1821 Digital Gallery
Louise Glück, Η άγρια ίρις
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Λουίζ Γκλικ, Η άγρια ίρις

«Στο τέλος του μαρτυρίου μου υπήρχε μία πόρτα. Άκουσέ με: αυτό που ονομάζεις θάνατο το θυμάμαι»
Το ποίημα της ημέρας είναι της Λουίζ Γκλικ από την ποιητική συλλογή «Η άγρια ίρις» (Βραβείο Pulitzer 1993) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Στερέωμα.

Η ποιητική συλλογή «Η άγρια ίρις» (Βραβείο Pulitzer 1993) της Λουίζ Γκλικ, που βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2020, κυκλοφορεί την Παρασκευή 29 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Στερέωμα.

«Η άγρια ίρις» (Βραβείο Pulitzer 1993) της Λουίζ Γκλικ, από τις εκδόσεις Στερέωμα
Η ΑΓΡΙΑ ΙΡΙΣ
Στο τέλος του μαρτυρίου μου
υπήρχε μία πόρτα.
Άκουσέ με: αυτό που ονομάζεις θάνατο
το θυμάμαι.
Πάνω μας, θόρυβοι, κλαδιά πεύκου που θροΐζουν.
Έπειτα τίποτα. Ο αδύναμος ήλιος
τρεμόπαιξε πάνω στην ξηρή επιφάνεια.
Είναι τρομερό να επιζείς
ως συνείδηση
θαμμένη στη σκοτεινή γη.
Έπειτα τελείωσε: αυτό που φοβάσαι, να είσαι
ψυχή και ανήμπορη
να μιλήσεις, να τελειώνει απότομα, η σκληρή γη
να κάμπτεται λιγάκι. Κι αυτό που νόμισα πως ήταν
πουλιά που αναπηδούν στα χαμόκλαδα.
Εσύ που δεν θυμάσαι
το πέρασμα από τον άλλο κόσμο
σου λέω πως θα μπορούσα να μιλήσω ξανά: ό,τι
επιστρέφει από τη λήθη επιστρέφει
για να βρει φωνή:
από το κέντρο της ζωής μου αναδύθηκε
ένα μεγάλο σιντριβάνι, βαθυκύανες
σκιές σε γαλάζιο θαλασσινό νερό.


Η παραβολή και ο μύθος είναι παρόντα σε όλη την έκταση της ποίησης της Λουίζ Γκλικ, μιας ποίησης που υπερβαίνει τη γυναικεία εμπειρία, μεταμορφώνοντας τη σε ένα απλό ίχνος, ένα εννοιακό σημάδι που μένει να διερευνηθεί, να αμφισβητηθεί και να ερμηνευτεί. Ιδιαίτερα στη συλλογή Η άγρια Ίρις, το στοιχείο της παραβολής προσδίδει στον κήπο – τον φανταστικό χώρο μέσα στον οποίο αναπτύσσονται οι φωνές της ποιητικής σύνθεσης– βιβλική και μυθολογική χροιά.

Με μια γραφή που χρησιμοποιεί καθημερινή γλώσσα, η οποία, ωστόσο, μεταρσιώνεται μέσω της λεπτής επεξεργασίας του στίχου, των αιφνίδιων τομών, των ελλείψεων και των πολλαπλών βιβλικών και μυθολογικών αντηχήσεων στον πυρήνα των ποιημάτων, η Λουίζ Γκλικ μεταφέρει με ενάργεια την οξύτητα του οράματός της. Μια εξαιρετική ποιητική σύνθεση για τον καιρό της ανθοφορίας αλλά και του μαρασμού, που αποτυπώνει αριστοτεχνικά την τραγική ομορφιά της ζωής, σε όλες τις μορφές της.

Σχετικα
Αντρέ Μπαζέν, «Τι είναι ο κινηματογράφος;»
Αντρέ Μπαζέν, «Τι είναι ο κινηματογράφος;»

Ποια είναι η Λουίζ Γκλικ

Η Λουίζ Γκλικ είναι συγγραφέας δεκατριών ποιητικών συλλογών και δύο δοκιμίων. Έχει αποσπάσει τα βραβεία Pulitzer, National Book Award, National Book Critics Circle Award, Bollingen Prize for Poetry και το Wallace Stevens Award που απονέμει η Ακαδημία Αμερικανών Ποιητών. Το 2020 τιμήθηκε με το βραβείο Nobel για το σύνολο του έργου της. Από τις Εκδόσεις Στερέωμα κυκλοφορεί η δίγλωσση έκδοση της συλλογής Πιστή και ενάρετη νύχτα.

Λουίζ Γκλικ
Λουίζ Γκλικ © Κatherine Wolkoff
Back to top

Προσεχως

Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5