Εικαστικα

Ένα διαφορετικό video για μία διαφορετική Τσικνοπέμπτη

Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες

atk_0452.jpg
Γιάννης Νένες
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
122337-274207.jpg

To diorama είναι ένα μικρό automaton, ένα μηχανικό θέατρο κλεισμένο μέσα σε μία βιτρίνα, με κούκλες και άλλα αντικείμενα που γνώρισε μεγάλη επιτυχία στα λούνα παρκ του 19ου αιώνα.

Το «Memory Lane» είναι ένα τέτοιο diorama που κατασκεύαζε επί δύο ολόκληρα χρόνια ο αμερικάνος καλλιτέχνης Mark Ryden, για να το παρουσιάσει στην έκθεση «The Gay Nineties West» που έγινε στο Λος Άντζελες το 2014.

Το «Μονοπάτι των Αναμνήσεων» λειτουργεί με ένα penny, ένα κέρμα, όπως όλα εκείνα τα γοητευτικά και λίγο σκιαχτικά παιχνίδια του αιώνα που αγάπησε τις μηχανές. Ρίχνεις το νόμισμα και όλο το σκηνικό αρχίζει να περιφέρεται ενώ ένα παλιό τραγούδι (του 1890), το «Daisy Bell» αρχίζει να ακούγεται. «Είμαι μισότρελος για σένα» λένε οι στίχοι ενώ όλα αυτά τα αθώα κουκλάκια περιστρέφονται – ανάμεσά τους και περίεργοι χαρακτήρες, διαβολικές φάτσες, σκελετοί και γυμνές κούκλες, δυσανάλογα τεράστια μωρά δίπλα στον Αβραάμ Λίνκολν (και τον δίδυμο αδερφό του, χα!).

Κάτι παράξενο συμβαίνει, μία ελαφριά ανησυχία σε πλημμυρίζει όπως αυτήν που εκπέμπουν όλα τα vintage παιχνίδια όταν σε κοιτάζουν με γυάλινα, ορθάνοιχτα μάτια, με το ένα βλέφαρο να μισοκλείνει παίζοντας παρανοϊκά.

Ένα παράξενο καρναβάλι από curiosities και γλυκές αμαρτίες στροβιλίζονται πάνω στις ράγες – ανάμεσα σε μυστηριώδεις καταπακτές, παράθυρα, περίεργα δωμάτια, χασάπικα που θυμίζουν χειρουργικό τραπέζι.

Καλή Τσικνοπέμπτη! 

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Επαμεινώνδας Χριστοφιλόπουλος
Επαμεινώνδας Χριστοφιλόπουλος: «Ανυπομονώ για τον θόρυβο που θα κάνει η Συλλογή Κωστάκη στην Αθήνα!»

Συνέντευξη με τον πρόεδρο του Μητροπολιτικού Οργανισμού MOMus για την έκθεση «Ο Κόσμος της Πρωτοπορίας: Πόλη, Φύση, Σύμπαν, Άνθρωπος» στην Εθνική Πινακοθήκη

Άγγελος Ραζής | Εργαστήριο στον Μόλυβο, 1985
Άγγελος Ραζής: 55 χρόνια ζωγραφίζοντας το φως, τη σιωπή και την ψυχή των πραγμάτων

Με αφορμή την αναδρομική του έκθεση, ο ζωγράφος μιλάει για τη γενιά του ’30, τους δασκάλους της Σχολής Καλών Τεχνών, το φως του Μολύβου και τη ζωγραφική ως τρόπο ζωής

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY