Το post της ημέρας: Γιώργος Κουκουβιτάκης

«Πριν περίπου 20 ημέρες συνάντησα τον πίνακα σε αναρτήσεις φίλων. Ο υπαινιγμός ήταν προφανής : η παγκόσμια κοινότητα υπερτονίζει τον κίνδυνο του κορωνοϊού για να υποβαθμίσει άλλους σοβαρότερους κινδύνους της ανθρωπότητας και οι κυβερνήσεις που αδιαφορούν για τα ουσιώδη, αξιοποιούν τον κορωνοϊό για αποπροσανατολίζουν τους πολίτες και να αποκρύψουν τις δικές τους ευθύνες.

Εκτίμησα ότι δεν θα ήταν παραγωγική μια θεωρητική συζήτηση χωρίς αρχή, μέση και τέλος που θα ξεκινούσε από την εκθετική μετάδοση μιας πανδημίας, θα πήγαινε στο εμβόλιο της γρίπης που υπάρχει (ενώ δεν υπάρχει για τον κορωνοϊό) θα εξελισσόταν σε σύγκριση ανόμοιων καταστάσεων καθώς συνθήκες καραντίνας για τον κορωνοϊό προσφέρουν παράπλευρες ωφέλειες λιγότερων θανάτων από γρίπη και τροχαία ατυχήματα… Ουσιαστικά θα ήταν ένας διάλογος χαρακωμάτων που ο καθένας θα επέμενε στην υπεράσπιση των αρχικών του απόψεων.

Επέλεξα να περιμένω λίγο για να επιβεβαιωθούν ορισμένα στοιχεία :

Έτσι ενώ σε τρεις μήνες είχαμε λίγο πάνω από 20.000 θανάτους από κορωνοϊό, στον τέταρτο ξεπέρασαν τις 200.000 !
Ήταν αναμενόμενο με τον τρόπο μετάδοσης του νέου ιού, άλλωστε μας είχαν προειδοποιήσει οι ειδικοί επιστήμονες. Ο πίνακας όμως το αποκρύπτει αν και περιλαμβάνει αληθείς αριθμούς...

Αναρωτιέται κανείς σε πόσες δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια θα έφθαναν οι θάνατοι χωρίς την παγκόσμια κινητοποίηση κυβερνήσεων, οργανισμών, εκατομμυρίων ιατρών, νοσηλευτών, ερευνητών, διοικητικών στελεχών και τον περιορισμό δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Πριν συγκρίνουμε τους θανάτους από πείνα σε ορισμένες χώρες μήπως μπορούμε να φανταστούμε την εικόνα των ίδιων χωρών με ανύπαρκτα υγειονομικά συστήματα, χωρίς τον χρόνο που κερδήθηκε και τη συγκράτηση του κορωνοϊού στις περισσότερο ανεπτυγμένες χώρες ;

Η επιλεκτική παράθεση στοιχείων αποτελεί ένα τυπικό επιχείρημα που χρησιμοποιεί ο λαϊκισμός. Ο λαϊκισμός και εδώ γενικεύω, είναι επικίνδυνος γιατί πορεύεται χωρίς λεπτομέρειες. «Δεν σου επιτρέπει να δεις τα πράγματα με την απόσταση και με τον καθολικό και ολοκληρωμένο τρόπο που επιβάλλεται να τα βλέπεις, δηλαδή με αποχρώσεις» Πετάνε δύο φαινομενικά αληθείς προτάσεις ο Τραμπ, ο Όρμπαν ή ο Τσίπρας για να αξιοποιήσουν το λάθος συμπέρασμα στο οποίο σε οδηγούν. Ξεκινούν με δύο γκολ από τα αποδυτήρια και μέχρι να γελοιοποιηθούν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να τους αντιμετωπίσεις».