Στο τελευταίο του μυθιστόρημα, «Τρεις ζωές την εβδομάδα», ο Μισέλ Μπυσσί (1965, Νορμανδία) παίζει με τις έννοιες της ταυτότητας και της αλήθειας, φτιάχνοντας ένα τρισδιάστατο παζλ με μια ιδιαίτερα πρωτότυπη πλοκή: το θύμα ενός εγκλήματος που πυροδοτεί την έναρξη της ιστορίας φαίνεται να ζούσε μια… τριπλή ζωή, να είχε τρεις ταυτότητες — και τρεις μεγάλους έρωτες. Ο Μπυσσί, εξαιρετικά έμπειρος μαριονετίστας ο ίδιος, σκηνοθετεί τους ήρωες του δείχνοντάς μας κάθε φορά όσα στοιχεία πρέπει να αποκαλυφθούν — και κάνοντάς μας να αγωνιούμε για τα υπόλοιπα.
Η έρευνα που ξεκινά η αστυνόμος Κατέλ Μαρέλ θα είναι επείγουσα και σύνθετη και οι τρεις γυναίκες του νεκρού άντρα θα ψάχνουν επίσης στωικά για απαντήσεις, συνειδητοποιώντας όμως παράλληλα ότι περιβάλλονται από σκιές και κρυμμένες απειλές. Στοιχεία εκδίκησης, εξορίας και πολλαπλών ζωών μπλέκονται σε μια χαοτική πλην αναγνωστικά ευφρόσυνη δίνη, σε ένα ευφυές παιχνίδι ψευδαισθήσεων και χειρισμών. Αστυνομικό θρίλερ με έντονο σασπένς, με ιστορικό υπόβαθρο που αφορά μια σημαντική ευρωπαϊκή επανάσταση, αλλά και το ίδιο το παραδοσιακό θέατρο με μαριονέτες. Η χειραγώγηση και τα αόρατα νήματα που κινούν τους ανθρώπους είναι διαρκώς παρόντα στο βιβλίο.
Ο Μπυσσί καταφέρνει για άλλη μια φορά να κρατήσει τον αναγνώστη σε αγωνία μέχρι την τελική ανατροπή, μακριά από τις ευκολίες και τη μανιέρα του «ψυχολογικού θρίλερ». Ωραίο βιβλίο, ξεχωριστός συγγραφέας, τα αστυνομικά του είναι ένα κι ένα — εξ ου και η μεγάλη επιτυχία που απολαμβάνει.
Διαβάστε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο:
«Προχωρήσαμε και με τα υπόλοιπα» συνέχισε η αστυνομικός. «Ο δικαστής θέλει να σας ξαναδεί, ωστόσο προηγουμένως θα σας κάνω μια σύντομη περίληψη. Υπάρχουν, ας πούμε, κάμποσα σκοτεινά σημεία στον φάκελο. Καταρχάς, ο ιατροδικαστής δεν εντόπισε κανένα ίχνος χτυπήματος πάνω στο σώμα του συζύγου σας. Σκοτώθηκε με την πτώση, μα είναι μάλλον απίθανο να τον έσπρωξε κάποιος εκεί ψηλά στο πανόραμα. Θα είχε αμυνθεί, θα βρίσκαμε ίχνη πάλης. Όμως τίποτε δεν είναι βέβαιο... Μπορεί, για παράδειγμα, να ήταν δύο, και να τον πέταξαν πίσω από το παραπέτο. Βλέπετε, ερευνούμε.
»Μια άλλη περίεργη λεπτομέρεια είναι ότι βρέθηκαν ίχνη από τα λάστιχα δύο άλλων αυτοκινήτων στο πάρκινγκ του δάσους της περιοχής. Η μπόρα ξέσπασε νωρίς το βράδυ, οπότε ήταν παρκαρισμένα από πιο πριν και δεν ξανάφυγαν πριν από τα μεσάνυχτα. Η ώρα θανάτου του συζύγου σας εκτιμάται γύρω στις οκτώ, που σημαίνει πως οι επιβάτες ήταν παρόντες σε όλη τη σκηνή. Έχουμε επίσης ίχνη βημάτων, νωπά, διαφορετικά από του συζύγου σας. Ένα μόνο ζευγάρι παπουτσιών αυτή τη φορά, νούμερο σαράντα έξι. Βλέπετε πόσο μπερδεμένα είναι τα πράγματα; Δύο αυτοκίνητα, ένας οδηγός. Μείνετε ήσυχη, Ανιές, έχουμε κάποια σαΐνια που τρελαίνονται να τ’ αναλύουν όλα αυτά. Με τόση βροχή και λάσπη, είναι σαν να είχαν στη διάθεσή τους πηλό για να διορθώσουν τα πάντα, αν και δεν μπορεί ν' αποκλείσει κανείς την πιθανότητα κάποιοι από αυτούς τους νυχτερινούς περιπατητές να διασκέδασαν τσαλαβουτώντας στον βούρκο πίσω τους, για να σβήσουν τα ίχνη τους στη λάσπη».
«Οπότε, κατά τη γνώμη σας... ο άντρας μου δολοφονήθηκε;»
«Αδύνατο να επιβεβαιωθεί αυτό. Όμως ένα πράγμα είναι βέβαιο, πως δεν ήταν μόνος του στο πανόραμα. Το αυτοκίνητό του ήταν κρυμμένο κάτω από ένα δέντρο, όχι όμως και τα δύο άλλα. Προσπαθούμε να καταλάβουμε, Ανιές. Ο σύζυγός σας ήταν ένας άνθρωπος... πολύ μυστικοπαθής».
Ένας θάνατος, δύο εξαφανίσεις, τρεις ερωτευμένες γυναίκες. Το πτώμα του σαρανταεξάχρονου Ρενό Ντυβάλ εντοπίζεται στην κοιλάδα του Μεζ, στην καρδιά των Αρδεννών, στα σύνορα της Γαλλίας με το Βέλγιο. Η αστυνόμος Κατέλ Μαρέλ καλείται να διαλευκάνει την υπόθεση, εξετάζοντας τα σενάρια του ατυχήματος, της δολοφονίας και της αυτοχειρίας. Η έρευνα παίρνει νέα τροπή όταν η αστυνομία ανακαλύπτει τρεις άδειες οδήγησης στο αμάξι του νεκρού: τα ονόματα και ο τόπος γέννησης διαφέρουν, όμως και στις τρεις περιπτώσεις η ημερομηνία γέννησης είναι η ίδια και τα πρόσωπα στις φωτογραφίες παρουσιάζουν ανατριχιαστική ομοιότητα. Μήπως ο νεκρός χρησιμοποιούσε τρεις διαφορετικές ταυτότητες; Ζούσε άραγε τρεις διαφορετικές ζωές; Μία χήρα και δυο γυναίκες που περιμένουν την επιστροφή του αγαπημένου τους θα επιχειρήσουν να λύσουν το αίνιγμα που συνδέει τον θάνατο του Ρενό με την εξαφάνιση του Πιερ και του Χανς. Η καθεμιά ισχυρίζεται πως είναι η μοναδική αγάπη του άντρα με τα πολλά πρόσωπα. Ωστόσο, όπως σε μια παράσταση ταχυδακτυλουργού, κάποιες σκιές από το παρελθόν ελλοχεύουν, διψώντας για εκδίκηση. Ποιος γνωρίζει την αλήθεια;
Και ένα μικρό βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Μισέλ Μπυσσί γεννήθηκε το 1965 στη Νορμανδία. Είναι πολιτικός αναλυτής και καθηγητής γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο της Ρουέν. Θεωρείται σήμερα ένας από τους πιο πολυδιαβασμένους Γάλλους συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων. Τα βιβλία του, που δίνουν μια αφορμή αναστοχασμού γύρω από τα διακυβεύματα της σύγχρονης εποχής, έχουν αποσπάσει πολυάριθμα λογοτεχνικά βραβεία, έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες και έχουν μεταφερθεί στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Από τις Εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστορήματά του «Η μαμά έχει άδικο» (μτφρ. Γιάννης Στρίγκος, 2017) που έχει μεταφερθεί με μεγάλη επιτυχία στην τηλεόραση, «Άγρια όνειρα θα ’βλεπα» (μτφρ. Μυρτώ Καλοφωλιά, 2021), «Τίποτα δε σε σβήνει» (μτφρ. Σταύρος Παπασταύρου, 2022), «Κώδικας Αρσέν Λουπέν» (μτφρ. Σταύρος Παπασταύρου, 2023), «Η νέα Βαβέλ» (μτφρ. Σταύρος Παπασταύρου, 2024). Από τους πιο αγαπημένους συγγραφείς της Γαλλίας, στις καθηλωτικές ιστορίες του συνδυάζει την ψυχική ένταση με την ακρίβεια της συναισθηματικής περιγραφής.
Βρείτε το στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας, ή όπου αλλού σάς αρέσει να προμηθεύεστε τα βιβλία σας.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
17°
