ΛΕΞ - «Mpastard0s»: Ο Θεσσαλονικιός ράπερ διευρύνει το μουσικό του σύμπαν επιστρέφοντας με νέο άλμπουμ σε παραγωγή Dof Twogee
Ξέρω πως αδημονείς, οπότε ας το πούμε σε δυο κουβέντες: Το νέο άλμπουμ του ΛΕΞ, «Mpastard0s», είναι πολύ καλύτερο από το «Γ.Τ.Κ.». Και είναι εξίσου σπουδαίο με κομβικές δουλειές της δισκογραφίας του, όπως τα «2ΧΧΧ» και «Μετρό».
Το «Mpastard0s» του ΛΕΞ θα σε κρατήσει από τους ώμους και θα σου ψιθυρίσει ότι ο κόσμος είναι απέραντος, με κομμάτια όπως τα «Genesis», «Kitrina Fota», «Kavatzodromoi», «Gangster», «Drakos» να λειτουργούν ως νευροδιαβιβαστές ντοπαμίνης εκρηκτικής κλίμακας, υπενθυμίζοντας γιατί ο δημιουργός του, μαζί με τον Διόσκουρό του, Dof Twogee, παραμένουν τα πιο γερά χαρτιά του εγχώριου ραπ.
Με δέκα τραγούδια, διάρκεια 33 λεπτών, εξώφυλλο που παραπέμπει στο «Spider-Noir» και με τον καιρό να το επιτρέπει, μια βόλτα περίπου τρεισήμισι χιλιομέτρων στη Νέα Παραλία, από τον Λευκό Πύργο μέχρι τις παρυφές της Σοφούλη, είναι ό,τι πρέπει για να ακροαστείς ολόκληρο το «Mpastard0s», αλλά και να συναντήσεις τη Θεσσαλονίκη που κατοικεί μέσα στην πρόζα του ΛΕΞ: «Στην παλιά παραλία, απέναντι από τις καφετέριες, δίπλα από το Ποσειδώνειο, υπήρχε ένα λούνα παρκ, θυμάμαι ακόμα τη γεύση που είχε η κέτσαπ στις πατάτες, γέμιζε μικρά παιδιά και ανήλικους παραβάτες».
Τη στιγμή που αφήνεσαι στη γλύκα των ραπ ντεσιμπέλ, οι δέκτες σου αυτόματα αρχίζουν να λειτουργούν: Μια πληθώρα από πρωτάκουστα μουσικά λαμπάκια που αναβοσβήνουν και μια σειρά από νέα συνθετικά και beatmaking μονοπάτια του Dof Twogee, τα οποία πρέπει να ακολουθήσεις ώστε να ανοίξει η πόρτα για μια καταπληκτική νέα πίστα στον ήχο του ΛΕΞ: Εδώ οι επιρροές από το βρετανικό hip-hop, εκεί τα χνάρια από dancehall/garage, οι μπάσες κλίμακες του Roland TR-808, καθώς και τα μελωδικά ρεφρέν που θα μπορούσαν να βρουν θέση σε tracks του Central Cee ή του Dave.
Σύμφωνοι, το songwriting του «Mpastard0s» ίσως αποθαρρύνει όσους γυρεύουν την παλιά δοκιμασμένη συνταγή, κανείς δε θα αρνηθεί ωστόσο ότι καταργεί κάθε προηγούμενο κανόνα και τραβά σαν μαγνήτης όποιον απολαμβάνει τη μουσική του ΛΕΞ ως ένα σύμπαν όπου τα πάντα είναι πιθανά και περνάς από το ένα μέρος στο άλλο μέσα από διαδοχικά jump cuts.
Στο «Blackout», ο ΛΕΞ τοποθετείται στον χάρτη της πόλης δίχως να τραβά διαχωριστικές: «Είμαι από τις ίδιες γειτονιές με τον Σαββόπουλο». Στο «Kavatzodromoi», ο Χατζιδάκις, τα σταφύλια και τα κοχύλια συνυπάρχουν με τα πιστόλια και τα ντίλια. Η ειλικρίνεια και η παραβατικότητα, η συνειδητή μοναχικότητα αλλά και η φιλία ως ύψιστη αξία, η κουλτούρα του δρόμου και η θηριωδία της καθημερινότητας, η αθωότητα και η παρακμή δεν αποτελούν αντιθέσεις που πρέπει να εξομαλυνθούν. Είναι όλα ψηφίδες του ίδιου μωσαϊκού.
Οι ρίμες βγαίνουν προσεκτικά από το στόμα του στην αρχή, σιγά σιγά όμως αρχίζουν να ανοίγονται, μιλούν για σκέψεις που κάνει για τη ζωή του, για τις καινούργιες εικόνες που έχει μαζέψει μέσα του, τις νέες ιδέες του, την ορμή που τον ωθεί να φανερωθεί περισσότερο, όχι μόνο στον κόσμο, αλλά στον ίδιο τον εαυτό του.
Σκέφτομαι ότι όταν κάποιος στην Ελλάδα ακούει το όνομα ΛΕΞ, έχει πιθανά στο μυαλό του ένα επιτυχημένο παιδί, που παίζει τη μουσική που του αρέσει, κάνει μεγάλες συναυλίες, ζει μια ζωή άνετη και έχει πλέον την πολυτέλεια να αγνοεί αυτούς που θέλει να αγνοεί. Άλλοι ενδεχομένως υποστηρίζουν ότι η μιντιακή υπερέκθεση, ο κανιβαλισμός των πρωινάδικων, οι συνεργασίες με πρόσωπα ευρέως βεληνεκούς και οι επίμονες απόπειρες πολιτικών χώρων να τον προσεταιριστούν έχουν αμβλύνει την επιδραστικότητα μιας από τις πιο δυναμικές φωνές του ελληνικού underground.
Τότε όμως η δίνη των αναμνήσεων αρχίζει να σε παρασέρνει βαθύτερα και αναλογίζεσαι πόσο δρόμο έχουν διανύσει καλλιτεχνικά ο ΛΕΞ και ο Dof Twogee. Από το «Ταπεινοί και Πεινασμένοι» του 2014, στην έξαψη της επιτυχίας που έφερε η πρώτη μαζική βραδιά στο κατάμεστο Θέατρο Πέτρας το 2019, και ακόμη περισσότερο στα μεγάλα λάιβ που ακολούθησαν: Ιούλιος 2022 στη Νέα Σμύρνη, Οκτώβριος 2022 στο Καυτανζόγλειο, Ιούνιος 2025, με το ιστορικό διπλό live στο ΟΑΚΑ, μπροστά σε περισσότερους από 60.000 θεατές.
Καθώς λοιπόν δεν υπάρχει τίποτα ψεύτικο ή δήθεν πίσω από τα δέκα αυτά νέα τραγούδια, που κυλούν σαν κέρματα στο πεζοδρόμιο μιλώντας για καθημερινές έγνοιες, δύσκολες αναμνήσεις, σχέσεις που χάνονται αλλά και για το πάθος για ζωή, είναι βέβαιο πως ο δεσμός του ΛΕΞ με το κοινό του παραμένει αρραγής και ότι ιαχές όπως το επαναληπτικό «νύχτα μέσα από τους καβατζόδρομους» προορίζονται να δονήσουν αρκετές αρένες ξανά και ξανά.
Το «Mpastard0s» είναι ένα από τα σπουδαιότερα ηχογραφήματα που έβγαλε ποτέ αυτή η πόλη. Ένας δίσκος φτιαγμένος από βιώματα στο μπετόν, από έναν δημιουργό που ξέρει από πού ξεκίνησε και που ανήκει: «Έμενα στα Κάστρα και φιλούσα το σποτ / Ήρθα από το Φάληρο, ήρθα μέσα απ' το μπλοκ / Που τα μάθατε όλοι τα Corteiz και τα North; / Είμαι ο Τζον Σνόου, είμαι ο king from the north».
Λίγο πριν από την εμφάνισή τους στο Ρομάντσο, το αυστραλιανό τρίο μιλά στην ATHENS VOICE για τη μουσική, την πρόκληση, τα live και την απρόβλεπτη διαδρομή του
20°
