Στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου εύκολο να μεγαλώνεις ένα παιδί με αυτισμό. Τα κονδύλια για σωστή κοινωνική πολιτική και πρόνοια δεν επαρκούν και η πρώιμη παρέμβαση, που είναι πολύ σημαντική, είναι κυρίως εξατομικευμένη άρα πανάκριβη. Οι γονείς αγχώνονται και αναζητούν διάφορα προγράμματα αριστερά-δεξιά προσπαθώντας να βρουν την καλύτερη λύση. Εξαντλούνται από τη γραφειοκρατεία, από επιτροπές και αξιολογήσεις και από τις διαδικασίες για να αποδείξουν πολλές φορές το αυτονόητο, την αναπηρία του παιδιού τους, ώστε να εξασφαλίσουν τα επιδόματα. Συχνά μάλιστα πληρώνουν περισσότερα από αυτά που παίρνουν από τα ταμεία ή τα προπληρώνουν, μια και το κράτος καθυστερεί.
Συζητώντας γι’ αυτή την κατάσταση, που είναι λίγο-πολύ γνωστή, η Βάσω, η Σοφία και η Έλενα, γονείς ΑμεΑ, προσπάθησαν να βρουν μια εναλλακτική ασχολία για τα παιδιά τους πέρα από τα ήδη υπάρχοντα εκπαιδευτικά πλαίσια. Το μεγάλο ερώτημα όμως που έπρεπε να απαντήσουν ήταν πώς και σε τι περιβάλλον θα μπορέσουν να επιβιώσουν τα παιδιά τους, όταν αυτές δεν θα είναι σε θέση να τα φροντίζουν, καθώς τα περισσότερα αυτιστικά άτομα δεν είναι αυτόνομα.
Έψαξαν λοιπόν πληροφορίες σχετικά με τα θεραπευτικά αγροκτήματα, τα ράντσα για τον αυτισμό, το care farming, και αντέγραψαν μια ιδέα από την άλλη άκρη του Ατλαντικού: τη δημιουργία ενός πρότυπου θεραπευτικού αγροκτήματος, όπου έφηβοι και ενήλικα άτομα με αυτισμό θα ζουν, θα εκπαιδεύονται και θα εργάζονται στη φύση. Ονόμασαν το σωματείο τους «Γη Θεραπαινίς», χρησιμοποιώντας αυτή την αρχαία ελληνική φράση για να εξηγήσουν τον σκοπό τους.
Γη Θεραπαινίς είναι η γη που υπηρετεί και που φροντίζει. Επομένως, η ονομασία που επέλεξαν έχει διπλό νόημα. Όχι μόνο υπηρετεί τον σκοπό για τα παιδιά αυτά, αλλά στο άκουσμά της εμπεριέχει τη λέξη θεραπεία.
Όπως εξηγεί η Έλενα στην Athens Voice: «Με επίκεντρο την οικολογία, τα βιολογικά προϊόντα, τους όμορφους κήπους και την αγάπη μας για τα ζώα, ας δοκιμάσουμε να φτιάξουμε ένα αγρόκτημα για τα παιδιά, είπαμε! Μια φάρμα όπου ενήλικα άτομα με αυτισμό, οι γονείς τους, οι φίλοι τους και οι εκπαιδευτές τους θα δουλεύουμε μαζί, θα παράγουμε, θα μαθαίνουμε τη γη και θα ζούμε κοντά της».
Το όραμά τους είναι να φτιάξουν ένα αγρόκτημα που ενήλικα άτομα με αυτισμό θα μπορούν να μάθουν να καλλιεργούν τη γη. «Να παράγουν τα προϊόντα της, να τα μεταποιούν σε διάφορα εργαστήρια, να φροντίζουν μικρά ζώα, να κάνουν ιπποθεραπεία, να ψυχαγωγούνται. Μιλάμε λοιπόν για εργαστήρια στα οποία θα μπορούν να συμμετέχουν αρκετά παιδιά» μας λέει η Έλενα.
Οι πρώτες δράσεις του σωματείου ήταν σε αγροκτήματα εντός Αττικής. Σε επισκέψιμους χώρους ή καλλιέργειες αγροτών, όπου τα παιδιά θα έπαιρναν μια πρώτη γεύση από τη γη, τον ανοιχτό χώρο, τα δέντρα και τα φυτώρια. Στη συνέχεια έγινε μια προσπάθεια να εξοικειωθούν με κάποια εργαλεία, να φυτέψουν, να ποτίσουν με έμφαση στην επικοινωνία, την κοινωνικοποίηση, τη συνεργασία με την ομάδα. Και αν μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και παραγωγή, ακόμα καλύτερα. Ο πρώτος τους λαχανόκηπος στην Παιανία έφερε σοδειά μέσα στο καλοκαίρι!
Μετά τον μικρό τους κήπο στην Παιανία, η Γη Θεραπαινίς θα επεκταθεί στη Μαλακάσα σε μεγαλύτερο χώρο, ο οποίος πρόσφατα παραχωρήθηκε στο σωματείο από το Αμαλίειο Ίδρυμα. Στα σχέδια του σωματείου, μάλιστα, είναι το αγρόκτημα να δεχθεί δεκάδες άτομα που θα απασχολούνται εκεί, ενώ στόχος είναι η κίνησή τους να γίνει παράδειγμα και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. «Το επόμενο πλάνο μας είναι η δημιουργία στέγης, ενός χώρου μόνιμης διαβίωσης ή και περισσοτέρων, για μικρό αριθμό ατόμων, όπως απαιτείται για τη σωστή λειτουργία αυτών των δομών».
Με αφορμή την ενημέρωση του κοινού για την δημιουργία του θεραπευτικού αγροκτήματος το σωματείο «Γη Θεραπαινίς» σε συνεργασία με την Ελληνική Πλατφόρμα για την Ανάπτυξη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος «Βιώσιμη Ευρώπη για Όλους» διοργανώνει την πρώτη του μεγάλη εκδήλωση την Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου στον πολυχώρο Myrtillo.
Ο διακεκριμένος γενετιστής εξηγεί γιατί το DNA δεν είναι η μοίρα μας, πώς η Ιατρική Ακριβείας αλλάζει την πρόληψη και γιατί ο τρόπος ζωής καθορίζει όχι μόνο πόσα χρόνια θα ζήσουμε, αλλά και πώς.
Ο καθηγητής ψυχιατρικής και διευθυντής της Α’ Ψυχιατρικής Κλινικής του Αιγινητείου Νοσοκομείου εξηγεί τι είναι και πώς θεσμοθετήθηκε η Πολιτιστική Συνταγογράφηση
17°
