Κι όμως, το ΠΑΣΟΚ έχει ακόμα ελπίδες για την τρίτη θέση

Πριν από καιρό ξεκίνησα να γράφω και να λέω πόσο ακατανόητη είναι η επιλογή του ΠΑΣΟΚ να ψαρέψει στην λίμνη της αριστεράς μαζί με πολλούς άλλους ψαράδες, αφήνοντας τον Μητσοτάκη μόνο του στην λίμνη του κέντρου (ήταν φανερά επιλογή όλων των μεγαλοστελεχών με πιθανή εξαίρεση την Άννα τη Διαμαντοπούλου). Δεν ήμουν ο μόνος και δεν ήταν ιδιαιτέρα δύσκολο για οποιονδήποτε να δει το προφανές. Αυτό, που δεν μπορούσαν να δουν τα μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ και μερικοί φανατίλες, που καλό είναι να μην τους ρωτάς ούτε τι ώρα είναι ακόμα κι αν φορούν ρολόι.

Τα αποτελέσματα της πέρα από κάθε λογική επιλογής δεν φάνηκαν τώρα που το ΠΑΣΟΚ παλεύει για την τρίτη θέση με το κόμμα της κβαντικής ιατρού. Φαίνονται εδώ και χρόνια που το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί όχι να απειλήσει αλλά ούτε καν να μικρύνει την απόσταση του από την κυβέρνηση. Προφανώς φταίει η προσωπική ανεπάρκεια του προέδρου που οι σύντροφοι επέλεξαν (δύσκολο να σε εμπνεύσει ως ηγέτης κάποιος που μιλάει μόνο με κομματικά κλισέ και το μόνο που φαίνεται να κατέχει με επάρκεια είναι η λειτουργία των κομματικών μηχανισμών) αλλά κι αυτή θα μπορούσε κάπως να ξεπεραστεί με μια πολιτική στοιχειωδώς λογική. Με μια πολιτική που θα καθιστούσε το ΠΑΣΟΚ εναλλακτική διακυβέρνησης και όχι κόμμα διαμαρτυρίας και γκρίνιας, που συναγωνίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά (και τώρα και με την ΕΛΑΣ) για το ποιος απεχθάνεται περισσότερο τον Μητσοτάκη.

Το να είσαι το μοναδικό κόμμα που μπορεί να απειλήσει τη Νέα τη Δημοκρατία (λόγω κοινών συνόρων στο κέντρο), το να είσαι το μοναδικό κόμμα που μπορείς να γοητεύσεις ένα μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων του Μητσοτάκη και να στοχεύεις στο πολύ πιο περιορισμένο και μάλλον εχθρικό απέναντι σου κοινό του ΣΥΡΙΖΑ, θέλει μια πολύ ιδιαίτερη μορφή αδυναμίας αντίληψης της πραγματικότητας. Εκτός φυσικά αν η αυτοκαταστροφική πολιτική του ΠΑΣΟΚ είναι μια συνειδητή επιλογή στελεχών, που καταλαβαίνουν ότι μια διεύρυνση της απήχησης του κόμματος θα προσέλκυε πιο ικανά στελέχη και θα υποβάθμιζε τους ίδιους στη φυσική τους θέση: του παιδιού για τους καφέδες.

Σε κάθε περίπτωση, το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να απελπίζεται. Οι εκλογές δεν γίνονται αύριο και υπάρχει χρόνος να γλιτώσει την ολοσχερή καταστροφή. Είμαι σίγουρος ότι αν οι σύντροφοι δουλέψουν σκληρά μπορούν, έστω και με μια ψήφο, να κατακτήσουν την τρίτη θέση και να αφήσουν πίσω τους τη κβαντική ιατρό. Για παραπάνω, έτσι όπως τα κατάφεραν, δεν τους βλέπω με τίποτα. Και μπράβο τους.