Visual Browsing

ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΒΡΩΜΙΚΑ

Η Μυρτώ Κοντοβά απαντά σε ερωτικά αδιέξοδα, sexy απορίες, κρυμμένα μυστικά.
Ο καρκίνος ΔΕΝ ΚΟΛΛΑΕΙ

Μυρτώ μου, είμαι προβληματισμένη και στεναχωρημένη με τη συμπεριφορά των ανθρώπων που νόμιζα ότι ήταν κοντά μου, φίλοι μου, δικοί μου άνθρωποι. Βλέπεις διαγνώστηκα με καρκίνο στο αριστερό στήθος πριν από ένα χρόνο και ακολούθησε μια δύσκολη διαδικασία (ίσως γνωρίζεις, ίσως κάτι να ’χεις ακούσει και εύχομαι από μακριά). Σε όλο αυτό το διάστημα, εκτός από την ευκαιρία να γειωθώ και να προσγειωθώ σε σχέση με τα παλιά μου θέλω και τη στάση ζωής μου, είχα κι άλλη μια ευκαιρία, ακόμα πιο χρήσιμη να το πω; Δεν ξέρω. Τέλος πάντων. Κατάλαβα ότι εκτός από τον φόβο για την ασθένεια, ο κόσμος φοβάται και τον ίδιο τον ασθενή. Λες και είναι κολλητικό. Λες και φοβούνται πως αν κάνουν παρέα μαζί σου θα τους κολλήσεις καρκίνο! Για να μην πολυλογώ, εξαφανίστηκαν οι περισσότεροι φίλοι και γνωστοί. Άλλοι δεν σήκωσαν τηλέφωνο, άλλοι μου μιλούσαν στο τηλέφωνο με τη συμπόνια που δείχνουμε στους ετοιμοθάνατους (ούτε λόγος να συναντηθούμε) και μόνο δύο παρέμειναν δίπλα μου σε όλη τη δοκιμασία. Βράχοι. Σε αυτούς τους δύο στέλνω μέσω της στήλης σου τα πιο θερμά φιλιά μου, την καρδιά μου ολόκληρη. Καλά Χριστούγεννα σε όλους και να θυμάστε πως ο καρκίνος ΔΕΝ ΚΟΛΛΑΕΙ!!!!! Νικιέται –εκτός από την ιατρική- και με την αγάπη. Ευχαριστώ. Μαριλένα

 

[0]
Ο καρκίνος ΔΕΝ ΚΟΛΛΑΕΙ
Τι κάνουμε όταν ο άλλος είναι του αντικαπνιστικού;

Μυρτώ μου, γνώρισα επιτέλους κάποιον που τον θέλω τρελά, θέλω να προχωρήσω μαζί του, είμαι έτοιμη για υπερβάσεις (you know, συγκατοίκηση, κοινό μπουρνούζι, σεξ στο δρόμο, ταξίδια μακρινά και ό,τι βάνει ο νους σου – μερικά έχουν γίνει ήδη!) αλλά το πρόβλημα είναι, και μη γελάσεις, ότι ο κύριος είναι του αντικαπνιστικού και υποχόνδριος κακουργηματικού βαθμού. Δεν με αφήνει να καπνίσω μέσα στο σπίτι του εννοείται, ούτε και στο μπαλκόνι εννοείται, ούτε και όταν τον πλησιάζω εννοείται, γιατί λέει τον πιάνει ναυτία άμα μυρίζω τσιγάρο και ξενερώνει. Τα παπούτσια μου τα βγάζω στην εξώπορτα για να μη φέρω μικρόβια στο σπίτι. Μυρίζει το μπουφάν μου προτού το κρεμάσω στην κρεμάστρα! Σηκώνει τα σεντόνια για αλλαγή μετά το σεξ! Πώς θα κάνω χωριό μαζί του, Μυρτούλα μου; Κατά τα άλλα είναι τέλειο γκομενάκι, πανέμορφος και γλύκας!

 

[1]
Τι κάνουμε όταν ο άλλος είναι του αντικαπνιστικού;
Πόσο εύκολο είναι να κατρακυλήσει κανείς στην… αμαρτία
0

Αγαπημένη Μυρτώ, σκέφτομαι αυτές τις μέρες πόσο εύκολο, πόσο απλό είναι να κατρακυλήσει κανείς στην… αμαρτία καταστρέφοντας την ψυχή του, τη σχέση του, την ψυχή του συντρόφου του, τα πάντα. Βλέπεις, η «αμαρτία» φοράει συχνά το προσωπείο της αθωότητας, πώς θα μπορούσες να καταλάβεις αμέσως την επικινδυνότητά της; Όχι από σκοπιμότητα ή μοχθηρία. Όχι. Δεν είναι μοχθηρό ένα αγόρι στα 24, όταν σε πολιορκεί επίμονα ξέροντας πως έχεις σχεδόν την ηλικία της μαμάς του, ούτε φταίει αυτός αν δεν μπορείς να τον βγάλεις λεπτό απ’ το μυαλό σου όσο κι αν κοροϊδεύεις κι εκείνον κι εσένα ότι δεν σε αφορά αυτή η πρόκληση. Ίσως είναι ήδη αργά. Ίσως να τον έχω ερωτευτεί. Τίποτα μεταξύ μας ακόμα. Ως πότε θα καταφέρνω να συγκρατηθώ; Δεν ξέρω…

[9]
Πόσο εύκολο είναι να κατρακυλήσει κανείς στην… αμαρτία
Εύχομαι να μην κάνω ποτέ πέρα τον εαυτό μου για να μη μείνω μόνη
0

Μυρτώ, ξέρεις κάτι; Αρχίζω να καταλαβαίνω τους άντρες που παραπονιούνται πως δεν βρίσκουν κάποια να συνεννοηθούν γι’ αυτό αποφεύγουν τις πολλές πολλές υποσχέσεις, δεσμεύσεις και δεν συμμαζεύεται. Τείνω να πιστέψω ότι οι συνομήλικές μου έχουν τόσο τυφλωθεί από τον φόβο μη μείνουν μόνες ή τη μανία τους να αποκατασταθούν, που ή αρνούνται να δουν την πραγματικότητα και το παίζουν πασταφλόρες στην κοσμάρα τους ή τα ξέρουν όλα και για να μη χάσουν το «κελεπούρι» τους κάνουν τις χαζές με τα νταλαβέρια των δικών τους. Για να μη σου τρώω χώρο και χρόνο, τα τελευταία δύο χρόνια έμπλεξα αρκετές φορές με κάποιους που είχαν «επίσημες» σχέσεις δύο, τρία και πέντε χρόνια. Όλοι έλεγαν το ίδιο παραμύθι πως «κάτι είχε στραβώσει» και ήθελαν να χωρίσουν αλλά έψαχναν τον τρόπο να το πουν χωρίς να πληγωθεί η κοπέλα που «όσο να ’ναι, τόσα χρόνια μαζί υπάρχει ένα νοιάξιμο» και άλλες τέτοιες μπούρδες που τις άκουγα και γέλαγα από μέσα μου. Απορούσα και απορώ ακόμα, Μυρτώ μου, όλες αυτές τις φορές που δεν σήκωναν τα τηλέφωνα, που εξαφανιζόντουσαν ή τα έκλειναν και έλεγαν μετά δικαιολογίες ότι δεν είχαν σήμα, οι κοπέλες τους έκαναν πως τους πίστευαν ή όντως; Δεν με νοιάζει και πολύ, ο καθένας έχει την ευθύνη των πράξεων και των αποφάσεών του, το μόνο που εύχομαι και τρέμω είναι να μη βρεθώ ποτέ στη θέση τους, να μην κάνω πέρα τον εαυτό μου, την αξιοπρέπειά μου για να μη μείνω μόνη. Αυτά.

[4]
Εύχομαι να μην κάνω ποτέ πέρα τον εαυτό μου για να μη μείνω μόνη
Έχω πέσει στον έρωτα ενός μικρού αλλά...
0

Μυρτώ, καλή μου Μυρτώ, έχω πέσει στον έρωτα ενός μικρού και όσο κι αν προσπαθώ αυτή η ιστορία δεν λέει να ξεκινήσει να μπαίνει σε μια ροή. Και καλά εκείνος ισχυρίζεται ότι δεν σκαλώνει πουθενά, μια ζωή πάει με μεγαλύτερες (τι μια ζωή, ρε σποράκι; Πότε κιόλας πρόλαβες στα 25 σου;) και η δική μας διαφορά (3 χρόνια) είναι για πλάκα σε σχέση με τα 8 και τα 10 χρόνια που είχε με άλλες. Μένει στα λόγια, όμως. Κάθε μέρα ανταλλάσσουμε kinky sms, τσατάρουμε τολμηρά και βρώμικα, αλλά όταν φτάνει η ώρα του face to face, νάδα. Τι να κάνω, Μυρτώ μου, για να τον ξεκουνήσω; Μήπως να του ορμήσω κι ό,τι γίνει; Κι αν μου τρομάξει το μωρό μου και το χάσω; Μήπως σαν μεγαλύτερη καλύτερα να συγκρατηθώ και να κάνω υπομονή; Εντάξει αλλά πόσο πια; Έχουν ήδη περάσει 5 μήνες κι όπως λέει κι ο μεγάλος Σωκράτης «τι να μου πει ο έρωτας όταν με βασανίζει»; 

Η «έψαχνα για παράδεισο κι έπεφτα στα μαχαίρια»…

[1]
Έχω πέσει στον έρωτα ενός μικρού αλλά...
Θέλω τα πάντα από αυτό το πλάσμα, αλλά πώς το εξηγούμε στους γονείς;
0

Μυρτώ μου, έχουμε πρόβλημα γκομενικής φύσης που πρέπει να λυθεί άμεσα γι’ αυτό δώσε προτεραιότητα και κάνε τα κουμάντα σου. Το παλικάρι είναι θεότητα, ένα άγαλμα, ένας Ερμής του Πραξιτέλη με μόνη διαφορά το σοκολατένιο δέρμα του, τα μπουκλάκια του, τα κατάμαυρα μάτια, τα ζεστά χείλη του. Όπως ίσως κατάλαβες, ο αγαπημένος μου είναι μαύρος, οι γονείς του είναι μετανάστες από το Κογκό, ο ίδιος μεγάλωσε και σπούδασε εδώ. Μόλις γνωριστήκαμε σχεδόν αμέσως έπεσε το πρώτο φιλί (ντάξει και λίγο φάσωμα) σε κάτι γενέθλια πριν από 10 μέρες, μετά ξαναβρεθήκαμε μέσω των ίδιων φίλων στο ίδιο σπίτι και σήμερα μπορώ να πω ότι μου ’χει πάρει τα μυαλά προτού καν το προχωρήσουμε. Αλλά θέλω, Μυρτούλα μου, θέλω τα πάντα από αυτό το υπέροχο πλάσμα! Βόλτες, ποτά, σινεμά, διακοπές, σεξξξξξ, ζωήηηη! Αυτό πώς το εξηγούμε στους γονείς;;;

[4]
Θέλω τα πάντα από αυτό το πλάσμα, αλλά πώς το εξηγούμε στους γονείς;
Η μαμά μου αντιδράει στην επιλογή μου να κάνω σχέση με κοπέλα
0

Η μαμά μου είχε πάντα τη φήμη της σούπερ κουλ ξεκάθαρα προχωρημένης, οι φίλοι μου της μιλάνε στον ενικό με το όνομά της κανονικά, της λένε τα γκομενικά τους και καμιά φορά έρχεται μαζί και σε συναυλίες ή για ποτό. Έτσι δεν κάθισα να το σκεφτώ πολύ όταν ήθελα να της πω ότι τα ’φτιαξα με κοπέλα πρώτη φορά και μάλιστα είμαι πολύ καλά, πολύ καλύτερα από άλλες σχέσεις με αγόρια. Μεγάλη απογοήτευση όμως, η μαμά βγήκε ούτε τόσο σούπερ κουλ ούτε και προχωρημένη. Αντέδρασε κοιτάζοντάς με με ένα βλέμμα λες και άκουσε την πιο ούφο ή δυσάρεστη είδηση. Μετά, μου είπε ότι δεν είναι θέμα πουριτανισμού αλλά επειδή είμαι ευαίσθητη θέλει να με προφυλάξει από την ανώριμη πλευρά του εαυτού μου (άκου!), αντιστέκομαι λέει στις πραγματικές σχέσεις με τους άντρες και αρνούμαι να μεγαλώσω. Αυτή τη στιγμή με πονάει περισσότερο που κατέρρευσε τελείως η τέλεια εικόνα της παρά η άρνησή της να με καταλάβει. Μα είναι τρελό, Μυρτώ. Μας μεγάλωσε εμένα και την αδερφή μου με αρχές και ιδέες για την ελευθερία, τη σεξουαλική απελευθέρωση, τα ταμπού, το διαζύγιο (είναι χωρισμένοι με τον μπαμπά μου 6 χρόνια). Τι έπαθε, ρε γμτ;

[5]
Η μαμά μου αντιδράει στην επιλογή μου να κάνω σχέση με κοπέλα
Βαριέται τα πολλά πολλά, κουράζεται, λέει, να βλεπόμαστε στάνταρ
0

Μυρτούδι, το ξεκαθαρίζω από την αρχή για να μην έχουμε άλλα: δεν είναι παντρεμένος/αρραβωνιασμένος/λογοδοσμένος/γκέι/μαμάκιας ούτε κανένα παράξενο κόλλημα έχει, ούτε παίζει στη ζωή του καμιά πρώην. Whats the problem; Βαριέται τα πολλά πολλά, κουράζεται, λέει, να βλεπόμαστε στάνταρ! Κάθεται και υπολογίζει πόσες φορές τη βδομάδα βγήκαμε και πόσες ώρες περάσαμε μαζί! Αν του φανεί ότι ξεπεράστηκε το… μέτρο κρατάει αποστάσεις ασφαλείας (ο ίδιος τις λέει έτσι) και ξαναγυρίζει ευδιάθετος μες στην καλή χαρά όποτε κρίνει εκείνος. Τι φάση;

[6]
Βαριέται τα πολλά πολλά, κουράζεται, λέει, να βλεπόμαστε στάνταρ
Τι γίνεται με τα οικονομικά όταν συγκατοικείς με το αγόρι σου;
0

Θέλω να καταθέσω κι εγώ, Μυρτώ μου, την εμπειρία μου από τη συγκατοίκηση με το αγόρι μου γιατί τον πρώτο χρόνο ήταν τέλεια αλλά μετά άρχισαν τα προβλήματα και δεν ήμουν (ούτε και είμαι) προετοιμασμένη να τα αντιμετωπίσω. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ρουτίνα. Εμείς δουλεύουμε αρκετά και οι δύο – μάλιστα εγώ συχνά κάνω ταξίδια σε άλλες πόλεις με τη δουλειά μου, οπότε είμαστε τυχεροί από άποψη πλήξης γιατί δεν βλεπόμαστε πολύ και δεν προλαβαίνουμε να βαρεθούμε. Όμως τι γίνεται με τα οικονομικά όταν ο ένας βγάζει παραπάνω χρήματα και ο άλλος όχι μόνο δεν μπορεί να είναι συνεπής με τις υποχρεώσεις του αλλά αρχίζει και να αδιαφορεί κι από πάνω; Ξέρει φυσικά ότι δε θα μείνει τίποτα απλήρωτο μιας και θα φροντίσω εγώ για όλα, ακόμα κι αν δεν είναι δική μου η ευθύνη για κάτι (λ.χ. σούπερ μάρκετ, ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ εκείνος, ενοίκιο εγώ). Δεν του έχω πει τίποτα μέχρι τώρα αλλά κατά βάθος με πειράζει που αμέσως μόλις πληρώνεται δεν σκέφτεται να βγάλει στην άκρη το ποσό που αναλογεί στις υποχρεώσεις του αλλά ψωνίζει πράγματα που θέλει εκείνος ή που αφορούν τα χόμπι του και μετά δεν του μένει φράγκο. Καταλήγουμε να τα πληρώνω σχεδόν όλα εγώ. Έχω σκεφτεί να κάνω κάποια νύξη, δεν ξέρω, Μυρτώ μου, είμαι ερωτευμένη μαζί του, δεν θέλω να τον προσβάλω και να νιώσει άσχημα μιας κι εγώ ήμουν αυτή που επέμενα να συζήσουμε. Αυτά.

[34]
Τι γίνεται με τα οικονομικά όταν συγκατοικείς με το αγόρι σου;
Τι κάνουμε, Μυρτούλα, καίγομαι για πάρτη του
0

Μυρτούλα μου, αγαπημένη, θέλω να μου λύσεις μια απορία. Όταν ο γυμναστής για να σου δείξει την άσκηση σε αγκαλιάζει ολόκληρη ή πιάνει με τα χέρια του τα δικά σου και σπρώχνει την τροχαλία μαζί σου κολλώντας το σώμα του πάνω σου (για να καταλάβεις, λέει, πόση δύναμη πρέπει να βάλεις) και εσύ παθαίνεις τρέλα από την επαφή (που σίγουρα το καταλαβαίνει) πώς γίνεται να συγκρατηθείς για να μην του χυμήξεις τη στιγμή που κάτι σου λέει μέσα σου πως και εκείνος αισθάνεται το ίδιο; Δεν ξέρω μήπως είναι το στιλ του να διδάσκει έτσι, δεν νομίζω όμως γιατί το αγκάλιασμά του δεν το λες και τέρμα επαγγελματικό. Απ’ την άλλη, μπορεί και να είναι και να γίνω ξεφτίλα αν εκδηλώσω κάτι. Τι κάνουμε, Μυρτούλα, καίγομαι για πάρτη του.

[10]
Τι κάνουμε, Μυρτούλα, καίγομαι για πάρτη του

Σελίδες

Back to top

Προσεχως

Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5