Αναγνώστης με αιτία: Παρουσίαση των βιβλίων «Ο κηπουρός και ο θάνατος» του Γκεόργκι Γκοσποντίνοφ και «Η επέτειος» του Αντρέα Μπαγιάνι, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ίκαρος
Ολοένα και περισσότεροι συγγραφείς, Έλληνες και ξένοι, γράφουν τελευταία για τους γονείς τους. Στα βιβλία τους ασχολούνται κυρίως με την κατάρα της εποχής, την άνοια. Ωστόσο, όχι όλοι.
Ο Βούλγαρος Γκεόργκι Γκοσποντίνοφ στο βιβλίο του «Ο κηπουρός και ο θάνατος» (εκδ. Ίκαρος) έχει για κεντρικό ήρωά του τον πατέρα του, που όχι μόνο ανοϊκός δεν είναι, αλλά σε πλήρη ακμή και ζωντάνια (ώσπου να τον καταφάει η επάρατη νόσος). Ο συγγραφέας, σε σύντομα, κοφτά κεφάλαια, αναλύει τη σχέση με τον πατέρα του. Για να αντλήσει το υλικό του χρησιμοποιεί παλιές φωτογραφίες, οικογενειακές αναμνήσεις και προσωπικές ιστορίες από εκείνον. Ταυτόχρονα, ενώ περιγράφει έναν άνθρωπο που πεθαίνει, μιλάει ουσιαστικά για τη ζωή. Βλέπετε, το πάθος του πατέρα του ήταν η κηπουρική. Είχε εμμονή με τον κήπο του, τον οποίο φρόντιζε ως την τελευταία στιγμή. Ιδού ένα σχετικό απόσπασμα από το βιβλίο του Γκοσποντίνοφ, σε μετάφραση Αλεξάνδρας Ιωαννίδου:
«Κηπουρική και θάνατος. Μου φαίνεται ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την κηπουρική ως μια πράξη εγγενώς στραμμένη εναντίον του θανάτου. Στον κήπο συνεχώς θάβεις κάτι και περιμένεις, μετά από καιρό, να συμβεί το θαύμα και να φυτρώσει, διαφορετικό από τον σπόρο που έσπειρες, πράσινο και τεντωμένο, με φύλλα και άνθη, με καρπούς, διαφορετικό, αλλά και επαναλαμβάνοντάς τον, τον ίδιο, σαρξ εκ σαρκός του (η γλώσσα σκέφτεται κυρίως σε μεταφορές του ζωικού κόσμου). Νομίζω πως η ιδέα της ανάστασης είναι μια βοτανική ιδέα».
(Να γιατί θέλω να ταφώ στο χώμα και όχι να γίνω παρανάλωμα).
Ιδού πώς ο συγγραφέας περιγράφει τον μαστόρικα δουλεμένο τρόπο του πατέρα να υποβιβάζει τη μάνα. Και αυτός δεν είναι παρά ένας από τους τρόπους – χώρια η βία. Μεταφράζει η Δήμητρα Δότση:
«“Αυτό είναι βιβλίο για τη μητέρα σου”. Όποτε πρόφερε αυτά τα λόγια ο πατέρας μου, σήμαινε ότι το συγκεκριμένο μυθιστόρημα δεν είχε καμιά αξία. Σε αυτή τη φράση υπήρχε και μια μορφή τρυφερότητας. Ήταν εκείνο το διεστραμμένο, ειλικρινές και βίαιο είδος τρυφερότητας, που συνοδεύει ή ενσαρκώνει την επιβολή της εξουσίας. Το να τοποθετεί το εν λόγω βιβλίο στη βιβλιοθήκη του σπιτιού, την οποία ο ίδιος έστηνε μέρα με τη μέρα με τον ζήλο του αυτοδίδακτου, ήταν μια ακόμη παραχώρηση που της έκανε. Αλλά το να αποφανθεί πως κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο ήταν για τη μητέρα μου σήμαινε κυρίως πως η πιο ταιριαστή του θέση ήταν ο σκουπιδοτενεκές».
Το μυθιστόρημα του Carsten Henn «Ο φούρναρης που ζύμωνε ιστορίες» (μετάφραση Μαρία Μαντή) κυκλοφορεί την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου, από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο
Νέες κυκλοφορίες, πολυαναμενόμενες επανεκδόσεις και μεγάλα ονόματα από την Ελλάδα και τον κόσμο. Τι φέρνουν οι εκδοτικοί οίκοι στο φθινοπωρινό αναγνωστικό ραντεβού.
Ο Δοξιάδης χρησιμοποιεί ένα σύνθετο αφηγηματικό οικοδόμημα για να μιλήσει για τη λογοτεχνία, την ιστορική μνήμη, τον μύθο και την πραγματικότητα, την ιδεολογική χειραγώγηση και τη διαφθορά της πνευματικής ελίτ.
Στα ράφια του φιλοξενούνται περισσότεροι από 20.000 τίτλοι, κυρίως εκπαιδευτικά βιβλία για όλες τις δημοφιλείς γλώσσες, αλλά και για λιγότερο διαδεδομένες, όπως τα κινεζικά, τα κορεατικά και τα αραβικά
Τι γίνεται όταν μια instagrammable trad wife καλείται να ζήσει με κάθε λεπτομέρεια τον ρόλο της παραδοσιακής συζύγου που υποδύεται μπροστά στις κάμερες του Insta;
23°
