Κοινωνια

Embrace aging: Από την αντιγήρανση στην αποδοχή

Μεγαλώνουμε, αλλά δεν μικραίνει η ζωή μας

Παναγιώτα Στρίκου
Παναγιώτα Στρίκου
4’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Embrace aging: Από την αντιγήρανση στην αποδοχή
© Getty Images for Unsplash

«Μαμάδες με Ρούμι»: Με αφορμή τη συζήτηση με τη Madame Ginger, εξερευνούμε τη σχέση μας με το σώμα που αλλάζει, το φαγητό και την αυτοφροντίδα μετά τα 40

Το σώμα μας, το πρόσωπό μας, αλλάζουν. Αλλάζουν όμως και οι ανάγκες, οι αντοχές, η σχέση μας με το φαγητό και ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη φροντίδα. Κι όμως, η συζήτηση γύρω από τη γυναικεία ηλικία εξακολουθεί συχνά να περιστρέφεται γύρω από το πώς θα κρύψουμε, θα καθυστερήσουμε ή θα «διορθώσουμε» τα σημάδια του χρόνου.

Το embrace aging προτείνει μια διαφορετική στάση: όχι να αγαπάμε υποχρεωτικά κάθε αλλαγή ούτε να παραιτηθούμε από τη φροντίδα του εαυτού μας, αλλά να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τη φυσική εξέλιξη του σώματός μας ως προσωπική αποτυχία. Αποδοχή δεν σημαίνει να χαιρόμαστε με όλα όσα φέρνει η κάθε ηλικία. Σημαίνει ότι δεν βρισκόμαστε σε διαρκή πόλεμο με την πραγματικότητα και ότι μετακινούμε σταδιακά το ενδιαφέρον μας από το «πώς δείχνω» στο «πώς θέλω να ζω».

Αυτό δεν είναι πάντοτε εύκολο — ιδιαίτερα για τις γυναίκες, που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ένα διαφορετικό μέτωπο απέναντι στον χρόνο. Ενώ στους άνδρες τα σημάδια της ηλικίας μπορεί να συνδέονται με την εμπειρία ή την ωριμότητα, η γυναικεία ομορφιά παραμένει σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένη με τη νεότητα. Πρόκειται για το λεγόμενο «διπλό πρότυπο της γήρανσης», που ενισχύεται καθημερινά από τη διαφήμιση, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την ασταμάτητη προβολή προσώπων και σωμάτων χωρίς ηλικία.

Στο επεισόδιο του «Μαμάδες με Ρούμι» με τίτλο «Ευτυχώς μεγαλώνουμε», με καλεσμένη τη Μαριλού Παντάκη, aka Madame Ginger, συζητήσαμε για το σώμα που αλλάζει, την αυτοφροντίδα μετά τα 40, τη σχέση μας με το φαγητό και όλα εκείνα τα πρότυπα που ίσως ήρθε η στιγμή να κάνουμε… unfollow.

Ακούστε το επεισόδιο ΕΔΩ.

Από το «πώς δείχνω» στο «πώς αισθάνομαι»

Δεν χρειάζεται να μας αρέσει κάθε αλλαγή που βλέπουμε στον καθρέφτη. Μπορεί να μας ξενίζουν οι ρυτίδες, να αναπολούμε τις αντοχές που είχαμε παλαιότερα ή να δυσκολευόμαστε να αναγνωρίσουμε το σώμα μας. Η αποδοχή έχει χώρο και για αυτή την αμηχανία· δεν είναι άλλο ένα τεστ στο οποίο πρέπει να αριστεύσουμε. Το ζητούμενο είναι να μη βλέπουμε κάθε αλλαγή ως ελάττωμα που απαιτεί διόρθωση, αλλά να δίνουμε περισσότερο χώρο στο πώς θέλουμε να ζούμε.

Κάπου εκεί, η συζήτηση ξεπερνά την ηλικία και συναντά την καθημερινότητα: κοιμόμαστε αρκετά; Τρώμε με ευχαρίστηση ή με ενοχές; Βρίσκουμε άσκηση που μας αρέσει, χρόνο για ξεκούραση και ανθρώπους με τους οποίους αισθανόμαστε ο εαυτός μας; Η αυτοφροντίδα δεν περιορίζεται σε όσα αγοράζουμε ούτε χρειάζεται να γίνει ένα ακόμη απαιτητικό πρόγραμμα. Μπορεί να αρχίσει από το να αναγνωρίσουμε τι μας λείπει και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να το ζητήσει.

Ακούστε και το επεισόδιο με τίτλο «Πατάμε pause: Μικρές παύσεις στην οικογενειακή καθημερινότητα».

Αυτοφροντίδα στα μέτρα μας

Πώς μεταφράζονται όλα αυτά στην πράξη; Όχι απαραίτητα με περισσότερες αγορές, αυστηρά προγράμματα ή μια εντυπωσιακή αλλαγή ζωής. Μερικές μικρές επιλογές μπορούν να κάνουν τη φροντίδα πιο προσιτή σε χρόνο, χρήματα και διάθεση.

  • Ψωνίζουμε για το δικό μας πρόσωπο, όχι για το «φίλτρο» που παρουσιάζει στα social κάποιος άλλος! Επιλέγουμε καλλυντικά σύμφωνα με τις ανάγκες της επιδερμίδας και το budget μας, ζητώντας καθοδήγηση από δερματολόγο όπου χρειάζεται. Δεν είναι απαραίτητο να αποκτήσουμε κάθε προϊόν που εμφανίζεται στην οθόνη μας υποσχόμενο ότι θα γυρίσει τον χρόνο πίσω.
  • Meal prep. Λίγη προετοιμασία, λιγότερο καθημερινό άγχος. Ένα ευέλικτο εβδομαδιαίο πλάνο και λίγη προετοιμασία γευμάτων μπορούν να μας γλιτώσουν από το καθημερινό «και τώρα τι τρώμε;». Μαγειρεύουμε, όταν μπορούμε, μια επιπλέον μερίδα ή ετοιμάζουμε υλικά για περισσότερα γεύματα, ώστε να υπάρχει κάτι διαθέσιμο και για εμάς όταν πεινάσουμε.
  • Βρίσκουμε άσκηση που μας ταιριάζει. Περπάτημα, χορός, κολύμπι ή ένα πρόγραμμα άσκησης προσαρμοσμένο στις δυνατότητές μας: η κίνηση δεν χρειάζεται να λειτουργεί ως «τιμωρία» για όσα φάγαμε. Η τακτική άσκηση, μαζί με την ενδυνάμωση, αποτελεί σημαντικό μέρος της φροντίδας.
  • Δίνουμε χώρο σε κάτι που απλώς μας αρέσει. Ένα βιβλίο, η κηπουρική, μια παράσταση, μουσική ή ένας καφές με παρέα. Δεν χρειάζεται κάθε ασχολία να μας εξελίσσει, να μας γυμνάζει ή να παράγει αποτέλεσμα. Αρκεί και να την απολαμβάνουμε.
  • Από την οθόνη, στον… κόσμο. Αφήνουμε το κινητό στην τσάντα κατά τη διάρκεια του φαγητού, της βόλτας, όταν είμαστε με φίλους. Δίνουμε λίγη περισσότερη προσοχή στον άνθρωπο απέναντί μας και σε όσα συμβαίνουν γύρω μας.
  • Επιλέγουμε και τι αφήνουμε να εμφανίζεται στην οθόνη μας. Όπως είπαμε και στο επεισόδιο, μπορούμε να κάνουμε unfollow ό,τι μας πιέζει να γίνουμε κάτι που δεν επιθυμούμε. Και να αναζητούμε περιεχόμενο που μας προσφέρει γνώση, έμπνευση, χιούμορ ή μια πιο αληθινή εικόνα της ζωής — όχι διαρκείς αφορμές για σύγκριση.

Δεν χρειάζεται να τα εφαρμόσουμε όλα από αύριο. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από εκείνο που θα έκανε τη δική μας ημέρα λίγο πιο εύκολη και ευχάριστη.

Η αυτοφροντίδα στη βιβλιοθήκη μας

Για περισσότερες ιδέες αυτοφροντίδας, μέσα και έξω από την κουζίνα, τρία βιβλία της Madame Ginger που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μεταίχμιο:

  • «ΔΕ fem ΜΠΟΥΚ: 12 μήνες αυτοφροντίδας». Ιδέες και αφορμές για να δώσουμε στη φροντίδα του εαυτού μας χώρο μέσα σε ολόκληρη τη χρονιά.
  • «Συνταγές αυτοφροντίδας: Πρωτεΐνη». Περισσότερες από 30 συνταγές για πρωινά, κυρίως γεύματα, σνακ και γλυκά, με διατροφική ανάλυση σε συνεργασία με τον διατροφολόγο Σπύρο Λογοθέτη.
  • «Συνταγές αυτοφροντίδας: Περίοδος – Εμμηνόπαυση – Γονιμότητα». Περισσότερες από 30 συνταγές με αφετηρία τις διαφορετικές διατροφικές ανάγκες του γυναικείου σώματος, με διατροφική ανάλυση σε συνεργασία με τη διατροφολόγο Κλειώ Χούπη.

Στη μεγάλη και στη μικρή οθόνη, χωρίς φίλτρα

Προτάσεις για ενήλικο κοινό

Ταινίες

  • Καλή τύχη, Λίο Γκράντε (Good Luck to You, Leo Grande, 2022). Με την Έμα Τόμσον στον ρόλο μιας συνταξιούχου εκπαιδευτικού που διεκδικεί τη σεξουαλική απόλαυση. Μια ειλικρινής ιστορία για την επιθυμία, τη συμφιλίωση με το σώμα και το δικαίωμα στην απόλαυση, ανεξαρτήτως ηλικίας.
  • Τζούλι & Τζούλια (Julie & Julia, 2009). Δύο γυναίκες, διαφορετικές εποχές και η μαγειρική ως αφορμή για δημιουργία και αλλαγή πορείας. Μια ζεστή υπενθύμιση της χαράς που προσφέρει η ανακάλυψη ενός προσωπικού πάθους.
  • Τρελή από έρωτα. Μπρίτζετ Τζόουνς: Η επιστροφή (Bridget Jones: Mad About the Boy, 2025). Η Μπρίτζετ επιστρέφει, αντιμετωπίζοντας την απώλεια, τη μητρότητα και την προοπτική ενός νέου έρωτα. Μεγαλώνοντας δεν παραιτούμαστε από την επιθυμία ούτε από τα καινούργια ξεκινήματα.

Σειρές

  • Grace and Frankie. Με την Τζέιν Φόντα και τη Λίλι Τόμλιν. Δύο γυναίκες ξαναχτίζουν τη ζωή τους σε μεγαλύτερη ηλικία, ανακαλύπτοντας τη δύναμη της φιλίας. Με χιούμορ και ειλικρίνεια για το σώμα, την επιθυμία και τις ανατροπές που δεν έχουν ηλικιακό όριο.
  • Somebody Somewhere. Μια τρυφερή σειρά για την απώλεια, την αποδοχή και την αναζήτηση της δικής μας φωνής. Μας θυμίζει ότι δεν χρειάζεται να μεταμορφωθούμε σε κάποιον άλλον για να βρούμε τους ανθρώπους με τους οποίους αισθανόμαστε ότι ανήκουμε.

Μεγαλώνουμε, αλλά δεν μικραίνει η ζωή μας

Το ζητούμενο δεν είναι να παραμείνουμε όπως ήμασταν, αλλά να ανακαλύπτουμε τι χρειαζόμαστε και τι επιθυμούμε στο σήμερα. Με χώρο για τις δυσκολίες, αλλά και για νέες σχέσεις, ενδιαφέροντα και απολαύσεις. Η αποδοχή της ηλικίας δεν απαιτεί μόνιμη αισιοδοξία, αλλά λίγη περισσότερη καλοσύνη απέναντι στον εαυτό μας.

Γιατί, ευτυχώς, είμαστε εδώ και μεγαλώνουμε. Και αξίζουμε φροντίδα σε κάθε ηλικία, χωρίς να χρειάζεται να δείχνουμε νεότεροι ή νεότερες για να τη δικαιούμαστε.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY