Η ευτυχία να περπατάς καλοκαίρι στην πόλη: Από το Αρχαιολογικό Μουσείο στην Καλλιδρομίου των Εξαρχείων

10.000 βήματα προτείνουν οι περισσότερες εφαρμογές υγείας στο διαδίκτυο και νιώθω τυχερή που επέλεξα να ζω σε μια περιοχή της Αθήνας η οποία, αν και κατά καιρούς αποτελεί πεδίο ακροτήτων, είναι η τέλεια αφετηρία για αθηναϊκούς περιπάτους.

Στο Μουσείο

«Πώς αντέχεις τα Εξάρχεια;», είναι η ερώτηση που ακούγαμε συχνά από φίλους και συναδέλφους. Σαν να ρωτάς έναν Γάλλο πώς αντέχει να μένει στα 500 μέτρα από το Μουσείο του Λούβρου. Ή έναν Ισπανό γιατί επέλεξε ένα σπίτι με θέα το Pradο. Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι ένα από τα σημαντικότερα στον κόσμο και βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων. Και να θέλαμε να αποφύγουμε τους τουρίστες στην περιοχή, ένα τόσο εμβληματικό ορόσημο θα το καταστούσε αδύνατο. Το επισκέπτομαι όταν έχω ανάγκη να αποσυρθώ από τον θόρυβο της πόλης. Με ηρεμεί η γαλήνη του. Αυτό που σου αφήνει ο χωροχρονικός μετεωρισμός βαδίζοντας στις αίθουσες που φιλοξενούν τα εκθέματα. Μου αρέσει να παρατηρώ τους ξένους επισκέπτες. Διακρίνω το δέος και τη συγκίνηση στο βλέμμα τους. Αυτά που διδάχτηκαν στο σχολείο στέκονται τώρα μπροστά τους αληθινά. Ένας κούρος, ένα ειδώλιο της Κυκλαδικής τέχνης.

Στον Πανελλήνιο

Για κολύμπι χειμώνα καλοκαίρι, τένις ή τρέξιμο στις  φιλόξενες εγκαταστάσεις  του αρχαιότερου αθλητικού συλλόγου της Ελλάδας. Ο Πανελλήνιος είναι για τον αθλητισμό ό,τι και η Ακρόπολη για τον πολιτισμό. Υπερβολή, δεν λέω... αλλά η ιστορία του ξεκινά από το 1891 και λίγοι γνωρίζουν ότι έβαλε το λιθαράκι του διά χειρός Δημήτρη Βικέλα στην αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων στο συνέδριο της Σορβόνης το 1894. Ενσωματώνεται στο αναγεννημένο Πεδίον του Άρεως επεκτείνοντας τις αθλητικές δραστηριότητές του μέσα στο καταπράσινο πάρκο.

Behold the Man

Απέναντι από τον νέο σταθμό του Μετρό στην πλατεία Εξαρχείων είναι η νέα απόλαυση που έγινε συνήθεια, όπως έλεγε κάποτε μία διαφήμιση. Αν ήταν τραγούδι θα ήταν η meta-εποχή του Αδώνιδος. Ένα καφέ που αράζουν τεκνά και φρικιά και αθλητές και τεχνοκράτες και τουρίστες και εχθροί του Airbnb και ενοικιαστές Airbnb, μοιραία και οι αστυνομικοί που φρουρούν τον σταθμό ακριβώς απέναντι. Ο καφές από τους καλύτερους. Μένει να δούμε αν είναι μόδα που θα περάσει ή θα γράψει ιστορία.

Black Salami

Από τη μέρα που προσγειώθηκε στην Ζωοδόχου Πηγής, κάθε Σαββατοκύριακο δέχομαι τηλεφωνικές παραγγελίες από τα περίχωρα Κολωνακίου, Παγκρατίου, Παλαιού Φαλήρου και Κυψέλης. «Μπορείς να μας πάρεις ένα BLT», «Μπορείς να μας φέρεις ένα ψωμί ημι-ολικής;» Μέχρι να έρθουμε θα έχουν τελειώσει. Το Black Salami από την πρώτη μέρα που προσγειώθηκε στα Εξάρχεια πήρε πίσω την υπόσχεσή μας να ελαττώσουμε τη γλουτένη. Στις ουρές του, που καλύπτουν μέρος του πεζοδρόμου της Μεθώνης, γίνονται γνωριμίες που εξελίσσονται σε φιλίες, αν όχι σε σχέσεις. Ως Θεσσαλονικιά έχω γελάσει πολλές φορές με αυτό που σερβίρουν στην Αθήνα ως καγιανά – μια ομελέτα με ντομάτα δηλαδή.  Οι άνθρωποι στο Black Salami ξέρουν πώς να τα φτιάχνουν. Δύσκολα σταματάς στη μια μερίδα. Δύσκολα προσπερνάς το μαγαζί. Δύσκολα ξεκινάς δίαιτα αν μένεις κοντά.

Λαϊκή Καλλιδρομίου

Αν ξημερώσει Σάββατο και έχεις παρκάρει στην Καλλιδρομίου, έχεις πετύχει να εκνευρίσεις τους πωλητές της λαϊκής της Καλλιδρομίου. Της πιο διάσημης λαϊκής της Ελλάδας. Αν και... αυτή δεν είναι λαϊκή. Είναι καλλιτεχνικό catwalk με props πάγκους παραγωγών και μικροπωλητών. Στον έναν πάγκο η Δωροθέα Μερκούρη αγοράζει pomodoro. Ξέρεις ότι θα δεις τη συνταγή με τα σπαγκέτι στον λογαριασμό της στο Ιnstagram το βράδυ. Η Σμαράγδα Καρύδη κόβει βόλτες με τους γονείς της στον πάγκο με τα ψάρια. Ο γνωστός σεφ Ανδρέας Λαγός, κάτοικος Εξαρχείων κι αυτός, διαλέγει μυρωδικά. Ηθοποιοί, φοιτητές, τα μοντέλα που μένουν στο ξενοδοχείο Αρίον στον Στρέφη, με τις σακούλες γεμάτες θα πιουν τον καφέ τους σε ένα από τα γνωστά τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο. Σάββατο δύσκολο να βρεις τραπέζι στο Παρασκήνιο, στο Bourbon ή στο Viola. Ο Γιάννης –ο πιο γνωστός κρεωπόλης της Αθήνας– Μπενάκη με Καλλιδρομίου, μου έχει κρατήσει μοσχιδούλες. Μέρα λαϊκής, η ουρά μεγάλη, θα συνεχίσω τον περίπατο για λίγα φυτά και θα επιστρέψω στο κλείσιμο.

 Φυτά, λουλούδια, βιβλία και κρασιά στα Εξάρχεια και στην Ακαδημίας

Ο περίπατος έχει πάντα μια στάση στην Κοπριά. Χαζεύω τις νέες αφίξεις του Βασίλη. Σανσιβέριες, ζάμιες, μπανανιές. Για λουλούδια στα βάζα δεν αλλάζω παλιές συνήθειες. Ο Φλωράς στην Αραχώβης είναι ο παλιός που είναι αλλιώς. Η Πηνελόπη συνεχίζει την παράδοση της μητέρας της – να φτιάχνει τις ωραιότερες ανθοδέσμες. Για κρασί στο Οινότυπο. Εμφιαλωμένα από όλο τον κόσμο, αλλά το κοινό μυστικό είναι ότι διαθέτει τα καλύτερα χύμα κρασιά της Αθήνας. Αν θέλω να συντομεύω τον περίπατο βρίσκω κρασί, λουλούδια και φυτά σε ένα κατάστημα. Στο ολοκαίνουργιο Polyamorous. Αν πουλούσε και βιβλία θα είχα στασίδι. Για βιβλία όλοι προτιμούν την Πολιτεία. Αλλά εγώ βολεύομαι στην ησυχία του βιβλιοπωλείου του Πατάκη στην Ακαδημίας. Ή στο Επι Λέξει της Ακαδημίας. Έχω διαβάσει ολόκληρη νουβέλα στις βολικές πολυθρόνες του στο πίσω μέρος του βιβλιοπωλείου.

 Πράσινη Τέντα στο Λυκαβηττό

Ποιος αντέχει να ανεβεί τα σκαλιά από την Ασκληπιού ως τη Σαρανταπήχου, να χαθεί στα μονοπάτια του Λυκαβηττού για να απολαύσει έναν δροσερό καφέ και την απίθανη θέα στην Ακρόπολη, στην Αίγινα και σ’ όλο το λεκανοπέδιο; Οι λάτρεις του κέντρου, οι λάτρεις του λόφου, όσοι έχουν κατοικίδιο, όσοι διαθέτουν καλή φυσική κατάσταση, όσοι λατρεύουν να βλέπουν τη θεά από ψηλά δίνουν ραντεβού στην Πράσινη Τέντα.