Η Θάσος της Μανίνας Ζουμπουλάκη

Λίγο κρασί, λίγη θάλασσα...
Mα τι κλισέ. Όταν αρχίσω να μιλάω για δαντελωτές παραλίες και ευωδιαστές αυλές όπου κεντάνε οι γιαγιάδες στον απαυτό τους θα είναι πολύ αργά για δάκρυα, Στέλλα. Στην κατάστασή μας το μόνο που μας νοιάζει είναι να αντέξουμε… άντε να κάνουμε και καμιά βουτιά, ένεκα το θέρος.

Κάθε καλοκαίρι λέω «δεν θα πάω στη Θάσο φέτος, άμα πια, βαρέθηκα κάθε χρόνο τα ίδια, και ποιος έχει λεφτά για διακοπές κ.λπ. κ.λπ.» και κάθε καλοκαίρι κάτι συμβαίνει τελευταία στιγμή (μιράκολο!) και βρίσκομαι ξαφνικά σ’ ένα φέριμποτ γεμάτο μυρωδιές βορειο-ελλαδίτικου νησιού. Και τουρίστες. Όχι τόσους που να σου βγαίνουνε από τη μύτη, καμία σχέση με Κυκλάδες. Το νησί είναι μεγάλο, σηκώνει κόσμο, κι αν θέλεις να απομονωθείς τα καταφέρνεις μια χαρά: σε 160 χιλιόμετρα παραλίας, όλο και κάπου θα βρεις μια ερημιά για πάρτη σου. Κατά προτίμηση, κάτω από πεύκο και με τιρκουάζ θάλασσα στο πιάτο.
Όταν έχεις μικρά παιδιά, βέβαια, δεν θέλεις να απομονωθείς, θέλεις να πηγαίνεις σε μια ήσυχη, καθαρή θάλασσα με καφετέρια ή/και περίπτερο δίπλα. Θέλεις παραλία με καμιά σκιά και ένα beach bar που να μη σε ξεκουφαίνει/αρρωσταίνει, με όσο γίνεται χαμηλότερες τιμές γιατί τα παιδιά έχουν απαιτήσεις παρά την εκπαίδευση επιπέδου φώκιας-με-τόπι που τους έχεις κάνει.
Θέλεις άνεση για βόλτες, χωριουδάκια χωμένα στο πράσινο, το απαραίτητο πρώην έρημο χωριό που το αγόρασαν οι Γερμανοί και το αναστηλώσανε και έγινε υπέροχο αλλά σα διαφήμιση της Ντόιτσε Βέλε λίγο, και δεν το θέλεις απαραίτητα, αλλά αφού υπάρχει πας να του ρίξεις μια ματιά. Θέλεις αρχαία κάτω από πεύκα, όπως και (γιατί όχι; σάμπως το πληρώνεις;) το ωραιότερο αρχαίο θέατρο του κόσμου, ένα τουλάχιστον ζαχαροπλαστείο με παραδοσιακούς λουκουμάδες και σοκολατίνα δεκαετίας του ’70. Θέλεις ένα νησί… με αέρα νησιώτικο που όμως δεν ψήνεται στον ήλιο γιατί έχει πλατάνια, νερά και δάση ατελείωτα. Θέλεις εναλλαγή σε παραλίες για να μη βαριέσαι, που λέει ο λόγος, αν είσαι τύπος βαριενουάζ. Θέλεις δροσιά και ζέστη και μετά δροσιά, καμιά βροχούλα πότε-πότε με μυρωδιά βρεγμένης ρίγανης που στεγνώνει στον ήλιο. Και θάλασσα υ-πέ-ρο-χη. Σε όλες τις εκδοχές της...
Τέλος πάντων, στη Θάσο τα βρίσκω όλα αυτά: υπέροχη θάλασσα ιντίντ, σκιερές παραλίες (για πότε το έσφαξα το «δαντελωτές»…).Το ψάρι στα ταβερνάκια είναι της ημέρας, οι τιμές είναι καλές, τα ενοικιαζόμενα δωμάτια σπάνια χρειάζονται ερ-κοντίσιον και τα βράδια φοράς ζακετάκι. Ακόμα και με καύσωνα, οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες εδώ. Εννοώ τη Θάσο με το «εδώ», παρ’ όλο που δεν έχω πάει ακόμα, όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος σκέφτομαι μήπως δεν πάω καθόλου, άμα πια…
Για την ακρίβεια, σχεδόν ψάχνω δικαιολογίες κάθε καλοκαίρι να μην τραβηχτώ 800 χιλιόμετρα από την Αθήνα σ’ ένα νησί τόσο περιφερειακό, τόσο ξεχασμένο από την Κυβερνοχώρα, που η πρόσβαση γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Μετά ψάχνω δικαιολογίες για να πάω. Άκου πράματα.
Μένω λοιπόν σε νοικιασμένο διαμέρισμα πάνω από το άψογο Island Beach bar –ευτυχώς μου αρέσει η μουσική του!– στο Παλιό Λιμανάκι της πρωτεύουσας, Θάσου. Πίνω κανένα μοχίτο εκεί, ή στο κομψό μπαρ Café café του ξενοδοχείου Lido. Τρώω φρέσκο ψάρι στην Ωραία Σύμη και γύρο-σουβλάκι στο Pano’s Place – η μαμά του Πάνου μαγειρεύει κι από ένα δύο σπιτικά φαγητά κάθε μέρα για τους μερακλήδες, σε οικονομικές τιμές. Παίρνω μέλι από τη Σοφία Κατσαμάκη, φρέσκο, μυρωδάτο, από τα καλομαθημένα μελίσσια της. Νοικιάζω ποδήλατο από τον πρώην-κύριο-Μπάμπη, το ποδηλατάδικο που δεν το έχει πια ο κύριος Μπάμπης αλλά του έμεινε το όνομα. Τρώω σοκολατίνες στον Σταμάτη και τα παιδιά μου κάνουν ποδηλατοδρομίες στη «βόλτα» μπροστά ή τσουρομαδιούνται με βουλγαράκια/γερμανάκια σε εσπεράντο παιδική διάλεκτο της σφαλιάρας.
Όλα αυτά γίνονται σχεδόν από σπόντα, από ένα θαύμα που δεν έχω ιδέα πώς προκύπτει κάθε χρόνο – δεν ξέρω πού βρίσκονται λεφτά, και γιατί δεν τα κάνω κάτι χρήσιμο παρά τα τρώω με τα παιδιά μου στα συγκρουόμενα αυτοκινητάκια του νησιού αντί να τα φυλάξω για το χειμώνα… αλλά το χειμώνα όλο και κάποιος φορέας θα βρεθεί να μου τα κρατσανίσει, ας πάρουνε τώρα μαλλί-της-γριάς τα παιδάκια μου σε ελληνικό νησί να έχουνε κάτι να θυμούνται όταν μεγαλώσουν. Κάτι ωραίο, δηλαδή, ζεστό, μυρωδάτο, δροσερό και πράσινο... ναι, επιπλέον με δαντελωτές παραλίες.

Ξενοδοχεία:
Μακρύαμμος, 60s συγκρότημα μπανγκαλόουζ με ρηχή και πολύ σιέλ παραλία, Θάσος, 2593022102
Lido Hotel, χαριτωμένο boutique hotel, Θάσος, 2593022929-30
Alexandra Beach Spa Resort, μεγάλο, σε πλατιά παραλία με όλες τις ανέσεις, Ποτός, 2593058000
Royal Paradise Beach Resort Spa, ολοκαίνουργιο και υπερπολυτελές κοντά στον Ρωσογκρεμό, 2593055000
Ilio Mare, Σκάλα Πρίνου

Τοπ:
Island beach bar, αγαπημένες μουσικές και νησιώτικο ροκ-ποπ-80s στιλ στο Παλιό Λιμάνι
Ωραία Σύμη, παραδοσιακό καλό φαγητό, Παλιό Λιμάνι
Μέλι Θάσου, Σοφία Κατσαμάκη, 2593023886