Για τέταρτη συνεχή χρονιά το British Council ανοίγει τετράδια, βγάζει μολύβια και στυλό και γράφει. Οι ομάδες ποίησης και πεζογραφίας είναι στις θέσεις τους και ετοιμάζονται για μία χρονιά γεμάτη ιδέες, συζητήσεις, ιστορίες και διηγήσεις. Στο πλαίσιο του ευρύτερου προγράμματος δημιουργικής γραφής νέοι, αλλά και πιο έμπειροι συγγραφείς συναντιούνται για να μοιραστούν τη δουλειά τους, να ακούσουν σχόλια, να ανταλλάξουν απόψεις και να γνωρίσουν καταξιωμένους συγγραφείς και επαγγελματίες (εκδότες, επιμελητές και μεταφραστές) από τον χώρο του βιβλίου στην Ελλάδα και στην Μεγάλη Βρετανία.
Σε συνεργασία με το Kingston Writing School του Πανεπιστημίου Kingston του Λονδίνου, οι ομάδες ξεκινούν, ενώ όσοι δεν πρόλαβαν τις εγγραφές μπορούν να στοχεύσουν στο καλοκαίρι και το International Creative Writing Summer School. Πέρυσι μάλιστα οι ιστορίες του καλοκαιρινού προγράμματος εκδόθηκαν στο «Rethinking the Plot». Με ένα συνδυασμό από εργαστήρια δημιουργικής γραφής, ομιλίες, open readings, workshops και οδηγούς τους Βαγγέλη Προβία και Παναγιώτη Ιωαννίδη, οι ομάδες γραφής του British Council έχουν τον τρόπο να αναδείξουν τις δεξιότητες και ταλέντα.
Οι συναντήσεις ξεκινούν άμεσα κι εμείς μιλήσαμε με τους επικεφαλής αυτής της προσπάθειας. Θέσαμε τις απαραίτητες ερωτήσεις και ζητήσαμε από τη Μαρία Παπαϊωάννου και τον Βαγγέλη Κραββαρίτη να δώσουν πληροφορίες και να λύσουν τις απορίες μας.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τη δημιουργία των ομάδων συγγραφής;
Mαρία: Οι ομάδες συγγραφής γεννήθηκαν το 2013 από μια ανάγκη να διερευνήσουμε τις βρετανικές μεθοδολογίες δημιουργικής γραφής σε ένα ελληνικό πλαίσιο. Την ίδια στιγμή όμως θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον ανταλλαγής ιδεών και διαλόγου για συγγραφείς –επαγγελματίες και μη – που θέλουν να μάθουν νέες τεχνικές και μεθόδους συγγραφής, επιθυμούν να συνδιαλεχθούν με ομότεχνους τους, να ακούσουν σχόλια για τη δουλειά τους και να απελευθερώσουν στο έπακρον τη δημιουργικότητα τους.
Πώς ακριβώς οργανώνονται οι ομάδες και πώς γίνονται τα μαθήματα;
Βαγγέλης: Πρόκειται για ομάδες εργασίας ομότιμων. Εμείς δημιουργούμε τις συνθήκες μέσα στις οποίεςοι συμμετέχοντες μοιράζονται τη δουλειά τους, τις σκέψεις τους και τις εντυπώσεις τους. Ένας έμπειρος συγγραφέας συντονίζει το διάλογο, θέτει ερωτήματα και τους προτείνει διεξόδους. Επιπλέον, καταξιωμένοι επαγγελματίες από το χώρου του βιβλίου και της λογοτεχνίας (επιμελητές, εκδότες και δημοσιογράφοι) από την Ελλάδα και τη Βρετανία προσκαλούνται στις συναντήσεις, ώστε να προσδώσουν μια διαφορετική ματιά.
Η γραφή είναι κάτι που μαθαίνεται; Πώς βοηθούν τα σεμινάρια να βελτιώσει κανείς τις δεξιότητές του;
Μαρία: Η συγγραφή απαιτεί πάθος, αφοσίωση, μάθηση και συνεχή άσκηση. Είναι μία επίπονη διαδικασία στο σύνολο της την οποία οι σωστές τεχνικές, μέθοδοι και κατευθύνσεις μπορούν να βοηθήσουν το δημιουργό να «ξεκλειδώσει» πιο εύκολα τον εαυτό του.
Υπάρχουν τμήματα που ειδικεύονται σε συγκεκριμένα είδη ποίησης και πεζογραφίας ή γίνεται αναφορά σε όλα τα είδη;
Βαγγέλης: Αυτό συμβαίνει στο πλαίσιο του International Creative Writing Summer School, το οποίο διοργανώνουμε κάθε Ιούνιο σε Αθήνα και σε Θεσσαλονίκη σε συνεργασία με το Kingston University και το Kingston Writing School. Οι ενδιαφερόμενοι έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε πολλά είδη πεζογραφίας (όπως fiction, flash fiction κ.α.) αλλά και μαθήματα που έχουν να κάνουν με την επιμέλεια κειμένου και το publishing. Το 2017, για πρώτη φορά θα λειτουργήσει και τμήμα για τη συγγραφή κειμένων για το διαδίκτυο.
Τι προσφέρουν οι ομάδες γραφής σε ανθρώπους που αγαπούν το γράψιμο;
Βαγγέλης: Ο καθένας βρίσκει και κάτι διαφορετικό. Έχει να κάνει με το τι ψάχνει η ψυχή και το μυαλό του. Έχουμε ανθρώπους που έχουν έρθει σε εμάς διότι θέλουν να βελτιώσουν τη τεχνική τους. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι που επιθυμούν να βρεθούν μαζί με ανθρώπους που μοιράζονται το ίδιο πάθοςγια τη συγγραφή.
Τι ανταπόκριση υπάρχει μέχρι στιγμής και τι είδους άνθρωποι έρχονται στα μαθήματα;
Βαγγέλης: Η ανταπόκριση που έχουμε είναι αρκετά μεγάλη, όχι μόνο στο κομμάτι που έχει να κάνει με τη συγγραφή αλλά και με το γενικότερο πρόγραμμά μας στη Λογοτεχνία. Υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση και ως προς την εμπειρία και ως προς την ηλικία. Αυτό είναι κάτι που μας αρέσει, μιας και οι ομάδες που σχηματίζονται είναι πολυσυλλεκτικές. Ο καθένας βλέπει τα πράγματα από διαφορετικές γωνίες. Επομένως η σύνθεση που προκύπτει στο τέλος είναι πραγματικά εντυπωσιακή και ενδιαφέρουσα.
Γιατί να επιλέξει κανείς το British Council αντί άλλων σεμιναρίων κι εργαστηρίων δημιουργικής γραφής;
Βαγγέλης: Η Βρετανία έχει μια σπουδαία παράδοση στη λογοτεχνία. Διαθέτει σημαντική εμπειρία και τεχνογνωσία σε αυτό το κομμάτι. Είμαστε χαρούμενοι που μπορούμε να μοιραστούμε αυτά τα στοιχεία με το ελληνικό κοινό. Όσοι επιλέγουν εμάς, το κάνουν γιατί μας εμπιστεύονται και γιατί γνωρίζουν ότι τα προγράμματά μας είναι υψηλής ποιότητας. Εμείς από τη πλευρά μας δεσμευόμαστε ότι θα συνεχίσουμε να το κάνουμε αυτό, με την ίδια αγάπη και αφοσίωση.
Λίγα λόγια για τη συνεργασία με το Kingston Writing School;
Μαρία: Η συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Kingston και με το Kingston Writing School- έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση του προγράμματος δημιουργικής γραφής μας. Από την στιγμή όμως που η γλώσσα εργασίας στις ομάδες συγγραφής είναι η ελληνική δεν θα μπορούσα παρά να είμαι ευγνώμων για την καταπληκτική δουλειά των επικεφαλής των ομάδων – Βαγγέλη Προβιά και Παναγιώτη Ιωαννίδη. Η χρόνια επαγγελματική τους εμπειρία στο χώρο, η καλή και πιο «προσωπική» δουλειά που κάνουν με τις ομάδες και το επικοινωνιακό τους χάρισμα καθρεφτίζεται στον αυξανόμενο αριθμό των συμμετεχόντων κάθε χρόνο. Προσωπικά αυτό που θεωρώ ακόμα πιο όμορφο είναι να βλέπει κανείς συμμετέχοντες που θέλουν να πάρουν μέρος στις ομάδες για δεύτερη και τρίτη χρονιά.
Πώς νιώθετε για την έκδοση του συλλογικού αφιερώματος «Rethinking the Plot» του διεθνούς summer school;
Μαρία: Μεγάλη ικανοποίηση και χαρά. Ικανοποίηση γιατί αναγνωρίστηκε και επιβραβεύτηκε η δουλειά και το ταλέντο αυτών των ανθρώπων έξω απότα σύνορα μας και χαρά γιατί ήταν και ένα προσωπικό στοίχημα σε ομιλούμενοςδύσκολουςκαιρούς. Στόχος και επιθυμία μας είναι η δημιουργία μιαςδιεθνούς κοινότητας συγγραφέων με σημείο αναφοράς την Ακαδημία μας.
Θέλουμε να γράψουμε στα αγγλικά; Υπάρχει ενδιαφέρον;
Μαρία: Μεγάλο. Ο Έλληνας διαβάζει και εκφράζεται στα Αγγλικά. Έχουμε αρχίσει να συνειδητοποιούμε ότι είμαστε μέρος ενός ευρύτερου κόσμου που διέπεται από τους ίδιους κανόνες και που προσφέρει ευκαιρίες για έκθεση, προβολή και αναγνώριση. Ίσως παραμένω ρομαντική αλλά εξακολουθώ να πιστεύω πως η σκληρή δουλειά και η τόλμη ανταμείβεται.
Τι θεωρείτε προσωπικά ότι κάνει μία ιστορία «καλή»;
Μαρία: Προσωπικά εκτιμώ το στοιχείο της ανατροπής και της έκπληξης.
Βαγγέλης: Μου αρέσουν οι ιστορίες που κάθε αναγνώστης φτιάχνει το δικό του τέλος πριν διαβάσει την τελευταία σελίδα.
Τελικά οι Έλληνες φτιάχνουν καλές ιστορίες;
Μαρία: Οι Έλληνες φτιάχνουν τρυφερές μαύρες ιστορίες.
Βαγγέλης: Οι νέοι Έλληνες μπορούν να φτιάξουν εξαιρετικές ιστορίες. Μου αρέσει που μπορούν να γράψουν λιτά και δωρικά, ακόμα και όταν αναφέρονται σε Θεούς και δαίμονες.
* Την ομάδα πεζογραφίας θα συντονίσει ο Βαγγέλης Προβιάς,του οποίου οι συλλογές διηγημάτων «Τα Μαύρα Παπούτσια της Παρέλασης» (2014) και «Πλατεία Μεσολογγίου» (2016) κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΟΛΚΟΣ. Είναι υπότροφος του προγράμματος Study of the United States InstituteonContemporaryAmerican Literature και εισηγητής του προγράμματος Δημιουργικής Γραφής στο e-learning του Πανεπιστημίου Πειραιώς.
* Την ομάδα ποίησης έχει αναλάβει ο Παναγιώτης Ιωαννίδης. Ο Παναγιώτης έχει έχει εκδώσει τρία βιβλία ποιημάτων –Το σωσίβιο (2008), Ακάλυπτος (2013), Πολωνία (2016). Έχει επίσης δημοσιεύσει μεταφράσεις ποιημάτων των Ρ. Κρήλυ, Τ. Γκανν, Ντ. Χάρσεντ, Σ. Χήνυ, Α. Μόσιον, Ρ, Ντάνκαν και άλλων. Δικά του ποιήματα έχουν δημοσιευθεί σε αγγλόφωνα, σουηδικά και τουρκικά περιοδικά και ανθολογίες. Είναι υπεύθυνος για την ποίηση στο περιοδικό “The Books' Journal”, μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού “ΦΡΜΚ”, εμπνευστής και επιμελητής των μηνιαίων ποιητικών αναγνώσεων “Με τα λόγια (γίνεται)”, και συνεργάτης του Αρχείου Καβάφη (Ίδρυμα Ωνάση) στα εκπαιδευτικά του προγράμματα.
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
17°
