Στο Casa Fish στη Βούλα θα γευτείς πιάτα θαλασσινά, απλά αλλά καθόλου απλοϊκά
Όταν ο καιρός ανοίγει, κάπως σαν να αλλάζουν και οι ορέξεις μας. Μαζί με τις γλυκές μέρες, μέσα μας ξυπνούν άλλα γούστα, ποθούμε παραλίες και ακρογιαλιές, θέλουμε ψαράκι πλάι στο κύμα, αποζητούμε το ιώδιο στο πιάτο και στην αύρα ολόγυρα. Είναι η εποχή που ξαναπαίρνεις τον δρόμο της παραλιακής, να ξαναβρείς τη νότια λεωφόρο με τους φοίνικες και τις Ριβιέρες, εκεί που το καλοκαίρι έρχεται πρώτο, στις πιο πρώιμες διακοπές της πρωτεύουσας. Όλα αυτά και πολλά περισσότερα, συμβαίνουν στο Casa Fish, το τελευταίο θαλασσοπούλι της οικογένειας Σταθοκωστόπουλου, που μόλις άνοιξε στη Βούλα και πιο συγκεκριμένα, πάνω στα νερά της.
Casa Fish: το καινούργιο, θαλασσινό εστιατόριο της Βούλας
Μια τεράστια αίθουσα ντυμένη με δρύινα παρκέ, παλ χαλαρά χρώματα μιας γήινης υπερ-πολυτέλειας, κολλαριστά τραπεζομάντιλα και μια εντυπωσιακή ψαριέρα στην υποδοχή, με όλα τα πολυτιμότερα του θαλασσινού Θεού, τζάμπο γαρίδες και αστακούς, στρείδια και καραβίδες, λαχταριστά ροφουδάκια και συναγρίδες. Πίσω από τις ανοιχτές τζαμαρίες η θάλασσα εξωτικά και τιρκουάζ φωτισμένη πίσω από τους πανύψηλους φοίνικες, η ίδια πολυτέλεια του ξύλου στην εξωτερική βεράντα πάνω στα γαλήνια νερά, που σε λίγο θα αποκτήσει και ένα εξίσου παραθαλάσσιο μπαρ για τα κοκτέιλ του απεριτίφ. Μια συνολική ατμόσφαιρα που σε νταντεύει, σε χαλαρώνει, σε μεταφέρει για λίγο σ’ αυτή τη μοναδική αύρα των νοτίων προαστίων, όπου θαρρείς και η ζωή είναι μόνο πλούσια, ανέμελη και θερινή 12 μήνες το χρόνο.
Το Casa Fish πολύ θα το αδικήσεις αν το αντιμετωπίσεις σαν ένα ακόμη λουσάτο στέκι, το οποίο θα επιλέξεις για μια «ψαρούκλα» στα κάρβουνα. Ο Γιώργος Οικονομίδης, πίσω από το μενού, είναι ένα ήδη μεγάλο όνομα στο ψάρι. Ξεχώρισε αρχικά στο Παριανό Blue Fish, από το 2016 διαπρέπει στο άλλο Blue Fish της Βουλιαγμένης και συνεχίζει ακάθεκτος στο Casa. Ο Γιώργος είναι μάγειρας προβληματισμένος, εναλλακτικός και φιλοσοφημένος. Παιδί της φύσης, των βουνών και της ορειβασίας, που τη θάλασσα, ωστόσο, δεν την κοιτά μόνον από τις απάτητες βουνοκορφές. Γνώστης των δεινών της παγκόσμιας αλιείας, είναι από τους πρώτους που καθιέρωσαν τη φιλοσοφία from head to tail και μια εντελώς δική του γεύση για τη θαλασσινή νοστιμιά, που ξέρει να συνδυάζει πολλούς πολιτισμούς, τεχνικές, τρόπους ψησίματος και άπειρη νοστιμιά στο κάθε πιάτο. Στο Casa, προσγειώνεται περισσότερο στα ελληνικά χωρικά ύδατα, σε πιάτα πιο απλά μα διόλου απλοϊκά.
Τι θα φας στο Casa Fish;
Ξεκινήσαμε με ωραιότατο ελαιόλαδο και ένα ιδιαίτερο ψωμάκι με σπόρους δημητριακών αλλά και μια εντελώς διαφορετική μους ταραμά, με μικρά καρεδάκια ταχινένιου χαλβά. Τολμηρός συνδυασμός που μπορεί να σε ξενίσει μέχρι να αντιληφθείς με την πρώτη μπουκιά, πως ναι, το απόλυτο συμπλήρωμα της θαλασσινής αλμύρας είναι μια σταλιά παραδοσιακής γλύκας. Το καρπάτσο από Συμιακό γαριδάκι, απλά αρτυμένο με ελαιόλαδο, λεμόνι και λίγο κόλιαντρο, είναι, ίσως το νοστιμότερο καρπάτσο αυτή τη στιγμή στα τραπέζια της Αθήνας. Βελούδινη γλύκα, ελάχιστο λεμόνι σε μια ολοστρόγγυλη ισορροπία, αυτό το τόσο «λίγο» που λέει τόσα πολλά. Ο μαρινάτος γαύρος αγκαλιάζει ένα κλασικό ντολμαδάκι σε μια ταιριαστή παρέα και εδώ πάλι, μια τόση δα δροσιά από τσίλι και γλυκιά πιπεριά και μια ελάχιστα γιαουρτένια σάλτσα, σε ένα πιάτο που μπλέκει ευχάριστα μαζί, πολλές νότες του παραδοσιακού μεζέ.
Μια μεγάλη πιατέλα, κατακόκκινη και ορεκτική στο πιο παθιασμένο κόκκινο μιας νόστιμης ντομάτας, προσγειώνει στο τραπέζι την πιο ονειρεμένη σαλάτα: χοντρές φέτες ντομάτας, μπόλικο ελαιόλαδο, θαλασσινό αλάτι, λίγο κρίταμο και κάπαρη. Αν έχεις παραγγείλει ψαράκι στη σχάρα στα επόμενα, κράτα την να του κάνει την πιο ιδανική παρέα. Τα μαρινάτα μπαρμπούνια με το φινόκιο και το λίγο καρότο είναι επίσης από τα πιάτα που δεν πρέπει να προσπεράσεις. Ατόφια γεύση φρεσκάδας, η επιτομή της μπαρμπουνίσιας ομορφιάς, σαν να τη γεύεσαι λιτή και ρουστίκ στη βάρκα του ψαρά. Η αχνιστή σουπιά με σπανάκι, τρυφερή και νοστιμότατη, ντύνεται άφθονη τη λεμονάτη σάλτσα που δεν τσιγκουνεύεται τον άνηθο και τα φρέσκα μυρωδικά πριν περάσουμε στο κριθαρότο με το φιλέτο ψαριού και τα paccheri με όστρακα, χταπόδι και καλαμάρι. Ωραία δεμένες μπισκ, άφθονα μυρωδικά, όλη η κρεμώδης ιωδιούχα σάλτσα που αγκαλιάζει σωστά τα ζυμαρικά πριν περάσεις σε ένα άψογα ψημένο στη σχάρα σπαρταριστό ψάρι, σε περίπτωση που διαθέτεις την αντοχή.
Σε λίγο εδώ θα γίνεται χαμός και είμαι βέβαιη πως με τέτοια μουσική και έναν dj που ξέρει να σε ανεβάζει στα ουράνια με ξένες και ελληνικές διασκευές, οι νύχτες και οι μέρες της Βούλας θα πάρουν φωτιά. Και κάπως έτσι τελειώσαμε με Τζο Ντασέν, συνδυασμένο με μια κομψή πορτοκαλόπιτα νέας εποχής και τεχνικής, με την κρέμα και το παγωτό της. Και ήταν, σαν να άνοιξε ο δρόμος για το καλοκαίρι.
17°
