Η Λευκάδα του Αλκιβιάδη Σιαράβα

Για τη Λευκάδα των καλοκαιρινών διακοπών κρατάω πολλές αναμνήσεις από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου. Ένα νησί που μοιάζει με καρτ-ποστάλ, αλλά και το πρώτο νησί που πήγα ως παιδί. Έχω μια προσωπική σχέση και πάντα μου θυμίζει τον πατέρα μου, ο οποίος το λάτρευε. Οι πρώτες εικόνες με τις οποίες συνδέω το νησί αυτό είναι μια ταβέρνα πλωτή και κυριολεκτικά μέσα στη θάλασσα, λίγο πιο έξω από το Νυδρί, μαζί με τον αδερφό μου. Τίποτα δεν μπόρεσε να μας εμποδίσει από το παιχνίδι, όμως εκείνη τη μέρα, πρώτη φορά είδα ένα μεγάλο σκάφος να πλησιάζει την ταβέρνα και συγχρονισμένα σαν χορός οι σερβιτόροι να προσφέρουν μεγάλους δίσκους με ό,τι πιο εκλεκτό διέθετε η ταβέρνα. Εντυπωσιασμένοι τρέξαμε προς τους γονείς μας, οι οποίοι μας ανέφεραν μια σειρά από λέξεις-κλειδιά τις οποίες δυσκολευόμασταν ως νήπια να συνδέσουμε: οικογένεια Ωνάση, τον Σκορπιό, πλούσιοι φίλοι, κότερα, χλιδή κοκ. Έτσι, ενδόμυχα έγινε η (νηπιακή) διαπίστωση πως η Λευκάδα είναι ιδανικό μέρος για διακοπές με σκάφος.

Μετά από χρόνια και πριν την εφηβεία μου, νοικιάζαμε μια βίλα στη Νικιάνα μαζί με άλλες οικογένειες και περνούσαμε όλες τις μέρες του Αυγούστου ανέμελα με άλλα παιδιά. Πολλοί αμέσως θα φέρουν στο μυαλό τους το απάνεμο λιμάνι του χωριού και τα καταγάλανα νερά των παραλιών εκεί γύρω, όμως εγώ θυμάμαι την πλούσια φύση και μια φάση «μικροί εξερευνητές». Μάλιστα με τον κολλητό μου τότε είχαμε χαθεί για ώρες ανιχνεύοντας φωλιές πουλιών, οι οποίες ήταν τόσο κοντά στο έδαφος και μπορούσαμε να παρατηρούμε τα νεογέννητα πουλάκια. Στο ίδιο μοτίβο αναπολώ την πρώτη φορά που είδα κάποιον να είναι ερωτευμένος. Ένα μεγαλύτερο παιδί, Αθηναίος θυμάμαι, είχε γνωρίσει μια Ιταλίδα που έμενε στη διπλανή βίλα και κάναμε μπάνιο όλοι μαζί. Για να την εντυπωσιάσει έπαιζε το αρμόνιο που είχε μαζί του το «Ρίτα ριτάκι...» και της είχε ζητήσει να πάνε σε μια disco το βράδυ. Ήταν όμορφη και εντυπωσιακή και αυτός έλιωνε σε κάθε της, χαριτωμένο, βλέμμα. Δεν μπορώ να ανακαλέσω αν συνδέθηκαν ποτέ...

Τα τελευταία χρόνια οι φίλοι μου Έφη και Πάνος με καταγωγή τη Λευκάδα μου έχουν συστήσει εκ νέου το νησί. Με βάση τον πανέμορφο Άγιο Νικήτα και τη Villa Da Lula, βρίσκεσαι ήδη μια ανάσα από τον επίγειο παράδεισο που φέρει στο όνομα Μύλος. Αν και διαθέτει καραβάκι την τουριστική περίοδο προς την παραλία αυτή, θα πρότεινα να κάνεις το extra effort να πας από το μονοπάτι του χωριού και να διασχίσεις ένα μαγικό μεσογειακό τοπίο γεμάτο από ήχους πουλιών, λουλούδια (την Άνοιξη) και την έκπληξη της θέας από την κορυφή του λόφου προς την παραλία. Στην επιστροφή στον Άγιο Νικήτα, η Πόπη και ο Νίκος, οι οικοδεσπότες της Γωνίας θα φροντίσουν να σβήσουν τη δίψα σου με υπέροχα κοκτέιλ και τις πιο όμορφες φάτσες του παραλιακού χωριού. Εξίσου «νόστιμο» και πάνω στη θάλασσα το Captain’s Corner. Στα must do θα πρότεινα ανεπιφύλακτα μια γαστρονομική επίσκεψη στο ορεινό χωριό Εξάνθεια και ειδικότερα στο εστιατόριο «η Ράχη», φημισμένο για ηλιοβασίλεμα με θέα, ελληνική κουζίνα που φλερτάρει την υψηλή γαστρονομία και φιλικότατη εξυπηρέτηση.

Αν για κάτι είναι περισσότερο γνωστή η Λευκάδα είναι για τις παραλίες της. Μπορείς να γίνεις μάρτυρας των «οινοπνευματί» νερών, άλλοτε κυανών αποχρώσεων της θάλασσας, ή αλλιώς να ανακαλύψεις όλες τις αποχρώσεις του μπλε. Βάλτε στον χάρτη των αποδράσεών σας για μπάνιο τον Μικρό Γιαλό και το Αγιοφύλλι. Ανάμεσα στα καταγάλανα νερά και τη μαγική φύση του νησιού, η Λευκάδα διαθέτει μια ειλικρίνεια. Δεν υποκρίνεται μια ομορφιά που δεν έχει και σε προσκαλεί ξεκάθαρα να ανακαλύψεις τις ομορφιές της. Αυτές που δεν θα διαβάσεις εδώ και θα σου μείνουν αξέχαστες. Όπως τις παιδικές μου αναμνήσεις και αυτές που θα φτιάξεις εσύ.

*O Αλκιβιάδης Σιαράβας είναι Marketing and Communications strategist.

Βρείτε τον καλοκαιρινό οδηγό της Λευκάδας εδώ