10 πιάτα που κάνουν τις Κυκλάδες (ακόμα πιο) απολαυστικές

Είναι πολλοί οι λόγοι που κάνουν τα ταξίδια στις Κυκλάδες αξέχαστα… Οι πιο μπλε θάλασσες του κόσμου, οι υπέροχες λευκές Χώρες με τα γραφικά στενά και τις φούξια βουκαμβίλιες, οι άνθρωποι και τα ξεχασμένα από τον χρόνο χωριά. Είναι όμως και το φαγητό, αυτή η γραμμή που συνδέει όλες τις τελείες κι η ανάμνηση που πάντα θα σε κάνει να επιστρέφεις σε ένα τόπο. Οι Κυκλάδες έχουν μεγάλη γαστρονομική παράδοση, συνταγές που διέσχισαν τις γενιές από στόμα σε στόμα κι έφτασαν στο σήμερα. Δες, παρακάτω, τις πιο ξακουστές από αυτές και αναζήτησέ τις με το που πατήσεις το πόδι σου στο νησί.

10 παραδοσιακά πιάτα που αξίζει να αναζητήσεις στις Κυκλάδες

Το Πατατάτο της Αμοργού

Αμοργιανό πατατάτο σημαίνει κατσικάκι στην κατσαρόλα με πατάτες, αλλά τόσο νόστιμο που δεν θα το ξεχάσεις ποτέ σου. Θα το βρεις σχεδόν σε όλα τα ταβερνάκια του νησιού, το πιο ξακουστό, όμως, είναι εκείνο που σερβίρεται στο πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής στην Κάτω Μεριά της Αμοργού. Το μαγειρεύει ο μέγας και τρανός αρχιμάγειρας του πανηγυριού Βαγγέλης Μενδρινός, ο οποίος κάθε χρόνο ετοιμάζει περισσότερες από τέσσερις χιλιάδες μερίδες!

Η Φρουτάλια της Άνδρου

Φρουτάλια ή φουρτάλια ή αλλιώς φα-ντα-στι-κή ομελέτα. Θα τη δοκιμάσεις σε διάφορες παραλλαγές, με υλικά που αλλάζουν ανάλογα σε ποιο χωριό είσαι, αλλά σε κάθε περίπτωση τα κυρίαρχα υλικά της παραμένουν σταθερά οι τηγανιτές πατάτες και τα ντόπια λουκάνικα. Την τρως για πρωινό, αλλά είναι επίσης εξαιρετικός ουζο-τσιπουρο-μεζές.

Η Λαδένια της Κιμώλου

Αφράτη και μοσχομυριστή η λαδένια της Κιμώλου θυμίζει την ιταλική φοκάτσια και πιθανότατα οφείλει την καταγωγή της στα χρόνια της Ενετοκρατίας των Κυκλάδων. Πρόκειται για μια πλούσια ζύμη που «στολίζεται» με κρεμμύδι, ντομάτα κι ελαιόλαδο και κάνει τον κόσμο να μοσχοβολά ελληνικό καλοκαίρι.

Η Μελόπιτα Μυκόνου

Η μελόπιτα μας έρχεται από τα χρόνια του Βυζαντίου και τη φτιάχνουν σε όλες τις Κυκλάδες, αλλά η πιο ξακουστή είναι εκείνη της Μυκόνου. Γίνεται με ντόπια τυροβολιά, θυμαρίσιο μέλι και φύλλο ανοιγμένο στο χέρι – αυτό είναι και το στοιχείο που την ξεχωρίζει μια που τα σχέδια που κάνουν οι ντόπιες νοικοκυρές με το φύλλο τους είναι σωστό… κέντημα!

Το Ρόστο της Νάξου

Αχ αυτό το ρόστο! Είναι η παραδοσιακή συνταγή για κοκκινιστό του νησιού, με μπόλικο σκόρδο, πελτέ ντομάτας και χοιρινό ντόπιο κρέας, τα γράφω και ξερογλείφομαι. Το κρέας σιγοψήνεται για ώρες μέχρι να γίνει σωστό λουκούμι, ύστερα σερβίρεται με χοντρό μακαρόνι ή -ακόμη καλύτερα- με τη φημισμένη ναξιώτικη πατάτα, που καμιά δεν τη φτάνει.

Οι Ντοματοκεφτέδες της Σαντορίνης

Ντοματοκεφτέδες συναντάμε και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Ναι. Αλλά δεν είναι σαν της Σαντορίνης. Το μυστικό της νοστιμιάς βρίσκεται, φυσικά, στο άνυδρο ντοματάκι του νησιού, που χρωστά τη μοναδική του γεύση στο χώμα της ηφαιστειογενούς γης. Για χρόνια αυτό το ταπεινό ντοματάκι στήριζε (μαζί με τα αμπέλια και τη φάβα) την οικονομία του τόπου. Μέχρι να εμφανιστεί ο τουρισμός.

Η Φάβα της Σχοινούσας

Αν η φάβα Σαντορίνης έχει το όνομα, η φάβα Σχοινούσας έχει τη χάρη και να με συγχωρεί η Σαντορίνη. Η φάβα – ή το φάβα όπως λένε οι ντόπιοι- της Σχοινούσας έχει πιο βαθιά γεύση, πιο γήινη και πληθωρική, κι αυτό εν μέρει το χρωστά στον τρόπο παραγωγής της που προστάζει ότι ο σπόρος (από τη σπάνια ποικιλία «Κατσούνι») πρέπει να μαζεύεται στο χέρι με τη δροσιά της αυγής, πριν ακόμη φέξει. Σερβίρεται με κρεμμύδια και κάπαρη – είναι τόσο νόστιμη που δε θέλει πολλά-πολλά.

Η ρεβυθάδα της Σίφνου

Τα ρεβύθια τα έβλεπα με μισό μάτι ως τη στιγμή που, 17 χρονών, πήγα στη Σίφνο. Θυμάμαι ακόμη (έπειτα από τόσα χρόνια!) την πρώτη κουταλιά εκείνης της παραδοσιακής σιφνέικης ρεβυθάδας που άλλαξε για πάντα τη σχέση μου με τούτο το όσπριο. Στη Σίφνο είναι το φαγητό της Κυριακής. Η γάστρα με τα ρεβύθια μπαίνει στον ξυλόφουρνο το βράδυ του Σαββάτου που αργοψήνονται για ώρες μέχρι να φτάσει η ώρα του κυριακάτικου μεσημεριανού φαγητού – ως τότε τα ρεβύθια έχουν πια σχεδόν λιώσει για να σου χαρίσουν αυτό το φαγητό που κατέβηκε από τον ουρανό.

Η Καπαροσαλάτα της Σύρου

Γεμάτη είναι η Σύρος με κάπαρη, οπότε, όπως είναι λογικό, την εντάσσει σε πολλά πιάτα της τοπικής κουζίνας της. Σε ένα, όμως, την έχει βασίλισσα. Είναι η διάσημη καπαροσαλάτα που εδώ την κάνουν με βραστή πατάτα κι ύστερα τη σερβίρουν ως ορεκτικό ή ως συνοδευτικό στα ψητά.

Τα Σκορδολάζανα της Μήλου

Είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά μηλέικα πιάτα και τη συνταγή του την έφεραν στη Μήλο οι Ενετοί. Γίνεται με μηλέικο (μ)πελτέ, που στο νησί φτιάχνουν με ντόπιες ντομάτες που τις ξεραίνουν στον ήλιο, ταλιατέλες και μπόλικο σκόρδο. Τόσο απλό και τόσο νόστιμο!