Το θεώρημα του Λαφαζάνη

Αν όχι όλα, τα περισσότερα πράγματα στη ζωή έχουν μαθηματική αναγωγή. Παράδειγμα, η αλαφροΐσκιωτη εμφάνιση του Παναγιώτη Λαφαζάνη στην πλατεία Συντάγματος με το πορτρέτο του Χαμενεΐ στα χέρια. Σαν τους πλανόδιους διαφημιστές θρησκευτικών - παραθρησκευτικών ιλουστρασιόν εντύπων που στέκονται ακίνητοι έξω από τους σταθμούς του μετρό σκανάροντας με το βλέμμα τους περαστικούς σαν διαφημιστικά σταντ με ενδείξεις ζώντος οργανισμού. Τέλος πάντων.

Συγγνώμη για τη μεγάλη πρόταση των 169 λέξεων που ακολουθεί αλλά φιλοξενεί σχεδόν όλες τις παραμέτρους της μαθηματικής συνεπαγωγής. Προσπαθήστε να το διαβάσετε με μία ανάσα…

Στην κεντρικότερη πλατεία της χώρας, εκεί όπου το πρώην κόμμα του κ. Λαφαζάνη -το οποίο κυβέρνησε τη χώρα και ο οποίος υπηρέτησε την κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα ως υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας από τις 27 Ιανουαρίου 2015 έως τις 17 Ιουλίου του ίδιου έτους-, είχε συμμετάσχει σε όλες τις οργισμένες παραστάσεις των Αγανακτισμένων ακόμα και όταν στήνονταν τα αυτοσχέδια ικριώματα με τις κρεμάλες, στην ίδια πλατεία το απόγευμα της Πέμπτης 12 Μαρτίου 2026 ο Παναγιώτης Λαφαζάνης περπάτησε διαδηλώνοντας για τον χαμό του Ιρανού θρησκευτικού ηγέτη, ο οποίος ήταν γνωστός παγκοσμίως για τις ακραίες θεοκρατικές και απάνθρωπες αντιλήψεις και πρακτικές, εκ των οποίων ξεχώριζαν οι κανονικές κρεμάλες στις οποίες θανατώνονταν δημοσίως από μεταφερόμενους γερανούς αντικαθεστωτικοί, παραβατικοί εγκληματίες, γυναίκες που είχαν τολμήσει να ερωτευτούν κάποιον που ήθελαν οι ίδιες και όχι οι αφέντες τους ή επειδή από το χιτζάμπ κρεμόταν έστω και μια μικρή ατίθαση τούφα μαλλιών, και πριν από την κρεμάλα, συνήθως, προηγείτο δημόσιος ξυλοδαρμός με βουρδουλιές τον αριθμό των οποίων όριζε η θρησκευτική αστυνομία αναλόγως του παραπτώματος.

Αυτή είναι η μαθηματική αλληλουχία της σκέψης που επιχειρεί να εξηγήσει το βαθύ περίλυπο ύφος του Παναγιώτη Λαφαζάνη την ώρα που περπατά στο Σύνταγμα επιδεικνύοντας το πένθος του μαζί με το πορτρέτο του Χαμενεΐ.

Εντάξει, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης δεν είναι μια απλή περίπτωση. Από την υπόκλιση στον Πούτιν και τα λεφτά από τη Ρωσία, μέχρι το φημολογούμενο ντου στο Νομισματοκοπείο, που φερόταν ότι σχεδίαζε το 2015, τα σχέδια για την εκτύπωση της νέας δραχμής, το πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα και την εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας και όλο αυτό το πακέτο με την έξοδο της χώρας από το ευρώ, συνιστά μια ακραία εκδοχή της αριστερής οικονομικής σκέψης και των σχεδίων που κατέστρωνε για να πάει η Ελλάδα μπροστά, «περήφανη και ανεξάρτητη». Μόνο που πίσω από όλα αυτά δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από την πρακτική εφαρμογή της αντιδυτικής σαγήνης που ασκούν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα σε ανθρώπους που ποτέ δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν τη διάψευση της μεγαλύτερης ιδεολογικής αυταπάτης του 20ού αιώνα. Η φωτογραφία τού Π. Λαφαζάνη, πάντως, με το πορτρέτο του Χαμενεΐ, μαζί με τη βαθιά υπόκλιση στον Πούτιν, είναι ιστορικά ντοκουμέντα. Άντε και τα πλάνα από τη διαφήμιση του κόμματός του, της Λαϊκής Ενότητας, μέσα από το ταξί που είχε πάρει για το Νομισματοκοπείο. Και εδώ, η μαθηματική απεικόνιση που λέγαμε δεν έχει άγνωστο Χ. Όλα γνωστά είναι…