Delifish by Trizoni: Πιτόγυρο με τόνο, δέκα με τόνο!

Με μότο «Street food κόντρα στο… κύμα», ο Αστέριος Σουσούρας μετά τα εστιατόρια Τριζόνι της Χαλκιδικής (φέτος το καλοκαίρι γιόρτασε τα σαράντα του χρόνια) και Τριζόνι exclusive της Θεσσαλονίκης (και τα δυο τους εκλεκτά, υμνημένα και απίστευτης εμπειρίας ψαροφαγικά σποτ), σκάει με το υπαίθριο Delifish by Trizoni, και να ’μαστε με τον φωτογράφο Λάζαρο Γραικό στο 33 της Βασιλέως Ηρακλείου. 

Με ένα ξεκάθαρο concept που ο Αστέριος το ορίζει ως new age ψαροφαγία, αλλά και με μια ολότελα αυθεντική προσέγγιση στην κλασική εκδοχή του fish & chips, το Delifish καθόλου τυχαία δεν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Με το χωριουδάκι μας να κατατάσσεται στους κορυφαίους γαστρονομικούς προορισμούς της Ευρώπης, ασχέτως εάν οι κριτές του οδηγού της Μισελέν δεν προβλέπεται να περάσουν από κανένα άλλο μέρος της ελληνικής υπαίθρου εκτός από την Αθήνα (αυτό είναι μια πικρή ιστορία, που όμως δεν είναι της παρούσης να ακτινοσκοπηθεί), ακόμα και το φαγητό του δρόμου στα μέρη μας επιβάλλεται να παίζει σε κατηγορίες «καλύτερα και από την ψαραγορά της Αμβέρσας» ή «δυνατότερα και από τις ντέλι ψηστερί στα ντοκ του Αμβούργου». 

Επεξηγώ καθώς δοκιμάζω ένα fishburger με ψωμί λαβάς, τραγανό μπακαλιάρο, μαρούλι με ταραμά, ψητή ντομάτα και πίκλα αγγούρι: με ένα περιεχόμενο όπου το γευστικό περίβλημα του «γρήγορου» φαγητού αποκτά προστιθέμενη υψηλή διατροφική αξία και μια γεύση χάρμα-ολέ, το fishburger που δοκιμάζω στα τραπεζάκια έξω του Delifish με αγκιστρώνει με το καλωσόρισες. 

Το Delifish, όπως με μπριφάρει ο εμπνευστής του, «φιλοδοξεί να αποτελέσει την υγιεινή αλλά και την γκουρμέ πλευρά του δρόμου. Με θαλασσινά και υλικά άριστης ποιότητας, γεύσεις που δεν αποχωρίζονται ποτέ την πλούσια γευστική παράδοση της Θεσσαλονίκης αλλά και την zero waste φιλοσοφία που χρόνια τώρα υπηρετεί το Τριζόνι, μην πάει ο νους σου σε τίποτες γιαπωνέζικες εξτραβαγκάνζες. Ελληνική είναι πάντα η ταυτότητά μας κι όλα τα υλικά μας τοπικά». Τα περί Ιαπωνίας, προφανώς και ο Σουσούρας μου τα ξεκαθαρίζει, όταν με βλέπει να μελετώ τον κατάλογο και να καρφώνομαι στην κατηγορία Greek Yakitori. Δοκιμάζω το πιτόγυρο από τόνο και του δίνω άριστα δέκα με τόνο. Με την αγορά του χοιρινού γύρου να τζιράρει ένα δισεκατομμύριο ευρώ τον χρόνο στην Ελλάδα, αλλά η πλειοψηφία της πρώτης ύλης να έρχεται πλέον από το εξωτερικό μπουσταρισμένη από περίεργες χημείες, το πιτόγυρο του Delifish είναι αγνό κρέας τόνου καλοψημένο, μούρλια και υγιεινό τέρμα. Αυτή είναι η ιδέα πίσω από το θεσσαλονικιώτικο πιτόγυρο, που το Delifish το σερβίρει σε χειροποίητη πίτα με πίκο ντε γκάλο και τζατζίκι με γουακάμε.

Η γευσιγνωσία συνεχίζεται με παναρισμένη εξαίσια και τηγανισμένη πεσκανδρίτσα με φρεσκοκομμένες πατάτες, σως ταρτάρ, μοσχολέμονο και ανθό αλατιού. Το λονδρέζικο fish & chips με τον μπακαλιάρο στη Θεσσαλονίκη αναβαθμίζεται, αφού, εκτός από την πεσκανδρίτσα, στο Delifish το βρίσκεις με καλαμάρι και γαρίδες.

Ρισκάροντας να χαρακτηριστώ βέβηλος, εντούτοις θα τολμήσω να το πω: δίπλα στα εκλεκτά μαγαζιά και στέκια του δρόμου που ονομάζεται Βασιλέως Ηρακλείου, από Αριστοτέλους μέχρι Λουλουδάδικα (αμαρτωλά κεφτεδάκια στα Βομβίδια και μπερεκέτια σούβλες και κρεατικά της ώρας στα Αδέλφια), το Delifish έρχεται να δέσει και να απογειώσει την «παγίδα», όπως χαρακτηρίζω αυτό το σημείο της πόλης που πάντα τα μεσημέρια είναι γεμάτο από μερακλήδες και γουσταρλήδες.

Τσουγκρίζουμε και ευχόμαστε καλές δουλειές με μια Valtinger Ale με μέλι εγώ και μια Valtinger Pils ο Λάζαρος, μπίρες περήφανες, αστεράτες και με εντοπιότητα, καταγωγή και εμφιάλωση στη Χαλκιδική. Και όταν έρχονται μαζί με τα σουβλάκια ξιφία οι σπασμένες πατάτες Αρχάγγελου με sea sour sauce και flakes αποξηραμένης παλαμίδας, τότε νομίζω είναι η στιγμή που συνειδητοποιώ την κλάση του Delifish. 

Ο Αστέριος Σουσούρας και το τιμ του Τριζονιού έστησαν υπαίθριο τσαρδάκι με υπογραφή, ψυχή, περιποίηση και κόλπα-γούστα θεσσαλονικιώτικα. Και έτσι στη Βασιλέως Ηρακλείου, με τέτοια ωραία και αποπλανητική ψαροφαγία που απέκτησε ο δρόμος, ήρθε η ώρα, εκτός από τα Χάλκινα που παιανίζουν τακτικά στεριανούς σκοπούς από τη Μακεδονία, να παιχθούν και νησιώτικα και θαλασσινά. Με τη βούλα πλέον υπάρχει λόγος, ντάρι ντάρι, ντάρι ντάρι, στην Αγορά Μοδιάνο πετούν οι γλάροι. Και σε ελεύθερη διασκευή, καλωσόρισες, Τριζόνι, που ’χεις delifish που με λιώνει! 

Delifish by Trizoni, Βασιλέως Ηρακλείου 33, Αγορά Μοδιάνο