμως. Τίποτα, τέλος. Ομολογώ ότι πάσχω από αλλεργική αντίδραση όταν τα συγκροτήματα που μ’ έχουν κάποια στιγμή ενθουσιάσει, αποκτούν ξαφνικά εκατομμύρια οπαδούς, ειδικά όταν νιώθω ότι δεν κάνουν σπουδαίους δίσκους. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι οι U2. Ένα άλλο οι Muse. Ομολογώ ότι η αλλεργική αντίδραση είναι επιλεκτική. Μερικοί τη γλιτώνουν. Όχι όμως οι Coldplay.
Δεν αντέχω πια τις συναυλίες στα γήπεδα. Πήγα κάποτε στο ΟΑΚΑ για τον Διονύση Σαββόπουλο, μα αυτό ήταν το 1983 και δεν είχα κλείσει καν τα 20. Πήγα και στους Pink Floyd το 1989. Και τέλος. Προτιμώ τους μικρούς χώρους, τους ελάχιστους. Να έχεις επαφή με τον μουσικό. Να καταλαβαίνεις τι γίνεται μέσα του. Και μέσα σου. Δεν με νοιάζουν τα show. Μουσική θέλω ν’ ακούσω.
Όμως τα μοβ φωτάκια των Coldplay, έτσι όπως τα βλέπω αναμμένα σ’ ένα κατάμεστο ΟΑΚΑ με συγκινούν. Σκέφτομαι ότι εκεί βρέθηκαν χιλιάδες παιδιά, στα 20 –ή και λίγο πριν– και αφού αυτά τα παιδιά διαλέγουν την παρέα του Chris Martin, πιθανότατα δεν θα τα συναντήσω ποτέ να βγαίνουν από τα σκυλάδικα στο Γκάζι. Ήδη αυτό από μόνο του είναι πολύ ελπιδοφόρο. Το πιθανότερο είναι ότι συζητώντας θα διαφωνήσουμε για πολλά πράγματα, όμως θα τα βρούμε σε σχέση με το πόσο γελοίο είναι το autotune και πόσο άθλιους στίχους έχει η trap. Είναι κι αυτή μια αρχή. Στην επόμενη συναυλία των Coldplay θα είμαι εκεί. Πιθανότατα παρέα με την κόρη μου…
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, μας υποδέχεται με αγαπημένα κομμάτια από το Great American Songbook
Από τη Σμύρνη του 1925 στο TikTok του 2026 με το πείραμα του Νίκου Πέτικα
Το ιδρυτικό μέλος των Van der Graaf Generator θα εμφανιστεί στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος του ΚΠΙΣΝ, με πιάνο, κιθάρα και τραγούδια από διαφορετικές περιόδους της πορείας του
Ποιοι καλλιτέχνες έμειναν εκτός
Η 19χρονη εκπρόσωπος των Φιλιππίνων κέρδισε την πρώτη Eurovision Asia με 211 βαθμούς, κατακτώντας την κορυφή στην ψηφοφορία των επιτροπών και του κοινού
Η Βρετανίδα τραγουδίστρια ισοφαρίζει το ρεκόρ της Μπιγιονσέ
Μαζί με την εισαγωγή του, ο καλλιτέχνης τιμήθηκε και από την πόλη του Λος Άντζελες
Το συγκρότημα του Ντέιβ Γκρολ θα εμφανιστεί στις 2 Ιουλίου στο TELEKOM Center μαζί με Architects και Frenzee
Από το TikTok και τα παγκόσμια charts στη σκηνή του Markopoulo Complex
Η τραγουδίστρια απέσπασε συνολικά πέντε βραβεία
Ο καλλιτέχνης έδωσε το δικό του ξεχωριστό στίγμα σε ένα πολυαγαπημένο τραγούδι
Ο Θεσσαλονικιός καλλιτέχνης επιστρέφει με τον πέμπτο προσωπικό του δίσκο
Καταγγελίες για εργασιακή εκμετάλλευση και παράνομη κράτηση
Ο 83χρονος μουσικός παντρεύτηκε την Καμίλα Τσάβις το 2021 μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας
Λίγο πριν από το live στην Αθήνα, στις 13 Νοεμβρίου, ο D3lta μιλά στον Voice Radio
Λίγο πριν από την εμφάνισή τους στο Ρομάντσο, το αυστραλιανό τρίο μιλά στην ATHENS VOICE για τη μουσική, την πρόκληση, τα live και την απρόβλεπτη διαδρομή του
O 77χρονος τραγουδιστής εμφανίστηκε το βράδυ της Τετάρτης στο Λας Βέγκας
«Μία από τις δυσκολότερες αποφάσεις που χρειάστηκε να πάρω», δήλωσε ο 66χρονος ντράμερ
Το CBS και το Paramount+ αποκάλυψαν το τρέιλερ για το φινάλε των εμφανίσεων της σταρ στο Λας Βέγκας
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.