Κριστίνα Άπλγκεϊτ: Η διάγνωση που ανατράπηκε και τα αναπάντητα ερωτήματα
Η Κριστίνα Άπλγκεϊτ αποκάλυψε ότι η διάγνωση σκλήρυνσης κατά πλάκας που είχε λάβει το 2021 ήταν λανθασμένη, σύμφωνα με δημοσίευμα του Scientific American. Η βραβευμένη με Έμι ηθοποιός μίλησε για την εξέλιξη στο «MeSsy», το podcast που παρουσιάζει μαζί με την Τζέιμι Λιν Σίγκλερ και στο οποίο συζητούν για τη ζωή τους με τη νόσο.
Όπως περιέγραψε, τα πρώτα συμπτώματα εμφανίστηκαν τον Ιανουάριο του 2021. «Είχα μούδιασμα στα δάχτυλα των ποδιών και αυτό το μούδιασμα επεκτάθηκε σε ολόκληρα τα πόδια μου. Και μετά άρχισε ο πόνος», ανέφερε.
Ακολούθησαν εξετάσεις για διάφορες παθήσεις. Σύμφωνα με την ίδια, ο γιατρός της εντόπισε «σχεδόν 40» βλάβες στον εγκέφαλό της και κατέληξε στη διάγνωση σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Πέντε χρόνια αργότερα, η Άπλγκεϊτ δήλωσε ότι η επανεξέταση των εγκεφαλικών απεικονίσεων με μια «νέα τεχνολογία» οδήγησε τον γιατρό της σε διαφορετικό συμπέρασμα: ότι δεν έχει τη νόσο. «Είμαι ξανά στο μηδέν», είπε. Το δημοσίευμα δεν αναφέρει κάποια νέα διάγνωση που να εξηγεί τα συμπτώματά της.
Μια διάγνωση που μοιάζει με παζλ
Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια νευρολογική πάθηση στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο νευρικό σύστημα, περιλαμβανομένων περιοχών του εγκεφάλου. Όπως αναφέρει το Scientific American, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, αλλαγές στη διάθεση, ζάλη, προβλήματα όρασης και μούδιασμα στα χέρια και στα πόδια.
Η διάγνωσή της, ωστόσο, δεν προκύπτει από μία και μοναδική εξέταση. «Η διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας μοιάζει λίγο με τη συναρμολόγηση ενός παζλ», εξηγεί στο περιοδικό ο Μπρους Μπίμπο, επικεφαλής έρευνας και ιατρικών υποθέσεων της αμερικανικής National Multiple Sclerosis Society.
Τα συμπτώματα επικαλύπτονται με εκείνα άλλων παθήσεων, όπως η οπτική νευρομυελίτιδα, οι οποίες πρέπει να αποκλειστούν πριν τεθεί η διάγνωση.
Ο Τόμας Φλατζέλο, νευρολόγος στο NYU Langone, εξηγεί ότι ένα κέντρο στο οποίο παραπέμπονται ασθενείς για πρόσθετη διερεύνηση μπορεί να καταγράφει υψηλότερα ποσοστά λανθασμένης διάγνωσης ακριβώς λόγω των περιστατικών που δέχεται. «Παρότι συμβαίνουν λανθασμένες διαγνώσεις, η πλειονότητα των περιπτώσεων διαγιγνώσκεται σωστά», τονίζει.
Σύμφωνα με το Scientific American, το 2025 η Διεθνής Συμβουλευτική Επιτροπή για τις Κλινικές Δοκιμές στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας επικαιροποίησε τις διαγνωστικές οδηγίες της, ενσωματώνοντας νεότερες εξελίξεις.
Σε αυτές περιλαμβάνεται η αναζήτηση συγκεκριμένων απεικονιστικών χαρακτηριστικών, όπως το «σημείο της κεντρικής φλέβας» —μια μικρή φλέβα που διατρέχει τις βλάβες στον εγκέφαλο— και οι βλάβες με παραμαγνητικό δακτύλιο. Ο εντοπισμός αυτών των δεικτών μπορεί, σύμφωνα με τον Μπίμπο, να συμβάλει στη μείωση των λανθασμένων διαγνώσεων, χωρίς να εξαλείφει πλήρως το ενδεχόμενο λάθους.
Οι συνέπειες μιας λανθασμένης διάγνωσης μπορεί να είναι σημαντικές: ένας άνθρωπος ενδέχεται να λαμβάνει θεραπεία που δεν χρειάζεται ή να μη λαμβάνει εκείνη που είναι απαραίτητη για την πραγματική του πάθηση.
Όπως υπογραμμίζει ο Μπίμπο, είτε πρόκειται τελικά για σκλήρυνση κατά πλάκας είτε για κάποια άλλη κατάσταση, οι άνθρωποι με σημαντικά νευρολογικά συμπτώματα δικαιούνται προσεκτική αξιολόγηση.
18°
