- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Tο «Practicing» της Ελισάβετ Σφυρή αυτό το Σαββατοκύριακο
H Ελισάβετ Σφυρή είναι η performance όπου το σώμα της γλώσσας και η γλώσσα του σώματος συνθέτουν μια άλλου είδους μουσική και συναίσθημα.
Ιντάστριαλ θόρυβοι πόλης, κομμένοι και πειραγμένοι, παράγουν μια βοή, σαν κτήνος που βρυχάται με χίλιες φωνές. Μέσα τους και η δική της, μπορεί και η δική σου, λέξεις, λαρυγγισμοί, παρεμβολές από συχνότητες μηχανών ή βαγονιών, έντεχνα επεξεργασμένοι, ώστε να μεταδίδουν μια αγχωτική και πιεστική «μικροφωνική». Σαν να έρχονται από το βάθος ενός εφιάλτη ή από τα βάθη ενός πειραγμένου ηχείου. Σαν αντήχηση μητροπολιτικής παράκρουσης. Η Σφυρή παλαντζάρει σε μια πλατφόρμα-διάδρομο. Μετακινείται διαρκώς, μπροστά, πίσω, τρέχει ακόμα και επιτόπια. Τρέχουμε ακόμα και όταν δεν τρέχουμε, το σώμα της - σώμα μας είναι αδύνατον να σταματήσει να πιέζει και να πιέζεται. Τα μικρόφωνα που είναι τοποθετημένα στην πλατφόρμα- διάδρομο (γυμναστηρίου; Ή μήπως μιας αλυσίδας παραγωγής, όπου άνθρωποι κατασκευάζονται σε σειριακή σειρά εργοστασίων του μέλλοντος, όπως στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας; Μπορεί και σκέτος ιμάντας, όπου πάνω του βαδίζουν για εγκιβωτισμό σε κονσέρβες σκέτα προϊόντα;). Τα μικρόφωνα όμως δεν αναπαράγουν μόνο τον ήχο της πλατφόρμας – πόλης – ανθρώπων - μηχανών και προϊόντων. Τα μικρόφωνα, ένα άλλο σετ, φορεμένο πάνω στην καλλιτέχνη, αναπαράγουν και τις παλμικές κινήσεις του καρδιογράφου της. Μπορεί και το αθόρυβο κύλισμα του ιδρώτα της, καθώς με κάματο εξελίσσεται η ιδέα που επιτελεί στην περφόρμανς «Practining»: η μουσική, τα τραγούδια, οι φωνές, οι μηχανές, το σώμα σε έναν μισοφωτισμένο χώρο, όπως αυτός όπου θα συμβεί η «δράση», παράγουν ένα υπερδυναμικό κολάζ. Ηχητικό αλλά και συναισθηματικό. Βίωμα, ψυχολογία, κοινωνία, πολεοδομία, ρυθμικές κινήσεις εντός πεδίου όπου τα πάντα εργαλειοποιούνται. Το σώμα μας, η φωνή μας, τα πάντα σ' ένα σύστημα, όπως είναι ο καπιταλισμός, παράγουν ένα απίστευτο overdose. Αντικείμενων και υποκειμένων. Τα αντικείμενα στις βιτρίνες και τις προθήκες των πολυκαταστημάτων. Δεν μπορούν να μιλήσουν. Αλλά τα σώματα και τα συναισθήματα δουλεύουν στο φουλ. Πιάνουν όρια, χτυπάνε κόκκινο, παθαίνουν υπερκόπωση, κατάθλιψη, κουβαλούν μια διαρκή και συναισθηματική κούραση. Μικροί, μεγάλοι, εργάτες, κούριερ, ντελίβερι μπόις, μπάρμεν, μοντέλα, δακτυλογράφοι, ποπ τραγουδίστριες, σπουδαστές χάνουν σιγά σιγά, ύπουλα, γιατί δεν το καταλαβαίνουν αμέσως την ενέργειά τους. Κάποιος την απορροφά. Η πόλη, η οικονομία, το νταλαβέρι για τα προς το ζην, καμία ικανότητα αντίστασης. Just a little bit (beat) harder. Αντιμετωπίζοντας το σώμα της ως ανθρώπινη καθολική εμπειρία (είμαστε οι άλλοι και οι άλλοι είμαστε εμείς), η Σφυρή εκτελεί μια άσκηση ισορροπίας διαρκείας. Όπως όλοι μας. Ένα τραγούδι που συντίθεται κάθε λεπτό, από και ανάμεσα σε εύθραυστες αυτονομίες υπάρξεων, διασυνδέεται και διασυνδέει τα πάντα. Αυτήν με εμάς, εμάς με εκείνη. Τον ιδρώτα, τη φωνή, την κίνησή της. Αλληλοεξαρτιόμαστε. Το πρώτο ερώτημα. Και μετά το δεύτερο. Τι κάνουμε;
Η πλατφόρμας έρευνας & τέχνης hd.kepler. σάς προσκαλεί το Σάββατο 31 Μαρτίου και την Κυριακή 1η Απριλίου 2018 από τις 6.30 έως τις 10.30 μ.μ στην περφόρμανς Practicing της Ελισάβετ Σφυρή στο εργαστήριο της Δέσποινας Χαριτωνίδη (Κοκκινάκη 3 - 5, 111 43, μετρό Άγιος Ελευθέριος). H έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 6 Απριλίου 2018.
Το Practicing είναι ένα ζωντανό γλυπτό που αποτελείται από μια κινούμενη πλατφόρμα, η οποία κατά την ενεργοποίησή της παράγει ήχους, σύμφωνα με τη ρυθμική κίνηση των σωμάτων που στέκονται πάνω της. Η Σφυρή καταπιάνεται με το θέμα της προσοχής μέσα από τις οικολογίες της ισορροπίας, προσωπικές (σώμα, ψυχολογία, βίωμα) και συλλογικές (διάδραση, ανθρώπινες σχέσεις, κοινωνία). ΤοPracticing συμπεριλαμβάνεται στον εκθεσιακό κύκλο Ασκήσεις Προσοχής σε επιμέλεια της Ελένης Ρήγα σε συνέχεια της έκδοσης Οι οικολογίες του βλέμματος από την πλατφόρμα hd.kepler.
H Ελισάβετ Σφυρή (γ. 1994, Μαρούσι), ζει στο Λονδίνο και σπουδάζει γλυπτική στο Royal College of Art. Είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Goldsmiths University, Λονδίνο. Έχει συµµετάσχει σε πολλές οµαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό όπως στο µουσείο CICA στη Νότια Κορέα, στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης της Γενεύης ενώ το Μάιο του 2018 θα συµµετέχει στην έκθεση Sisyphus Version 20.18 στο Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Ταιβάν.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο καλλιτέχνης φέρεται να πραγματοποιεί πλέον ιδιωτικές πωλήσεις σε επιλεγμένους συλλέκτες
Η μεγάλη αναδρομική έκθεση «Μια γραμμή κύμα» αποκαλύπτει τον ποιητικό κόσμο του ζωγράφου
Από το μεγάλο αφιέρωμα στον Στίβεν Αντωνάκος και τη μεγάλη έκθεση «Είσαι ό,τι φοράς» στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι την ατομική έκθεση του Μιχάλη Κιούση στην Γκαλερί Άλμα
Ταξίδι στον πόνο, τον έρωτα και τη δημιουργικότητά της μέσα από μια βιωματική έκθεση
130 χρόνια ζωγραφικής, από τον ιμπρεσιονισμό έως την ποπ αρτ
Ο Σταύρος Δίτσιος δεν ζωγραφίζει τοπία. Και καλά κάνει.
Η έκθεση με τον τίτλο«Stephen Antonakos: Υστερόγραφα Χρόνου και Χώρου» εγκαινιάζεται στις 18 Μαρτίου- το εξώφυλλο του καλλιτέχνη στην Athens Voice το 2008
Ένας νέος εικαστικός χώρος στην πλατεία Μαβίλη φιλοξενεί ταλέντα και ιδέες που σπαρταράνε
Από την πρώτη μεγάλη φωτογραφική έκθεση του Γιώργου Λάνθιμου μέχρι τη σύμπραξη έξι γκαλερί σε ένα μεγάλο πρότζεκτ
Πίνακες, γιγαντοοθόνες, VR γυαλιά. H διαδραστική έκθεση του Βίνσεντ Βαν Γκογκ στο Ολυμπιακό κέντρο Γουδί, τα είχε όλα
Τα σπουδαία έργα μίας σπάνιας καλλιτεχνικής προσωπικότητας
Οι ημερομηνίες, οι χώροι και οι σταθμοί της μεγάλης εικαστικής γιορτής στην «πόλη που αλλάζει»
Η Γκαλερί Ζουμπουλάκη εγκαινιάζει την έκθεση «The end- Μια σπουδή στο άπειρο», σε επιμέλεια του Χριστόφορου Μαρίνου
Από το Καφέ του Αρχαιολογικού Μουσείου μέχρι την Kourd, τη Roma Gallery και το Αγγέλων Βήμα
Μια έκθεση ζωγραφικής με τον άνθρωπο στον πυρήνα της, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων
Η κόρη του μεγάλου καλλιτέχνη αποκαλύπτει το πιο επίμονο σύμβολο στο έργο του πατέρα της
Δέκα ξένες ζωγράφοι που ζουν και δημιουργούν στο νησί συναντιούνται στη Lumiere Gallery σε μια έκθεση αφιερωμένη στη δύναμη του χρώματος και της ταυτότητας.
Ο επιμελητής μιλά για τον εικαστικό και την έκθεση στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη
Από το μεγάλο αφιέρωμα στην Έξοδο του Μεσολογγίου μέχρι τις πέτρινες κατασκευές του Τάκη Καβαλλιεράτου
«Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας συνάντησα «το Κυκλαδικό» και, για πρώτη φορά, έκλαψα δημόσια. Σε όσους με ρώτησαν γιατί κλαίω, απάντησα: βρήκα τον δρόμο για το σπίτι»
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.