Ο Λάζαρος Καπαγεώρογλου είναι ένας σεφ από τη Θεσσαλονίκη που τα τελευταία 10 χρόνια εργάζεται στη Ζυρίχη ως private chef και food blogger
Αργά το βράδυ, χαζεύω το Instagram με μάτι γλαρό. Κάπου μεταξύ νυσταλέου σκρολαρίσματος και απανωτών χασμουρητών, εμφανίζεται μπροστά μου ένα post με συνταγή για Λαζαράκια, αυτά τα μικρά γλυκά ψωμάκια που μοιάζουν με ανθρωπάκια και που οι νοικοκυρές ζυμώνουν το Σάββατο του Λαζάρου. Τίποτα ασυνήθιστο, αν εξαιρέσεις ότι το post είναι όλο στα… γερμανικά! Μου κάνει μεγάλη εντύπωση και αποφασίζω να το ψάξω. Βρίσκω λοιπόν ότι η συνταγή ανήκει στον Λάζαρο Καπαγεώρογλου που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, αλλά ο δρόμος τον έβγαλε στη Ζυρίχη, εδώ που ζει και εργάζεται τα τελευταία 10 χρόνια ως private chef και food blogger, ενώ ταυτόχρονα παραδίδει και μαθήματα μαγειρικής. Το Σεπτέμβριο, μάλιστα, εξέδωσε και το πρώτο του σχετικό βιβλίο!
Λάζαρος Καπαγεώρογλου/ Φωτογραφία: Beka Bitterli
Μερικά DM αργότερα καταφέρνουμε να μιλήσουμε στο τηλέφωνο. Όσο μου αφηγείται την ιστορία του καταλαβαίνω ότι μιλάω με έναν άνθρωπο που ζει το όνειρό του. Δεν ήταν εύκολο να το πετύχει. Τον πρώτο 1,5 χρόνο στη Ζυρίχη δούλευε από το μεσημέρι έως το βράδυ και τα πρωινά πάλευε να μάθει τη γλώσσα. «Η γραμμή, όμως», μου λέει «ήταν πάντα μία: κοιτάω μπροστά. Ούτε για τα λεφτά, ούτε για τη ματαιοδοξία. Αλλά για να είμαι ευτυχισμένος. Εγώ αυτό που θέλω είναι να ταΐζω ανθρώπους, να περνάνε καλά και να κοιμάμαι ήσυχα».
Θέλω να ακούσω πολύ την ιστορία πίσω από το post για τα Λαζαράκια! Γιατί επέλεξες τη συγκεκριμένη συνταγή;
Μια εφημερίδα μου ζήτησε να παρουσιάσω μια συνταγή από το ελληνικό Πάσχα και στα πλαίσια της συνέντευξης είπα για τα έθιμα μας αλλά και εμπειρίες από την παιδική μου ηλικία το Πάσχα στο χωριό.
Πώς βρέθηκε ένας Θεσσαλονικιός στη Ζυρίχη;
Βρέθηκα στη Ζυρίχη για μια επίσκεψη και αποδείχθηκε έρωτας με την πρώτη ματιά. Επέστρεψα μετά από έναν μήνα με στόχο να κάνω τα πάντα για να βρω δουλειά. Βρήκα! Και πέρασαν ήδη 10 χρόνια... Η Ζυρίχη έχει τα πάντα. Υπέροχη φύση, οργάνωση και προοπτικές αν κάποιος δουλεύει σκληρά. Να κάνω αυτό που ήθελα στην Αθήνα ήταν αδύνατον, δικτυωμένος δεν ήμουν ποτέ, ούτε εκεί, ούτε εδώ, στην Ελλάδα έβλεπα έναν τοίχο.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες;
Τα πρώτα χρόνια είχα δυσκολίες με το να βάλω σε μια σειρά τη δουλειά, τα μαθήματα γερμανικών… είχα λίγα χρήματα αλλά και μοναξιά κάποιες φορές. Στη Ζυρίχη δεν γνώριζα κανέναν και δεν είχα ακόμη φίλους. Πρόκληση ήταν σίγουρα η γλώσσα, όλα τα υπόλοιπα -νέα χώρα, νέες συνήθειες, νέος τρόπος ζωής-, με εξιτάριζαν, οπότε αυτά ήταν η ευχάριστη πρόκληση!
Ποιο ξεχωρίζεις ως το μεγαλύτερο επίτευγμά σου μέχρι σήμερα;
Σίγουρα την εταιρία μου “Laz uns kochen, Catering/ Private Chef Service”. Σε προσωπικό επίπεδο είναι οι σχέσεις που έχω χτίσει με φίλους εντός και εκτός Ελλάδας. Κοιμάμαι πάντα πλήρης: η δουλειά μου με γεμίζει σε πολλά επίπεδα.
Τι σημαίνει “Laz uns kochen”;
Είναι λογοπαίγνιο που βγαίνει από τη φράση “Lass uns kochen“, σημαίνει «ας μαγειρέψουμε!». Αφαίρεσα τα δυο –ss από το ρήμα και έβαλα τα πρώτα γράμματα του ονόματός μου. Από τότε, το νέο μου όνομα εδώ είναι Laz… όλοι έτσι με φωνάζουν!
Μέσα από το site σου (www.lazunskochen.com) και τις σελίδες σου στα social media (@laz_uns_kochen_) σε βλέπουμε να προβάλεις τη μεσογειακή κουζίνα και πολλές ελληνικές συνταγές... Ποιες συνταγές κάνουν εντύπωση στο κοινό που σε ακολουθεί;
Από την αρχή της εταιρείας, η σκέψη μου ήταν να μοιράζομαι αγαπημένες μου συνταγές μέσω του blog έτσι ώστε να προσελκύω πιθανούς πελάτες. Στόχος μου δεν είναι να προβάλω απλώς την ελληνική κουζίνα αλλά να μυήσω το κοινό να μοιράζεται το φαγητό σε μορφή μεζέδων α λα “greek style“ με καλή παρέα, καλό κρασί και ωραίες κουβέντες.
Φωτογραφία: Veronika Studer
Μαγειρεύω παραλλαγές της ελληνικής και μεσογειακής κουζίνας. Ο vegan μουσακάς έχει μεγάλη απήχηση. Επίσης οι κολοκυθοκεφτέδες, η σπανακόπιτα οι συνταγές με θαλασσινά (όπως τα μύδια αχνιστά με φέτα και μουστάρδα ή το χταπόδι κρασάτο) τραβάνε πολύ το κοινό.
Μύδια αχνιστά με φέτα και μουστάρδα/ Φωτογραφία: Veronika Studer
Αρέσουν τα ελληνικά πιάτα στους Ελβετούς;
(...ακούω γέλια στην άλλη άκρη της γραμμής) Οι πελάτες μου ζητάνε κουρκουμπίνια και γαλακτομπούρεκο! Και αναρωτιέσαι...πού στο καλό το ξέρουν το γαλακτομπούρεκο; Οι Ελβετοί, όμως, ταξιδεύουν πολύ. Αγαπάνε πολύ την Ελλάδα και ξέρουν την κουζίνα μας. Κάθε πελάτης έχει να μου διηγηθεί μια ιστορία από καλοκαιρινές εμπειρίες στην Ελλάδα.
Και τι σου ζητάνε πιο συχνά να μαγειρέψεις;
Πίτες, πιτάκια όλων των ειδών καθώς και σαραγλί και μπακλαβαδάκια.
Ποιο είναι το καλύτερο σχόλιο που έχεις ακούσει μέχρι σήμερα για τη δουλειά σου;
«Η κουζίνα και το φαγητό σου έχουν γεύση από αγάπη».
Και η Kocheria τι είναι;
Η Kocheria (το μαγειρειό) είναι το καινούργιο μου πρότζεκτ, το όνειρό μου εδώ και χρόνια. Μετά από σκληρή δουλειά και αποταμίευση ήρθε ή ώρα να φτιάξω τη δικιά μου κουζίνα. Είναι ένας χώρος για εκδηλώσεις, private dinners, team events και μαθήματα μαγειρικής. Αρχές Μαΐου θα κάνω τα εγκαίνια και δε βλέπω την ώρα...!
Το βιβλίο σου Lazuns Κochen πως μπορούμε να το βρούμε;
Έχει θέμα τη μεσογειακή κουζίνα και τους μεζέδες της, είναι ένα γαστρονομικό ταξίδι από την Τουρκία και την Ελλάδα έως την Πορτογαλία, κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2020 σε Ελβετία, Γερμανία, Αυστρία και μπορείτε να το παραγγείλετε μέσω Amazon.
Τι σου λείπει από την Ελλάδα;
Η οικογένεια μου και οι φίλοι μου. Μου λείπει ο θαλασσινός αέρας… αυτός που έχει τη μυρωδιά του αλατιού και η ίδια η θάλασσα φυσικά!
17°
