Πειραγμένος ρακοσυλλέκτης ή ιδιόμορφος εικαστικός; Με το ερώτημα να εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητο, ο «βασιλιάς των σκουπιδιών» Βινς Χάνεμαν, τις τελευταίες μέρες κεντρίζει ξανά το ενδιαφέρον των ανθρώπων χάρη σε ένα ντοκιμαντέρ ενός προπτυχιακού φοιτητή της Σχολής Καλών Τεχνών του Ντάλας, Έβαν Μπερνς. Στο πλαίσιο των κινηματογραφικών σπουδών του ο Μπερνς φίλμαρε τον καθεδρικό τζανκ ναό του αναχωρητή Χάνεμαν στο Ώστιν, την πρωτεύουσα του Τέξας. Ποιος στα κομμάτια είναι ο Βινς Χάνεμαν;
Θυμίζει ήρωα post apocalyptic ταινίας, ένας σύγχρονος επιζών στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία. Αδιαφορεί για τις νέες τάσεις αφού μόλις παλιώσουν θα τις περισυλλέξει από τον κάδο. Συλλέγοντας από την εφηβεία του «άχρηστα» αντικείμενα ο Βινς Χάνεμαν ξεκίνησε σε ηλικία 16 ετών να φτιάχνει γλυπτά με τα καλούδια που έβρισκε στους κάδους, αυτό που οι επιμελητές εκθέσεων θα ονόμαζαν “trash art”. Μεγαλώνοντας, η βαλίτσα πήγε παραπέρα. Αφιερώνοντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη συγκομιδή αντικειμένων, ο Χάνεμαν άρχισε το 1989 να οικοδομεί ένα μέγαρο στην άκρη του πουθενά με κατασκευαστικά υλικά τα απορρίμματα των άλλων.
Μάσκες αυτοκινήτων, χαλασμένες γραφομηχανές, φτηνιάρικες σουβενίρ μαντόνες, ξεχαρβαλωμένα πόνι από λούνα-παρκ, διαλυμένοι καναπέδες, πεθαμένα φλιπεράκια, πινακίδες και επιγραφές κάθε είδους, αμέτρητα μικροαντικείμενα και γκουμούτσες που για τους περισσότερους δεν είχαν πλέον λόγο ύπαρξης ή χρηστική αξία. Ο Βινς Χάνεμαν όμως είχε άλλη άποψη.
Το φευγάτο αρχιτεκτόνημα του άρχισε να γίνεται τουριστική ατραξιόν για εκείνους που διάλεγαν να περάσουν μια βόλτα από το λημέρι του και ο ίδιος να θεωρείται ένας «γκουρού». Αναμνηστικές φωτογραφίες με πόζες στα ενδότερα του «ναού» ήταν το καλύτερο ενθύμιο για τους flickr λογαριασμούς μετά την επιστροφή τους από το Τέξας. Γραφιάδες τοπικών εφημερίδων και bloggers τον επισκέφτηκαν για να δουν τι παίζει με την πάρτη του και σταδιακά έγινε θέμα σε έντυπα ευρείας κυκλοφορίας.
Στις φήμες που τον αφορούν συγκαταλέγονται τα μεταφυσικά του πιστεύω, ο γάμος του στις 11.11 ακριβώς για λόγους αρμονίας αλλά και οι τελετές πολλών ζευγαριών που παντρεύονται με την ευλογία του.
Το 2010, οι τοπικές αρχές έκαναν ντου στο ησυχαστήριο του καταστρέφοντας σχεδόν 40 τόνους υλικών με την αιτιολογία της επικινδυνότητας του χώρου και ελλείψει νόμιμων δικαιολογητικών. Προχωρώντας στις προβλεπόμενες διαδικασίες ο Χάνεμαν εξέδωσε τις απαραίτητες άδειες και με τη βοήθεια αρκετών ανθρώπων που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του έχτισε το βασίλειο του ξανά. Χωρίς αρχή, μέση και τέλος.
Η διεθνής διοργάνωση ανεξάρτητης τέχνης επιστρέφει στην Αθήνα από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου με 66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, performances, ομιλίες, workshops και ελεύθερη είσοδο
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
17°
