Στο τελευταίο βιβλίο του Λέιφ Πέρσον «Άλλη εποχή, άλλη ζωή» (εκδ. Ψυχογιός) το παρελθόν μιας πολιτικού έρχεται 25 χρόνια μετά να στοιχειώσει την καριέρα της. Ο Σουηδός Λέιφ Πέρσον μάς συστήθηκε με το βιβλίο «Ένας ατέλειωτος σουηδικός χειμώνας», πρώτο μιας τριλογίας που παρακολουθεί τη σουηδική κοινωνία μετά τη δολοφονία του Ούλοφ Πάλμε.
Εκεί, η πλοκή είχε ως καταληκτική ημερομηνία την 28/2/1986 και μικρό χρονικό άνυσμα. Εδώ η ιστορία ξεκινάει το 1975 με την κατάληψη της γερμανικής πρεσβείας της Στοκχόλμης από ομάδα της RAF, με αίτημα την απελευθέρωση φυλακισμένων μελών της φράξιας Μπάαντερ-Μάινχοφ. Η επιχείρηση τελειώνει με την ανατίναξη του κτιρίου και τον τραυματισμό ομήρων και τρομοκρατών. Όμως, ενώ υπάρχουν υπόνοιες πως τους Γερμανούς βοήθησαν Σουηδοί, η υπόθεση μπαίνει στο αρχείο.
Με ένα πήδημα στο χρόνο βρισκόμαστε στο 1989, για να παρακολουθήσουμε την προσπάθεια διαλεύκανσης από μέρους της αστυνομίας μιας δολοφονίας. Τελικά ο δολοφόνος δεν θα βρεθεί και αυτή η υπόθεση θα μπει στο αρχείο. Το 1999 πλέον οι δύο φαινομενικά άσχετες υποθέσεις θα ενωθούν, όταν η αστυνομία χρειαστεί να σκαλίσει το παρελθόν μιας πολιτικού που προορίζεται για τη θέση της υπουργού Αμύνης. Τα ενοχοποιητικά στοιχεία είναι πραγματικά ή μπήκαν σφήνα από μυστικές υπηρεσίες προκειμένου να χρησιμοποιηθούν μελλοντικά, σε περίπτωση υπουργοποίησή της, ως εκβιαστικά στοιχεία;
Οι ήρωες του Πέρσον μπορεί να είναι αστυνομικοί, τα βιβλία του όμως είναι καθαρόαιμα πολιτικά θρίλερ. Η σχέση του δεύτερου με τον πρώτο τόμο αρχίζει και τελειώνει με την παρουσία κάποιων από τους αστυνομικούς, που ακόμα και αν τους παρακολουθούμε στην προσωπική τους ζωή τίποτα δεν δείχνει πως δημιουργήθηκαν για να επιβληθούν στο πάνθεον των ντετέκτιβ. Αν στον πρώτο τόμο η ανάλυση της κοινωνίας ήταν πολύ έντονη, εδώ η μόνη εστιασμένη κριτική του συγγραφέα είναι πάνω στις ρατσιστικές αντιλήψεις ενός μέρους της κοινωνίας για τους σεξουαλικούς προσανατολισμούς (δες ομοφυλοφιλία).
Αυτό που ενδιαφέρει τον Πέρσον είναι να αποκαλύψει τον τρόπο που οι μυστικές υπηρεσίες παρεισδύουν στη σουηδική εξουσία, αλλά και να δείξει το παιχνίδι που στήθηκε πάνω στα αρχεία της Στάζι, για παράδειγμα, που όταν έπεσε η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας βγήκαν στην ελεύθερη αγορά με ονόματα μυστικών πρακτόρων της Δύσης. Και εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο ενδιαφέρον του βιβλίου. Γιατί μέχρι τότε έχεις την εντύπωση πως διαβάζεις ένα μεγάλο εισαγωγικό κείμενο. (Η μετάφραση είναι του Γρηγόρη Ν. Κονδύλη)
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
17°
