Έργα τέχνης όπως η Μόνα Λίζα δείχνουν ότι η παχυσαρκία ήταν κάποτε σύμβολο πλούτου και ομορφιάς, γεγονός που μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς
Η μελέτη εμβληματικών έργων τέχνης, όπως η Μόνα Λίζα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, θα μπορούσε να προσφέρει στους γιατρούς μια νέα οπτική για την παχυσαρκία και να ενισχύσει μια λιγότερο επικριτική στάση απέναντι στους ασθενείς, σύμφωνα με ειδικό επιστήμονα.
Ο δρ Μάικλ Γιαφί, παιδοενδοκρινολόγος στο Πανεπιστήμιο Επιστημών Υγείας του Τέξας στο Χιούστον, υποστηρίζει ότι η γυναίκα που απεικονίζεται στη Μόνα Λίζα πιθανόν να ήταν υπέρβαρη έπειτα από πολλαπλές εγκυμοσύνες.
Όπως εξήγησε, για αιώνες η παχυσαρκία θεωρούνταν σύμβολο ευημερίας και πλούτου.
Οι απόψεις του παρουσιάστηκαν στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για την Παχυσαρκία που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
«Η σωματική ευρωστία αποτελούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα ένδειξη ευημερίας, πλούτου, υψηλής κοινωνικής θέσης και σωματικής δύναμης», ανέφερε ο δρ Γιαφί.
Ο ειδικός ανέφερε αρκετά παραδείγματα από την ιστορία της τέχνης, όπως την Αφροδίτη του Βίλεντορφ, ένα προϊστορικό γλυπτό ηλικίας περίπου 30.000 ετών που παρουσιάζει μια γυναικεία μορφή με έντονα διογκωμένη κοιλιά, στήθος και γοφούς.
Σύμφωνα με τον δρ Γιαφί, ακόμη και στην ελληνική μυθολογία ο θεός του πλούτου Πλούτος συχνά απεικονιζόταν παχύσαρκος, ενώ κατά την Αναγέννηση οι γυναίκες με αυξημένο σωματικό βάρος θεωρούνταν πρότυπα ομορφιάς.
«Η παχυσαρκία ήταν επίσης σύμβολο εξουσίας», σημείωσε. «Γνωρίζουμε από έρευνα στην Τουρκία ότι 29 από τους 36 Οθωμανούς αυτοκράτορες που έζησαν μεταξύ 1258 και 1926 απεικονίζονταν με κοιλιακή παχυσαρκία ή αναφερόταν ότι ήταν παχύσαρκοι».
Ο δρ Γιαφί υποστήριξε επίσης ότι οι συνθέτες Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και Γκέοργκ Φρίντριχ Χέντελ ενδέχεται να αντιμετώπιζαν προβλήματα όρασης λόγω διαβήτη τύπου 2, καθώς σε πίνακες της εποχής Μπαρόκ συχνά απεικονίζονταν υπέρβαροι.
«Αν οι γιατροί αντιληφθούν ότι η παχυσαρκία θεωρούνταν επί αιώνες κάτι θετικό, θα μπορέσουν να είναι λιγότερο επικριτικοί και περισσότερο συμπονετικοί», δήλωσε. «Αυτό θα τους επιτρέψει να αντιμετωπίζουν τους ασθενείς πιο ολιστικά και να πετυχαίνουν καλύτερα αποτελέσματα».
Ο δρ Γιαφί, ο οποίος υπήρξε στο παρελθόν πιανίστας συναυλιών και διατηρεί έντονο ενδιαφέρον για την τέχνη, εκτίμησε ακόμη ότι τα αποστεωμένα πρόσωπα που συνδέονται με τη χρήση φαρμάκων GLP-1 θα αποτελέσουν μελλοντικό καλλιτεχνικό θέμα.
«Ο κόσμος ήδη συζητά αυτό το φαινόμενο, οι πλαστικοί χειρουργοί το καταγράφουν και πιστεύω ότι όσο περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτά τα φάρμακα, το λεγόμενο “GLP-1 face” θα αρχίσει να αποτυπώνεται και στην τέχνη», είπε. «Είμαι βέβαιος ότι αν ο Πικάσο ζούσε σήμερα, θα το είχε ζωγραφίσει».
Ο ίδιος υποστήριξε ότι η απεικόνιση του σωματικού βάρους στην τέχνη άλλαξε μόνο κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. «Τότε άρχισαν να εξιδανικεύονται οι λεπτοί, συχνά υπερβολικά λεπτοί άνδρες και γυναίκες, ενώ η παχυσαρκία στιγματίστηκε», ανέφερε.
«Ξαφνικά, οι αδύνατοι άνθρωποι θεωρήθηκαν όμορφοι και οι γυναίκες που ενέπνεαν καλλιτέχνες επί αιώνες έπαψαν να θεωρούνται ελκυστικές».
O CEO της Waply και δημιουργός του MedWatch μιλάει για τις δυνατότητες, τις προκλήσεις και τα όρια της τεχνητής νοημοσύνης στην υγεία και την ψηφιακή καθημερινότητα.
10°
