● Μέχρι να πιάσω στα χέρια μου την αυτοβιογραφία του Ρούσντι («Τζόζεφ Άντον», Ψυχογιός) επιστρέφω σ’ εκείνην του Κρίστοφερ Χίτσενς («Hitch 22», Μεταίχμιο) και στέκομαι στο κεφάλαιο «Σαλμάν»: ένα σπαρταριστό πορτρέτο του «βλάσφημου» συγγραφέα κι ένα εκτενές ρεπορτάζ ταυτόχρονα για τις αντιδράσεις των δυτικών διανοούμενων απέναντι στη φατφά το 1989.
● Ιδού το «λυπηρό παράδοξο», σύμφωνα με τον πρόωρα χαμένο αμφισβητία: ενώ ο Ρούσντι και το βιβλίο του και επέζησαν και ευδοκίμησαν, κανένας αγγλοαμερικανός εκδότης δεν θα δεχόταν να δημοσιεύσει σήμερα τους «Σατανικούς στίχους» – όλη η βιομηχανία της κουλτούρας και των ΜΜΕ, σ’ ό,τι αφορά το αντιδραστικό Ισλάμ, έγινε η προσωποποίηση της φρονιμάδας. Και να που τώρα ένα φιλμάκι made in USA για τον Μωάμεθ ρίχνει φρέσκο λάδι στη φωτιά...
● Στα δικά μας εκδοτικά, πάντως, σ’ ό,τι αφορά τις... κακές λέξεις τουλάχιστον, σημειώθηκε πρόοδος. Οι ύμνοι του Ηλία Πετρόπουλου για το ιερόν και αηδές αιδοίον στο ποίημά του «Σώμα» τού κόστισαν προδικτατορικά δίκη επί πορνογραφία. Κρίμα που δεν ζει να δει τυπωμένο «Το μουνί της Ιρέν» (Πατάκης), ένα από τα σημαντικότερα ερωτικά μυθιστορήματα του υπερρεαλισμού, που αποδίδεται στον Αραγκόν χωρίς ποτέ ο ίδιος να το παραδεχτεί δημοσίως.
● «Εκ Πειραιώς». Ο Διονύσης Χαριτόπουλος επιστρέφει μέσω του «Τόπου» στον τόπο του και χαρτογραφεί την ανθρωπογεωγραφία του λιμανιού από τον εμφύλιο ως τη χούντα. Συμπέρασμα: «Όλα μπορείς να τα δεις και να τα κάνεις στον Πειραιά, όλα εκτός από ένα, να είσαι ζόρικος!».
● Καινούργιο μενού για τη λέσχη ανάγνωσης που οργανώνει η Κατερίνα Ζαρόκωστα στην Εταιρεία Συγγραφέων (grwrisoc@otenet.gr). Αν το περσινό αποτελούνταν από έργα όπως των Χατζή, Ιωάννου, Χάκκα, Αμπατζόγλου, στο φετινό περιλαμβάνονται βραβευμένα βιβλία σύγχρονων πεζογράφων που θα καλούνται και στις συναντήσεις. Πρώτο ραντεβού 23/10 με την Καρυστιάνη και τα «Σακιά».
● Ο τζίρος του Παπασωτηρίου, από τα 30 εκ. ευρώ του 2008, έκατσε πέρσι στα 14 εκ., ενώ οι ζημίες του ξεπέρασαν το 1,3 εκ. Ο Ιανός εμφανίζει τις ίδιες με τότε πωλήσεις (11 εκ.) και τις ίδιες πάνω-κάτω ζημίες (224.000 ευρώ). Όσο για την Πρωτοπορία, το ίδιο διάστημα, είδε τον κύκλο εργασιών της να μειώνεται από τα 7 στα 4,7 εκ. ευρώ, αλλά έστω και κατά 36.000 ευρώ δηλώνει κερδοφόρα. Για τις υπόλοιπες αλυσίδες, όταν μάθω θα σας πω.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
