Ο Σταύρος Κωνσταντινίδης και η φωτογράφος Villy Calliga, τριγυρνούν στην πόλη και συναντούν πρόσωπα της τέχνης, της πολιτικής, της δημόσιας ζωής, σε ανύποπτες καθημερινές στιγμές, φτιάχνοντας κάθε φορά ένα μικρό, πλάγιο πορτραίτο.
Η πόλη φτιάχνει τους ανθρώπους της. Και οι άνθρωποι ανταποδίδουν ενίοτε, στην πόλη. Στην γωνία Κομνηνων - Καλαποθάκη της Θεσσαλονίκης και στο ιστορικό πλέον bar Eden, κάθε Δευτέρα, ηχεί εδώ και χρόνια το προσκλητήριο του συγγραφέα Γιώργου Σκαμπαρδώνη στη δημοσιογραφική - λογοτεχνική παρέα του, που μετασχηματίζεται, αυξομειωτικά, κλιματικά και γεωμετρικά σαν αμοιβάδα. Στο υπέροχο και εμβληματικό αυτό σταυροδρόμι φαίνεται να εμπνέεται ο Γιώργος, για να πλέξει μετά τα δικά του φαντασιακά σταυροδρόμια, τα αναπάντεχα συναπαντήματα. Εκεί πρωτοσκάβει δια χειρός, ίσως το πρώτο χώμα των ιστοριών του. Ιστορίες ρουφηγμένες πάντα μεσα απο το πολύγωνο κάδρο της Θεσσαλονίκης, που τόσο αγαπά και τόσο καλά γνωρίζει. Απο εκεί πρωτοσημαδεύει με την λιμαρισμένη κοντόκανη καραμπίνα, όπως λέει ο ίδιος. Άλλοτε σφαίρες τα διηγήματά του, και άλλοτε κοφτά βαλσάκια. Η πόλη φτιάχνει τους ανθρώπους της, και ο Σκαμπαρδώνης ανταποδίδει ξαναγράφοντας πάντα την πόλη του, τη Θεσσαλονίκη...
Η Villy Calliga ζει στην Αθήνα και φωτογραφίζει από μικρή ηλικία. Τα τελευταία δέκα χρόνια κινείται επαγγελματικά σε πολλαπλούς τομείς (μόδα, documentary, αρχιτεκτονική φωτογραφία, photocollage, still life, πορτραίτα ιδιωτών, illustration κλπ)
Έχει επιμεληθεί σειρές φωτογραφικών και εικαστικών εκθέσεων (Transformations, Kyoto Dream, Περιπλανήσεις, Colors, Senses One Life One Body, Μορφές και αλλοιώσεις, Emvrio Anagenesis ,κλπ). Διοργάνωσε και επιμελήθηκε τους εικαστικούς κύκλους Twenty Boxes και Urban Lab για πρωτοεμφανιζόμενους φωτογράφους και εικαστικούς, στην Αθήνα.
Τον τελευταίο χρόνο επικεντρώθηκε στην αφηγηματική της φωτογραφίας ολοκληρώνοντας το ‘’Desmoi- TheMother Daughter project’’, μια φωτογραφική μελέτη της σχέσης μητέρας – κόρης.
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
Με το μυθιστόρημα «Η Βιβλιοθήκη των Ανήσυχων Κόσμων» συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση για τα οφέλη και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης και προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη
17°
