- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Πολυκατοικίες: Ένα κόμικ εμπνευσμένο από το ομώνυμο τραγούδι του Λεξ
Οι Μι Δέλτα και Δημήτρης-Κρις Αγκαράι ζωντανεύουν λέξεις και εικόνες σε ένα graphic novel που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως
Πολυκατοικίες: Το τραγούδι του ΛΕΞ που έγινε graphic novel από τους Μι Δέλτα και Δημήτρης-Κρις Αγκαράι
Ομολογώ ότι γνώρισα τον Λεξ κάπως αργά, το 2018, όταν δηλαδή κυκλοφόρησε το «2XXX». Τα δύο τραγούδια που είχα ξεχωρίσει από εκείνο τον δίσκο ήταν ο «Μπόμπαν» και οι «Πολυκατοικίες». Ως προς τις «Πολυκατοικίες» δεν ήμουν όπως φαίνεται ο μόνος…
«Ακούω το τάβλι των ανέργων, την φωνή των παιδιών, τα καταπιεσμένα βογγητά των νοικοκυριών» ραπάρει ο Λεξ και η Θεσσαλονίκη στροβιλίζεται στους ρυθμούς της. Ο Μι Δέλτα, ο άνθρωπος που αναδημιουργεί τις «Πολυκατοικίες» στο κόμικ που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως, γράφει:
«Με μια γλώσσα απλή και άμεση, όπως γνωρίζει να κάνει πολύ καλά το ραπ, παρουσιάζονται οι παθογένειες και τα προβλήματα που ήρθαν με φόρα να μας χτυπήσουν στα μούτρα για όσα κρύβαμε κάτω από το χαλί για δεκαετίες. Χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς κλάψιμο, χωρίς εξιδανικεύσεις, ο Λεξ στις "Πολυκατοικίες" δίνει με ωμό ρεαλισμό μια πραγματικότητα που τουλάχιστον δυο γενιές ανθρώπων έχουν ζήσει στο πετσί τους».
Συχνά νιώθω ότι τα κόμικς ανήκουν σε κάποια από τις επόμενες γενιές· συνήθως δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στις σελίδες τους ή να βρω τη σειρά που πρέπει να διαβάσω τις εικόνες που έχω μπροστά μου. Άλλες φορές πάλι, κάνω κάτι συγκρίσεις άκυρες καθώς το βιβλίο και το κόμικ είναι δυο διαφορετικοί, ασύμβατοι κόσμοι. Το ίδιο πίστευα μέχρι να ακούσω τον Λεξ και για το ραπ. Δηλαδή τι σχέση μπορεί να έχει ένας μπούμερ με το χιπ χοπ; Όμως ο Λεξ ενδεχομένως χωρίς να το ξέρει, ενδεχομένως και χωρίς να το θέλει, έκανε πάντα κοινωνιολογία με τους στίχους του: «Ανεργία, αφραγκία, μπάτσοι, Χρυσή Αυγή / Μεροκάματα του τρόμου, εξώσεις, πλειστηριασμοί / Και η γειτόνισσα να λέει πως γίναμε γραφικοί».
Ο Μι Δέλτα το θέτει εξαιρετικά: «Αν λοιπόν κάποιος άνθρωπος με σταματούσε στον δρόμο και μου έλεγε "Θέλω να μου περιγράψεις τι συνέβη στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια, αλλά θέλω να μου το περιγράψεις μέσα σε τρία λεπτά", τότε θα του έβαζα δίχως σκέψη να ακούσει τις "Πολυκατοικίες". Κι όπως ο Λεξ έγινε ο οδηγός μου στο εγχώριο χιπ χοπ - ενδεχομένως λόγω κοινής αγάπης στην Κοινωνιολογία - νιώθω ότι αυτό εδώ το κόμικ γίνεται ο οδηγός μου στο εγχώριο κόμικ. Εκείνο που με συγκινεί πιο πολύ είναι ότι αυτά τα δύο παιδιά, ο Μι Δέλτα και ο Δημήτρης-Κρις Αγκαράι αγγίζουν το τραγούδι μέσα από τα έντονα προσωπικά βιώματά τους.
Γράφει ο Δημήτρης-Κρις: «Οι δικές μου πολυκατοικίες είναι εκείνες της Αθήνας, συγκεκριμένα στις γειτονιές των Κάτω Πατησίων, του Αγίου Νικολάου και της Κυψέλης. Μεγάλωσα ανάμεσά τους, σε χρόνια δύσκολα και σαν παιδί μεταναστών ακόμα πιο σκληρά. Κάτι που λίγοι γνωρίζουν για μένα είναι ότι σαν παιδί βιαζόμουν να μεγαλώσω και το ζούσα «αλητικά». Με τις παρέες που είχα τότε - τα άλλα παιδιά των μεταναστών, που οι γονείς μας δύσκολα μας βάζανε χαλινάρι - βγαίναμε και αναζητούσαμε φασαρίες. Ψάχναμε τρόπους για να ανεβάσουμε την αξία μας, να νιώσουμε δυνατά παιδιά».
Το ότι ο Δημήτρης-Κρις είναι παιδί μεταναστών κάνει τα γραφόμενά του έντονα συγκινητικά, ειδικά όταν σημειώνει ότι «οι πολυκατοικίες είναι χιπ χοπ. Εγώ πλέον μεγάλωσα αλλά οι πολυκατοικίες έμειναν ίδιες. Και μπορεί να σκέφτομαι τα παιδικά μου χρόνια τότε με νοσταλγία, και οι δυσκολίες που ζούσαμε τότε να έχουν χαραχθεί στο μέσα μου τώρα, αλλά όταν τα βράδια βλέπω το φως από κάποιο παράθυρο σε κάποια πολυκατοικία, ενώ όλα τα άλλα είναι σβηστά, νιώθω πως υπάρχει ακόμα ελπίδα και ο κόσμος συνεχίζει να υπάρχει».
Επιστρέφω στον Λεξ: «Όσο για μένα είμαι εντάξει, μα ό,τι έχω δε φτάνει / Η επιτυχία της αποτυχίας μ' έχει τρελάνει / Δεν ήμουν μάγκας ποτέ, καμιά φορά είμαι αλάνι / Φυσάω τον καπνό στοχεύοντας το ταβάνι». Κι ύστερα επιστρέφω στο κόμικ, σ’ εκείνη την εικόνα που πατέρας και γιός κάθονται αγκαλιά και μιλούν για τον χρόνο. Ίσως και κάτι να μου θυμίζει από τις τελευταίες μέρες ζωής του πατέρα μου.
Να μην ξεχάσεις να ξαναβάλεις στο πικάπ τις «Πολυκατοικίες» του Λεξ και να μην αμελήσεις να βουτήξεις βαθιά σ’ αυτό το υπέροχο κόμικ… Ακόμη κι αν είσαι λίγο πιο μπούμερ απ’ ότι θα ήθελες, η συγκίνηση είναι βέβαιη…
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ένας από τους εκδότες της ταλαντούχας συγγραφέως αποκαλύπτει ότι ήταν ρατσίστρια και αντισημίτρια
Το «Είναι και Χρόνος» και το «Νίτσε: Η βούληση για ισχύ ως τέχνη»
Μιλήσαμε με τη συγγραφέα για τη γοητεία του crime, τα μυστικά της ανθρώπινης ψυχής και το νέο της βιβλίο, «Φόνος στην άκρη του κόσμου»
Ένα πρωτότυπο, συγκινητικό, και συχνά ιδιαίτερα σκληρό, queer μυθιστόρημα μαγικού ρεαλισμού που συνδυάζει τον σωματικό τρόμο με το οικογενειακό δράμα
Το ποίημα της ημέρας είναι από την ποιητική συλλογή «σ’ ένα βαθύ πουθενά», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ύψιλον
Ο γνωστός συγγραφέας μιλάει για τη ζωή του, τα βιβλία του, τη σχέση του με τις λέξεις και τους αριθμούς
Δύο βιβλία κυκλοφόρησαν σχεδόν την ίδια μέρα στη Γαλλία αποκαλύπτοντας την προσωπικότητα, τις πολιτικές αντιφάσεις, τη φιλοδοξία και την προσωπική ζωή του Γάλλου προέδρου
Με αφορμή το νέο του βιβλίο «Γιατί οι εργάτες δεν είναι το επαναστατικό υποκείμενο», ο συγγραφέας μιλά για την κατασκευή της συνείδησης και τις σχέσεις εξουσίας
Δείτε πόσοι άνθρωποι παγκοσμίως χρησιμοποιούν καθημερινά τα chatbots, και πόσοι από αυτούς τα έχουν σαν βοηθούς
Ο δημιουργός του Μιχάλη Κρόκου μιλά για το γράψιμο, τις εμμονές του και το εκρηκτικό μείγμα pulp, σάτιρας και νεο-νουάρ που χαρακτηρίζει τα βιβλία του
Το μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας που κέρδισε το κορυφαίο λογοτεχνικό βραβείο προκαλεί ανάμεικτες αντιδράσεις και αναζωπυρώνει τη συζήτηση για τα κριτήρια της βράβευσης.
Ο κορυφαίος επιθετικός και ο πατέρας του χάρισαν ιστορικό αντίτυπο του 1594 σε δημοτική βιβλιοθήκη
Ο 81χρονος Βρετανός συγγραφέας γράφει ιστορία κατακτώντας το κορυφαίο λογοτεχνικό βραβείο
Ένα εβδομαδιαίο podcast για το βιβλίο, και τις νέες σειρές και ταινίες.
Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα εκδηλώσεων
Ο Γάλλος συγγραφέας Φιλίπ Ζεναντά αποκάλυψε ότι χρησιμοποίησε ChatGPT στο βραβευμένο μυθιστόρημά του
Έκθεση στη Βρετανική Βιβλιοθήκη αποκαλύπτει τις ρίζες του διάσημου ντετέκτιβ
Η συγγραφική πατρότητα στην εποχή των αλγορίθμων, και η αμηχανία της λογοτεχνικής κριτικής
Ο Στάθης Καλύβας και η Νατάσα Τριανταφύλλη μιλούν για το «Big Bang 1970-1973» ή αλλιώς για μία ιστορική στιγμή που σβήστηκε από τη συλλογική μνήμη
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.