Τρεις προτάσεις βιβλίων για το Πάσχα, από το διάστημα και τη NASA έως οικογενειακά δράματα και στοχαστικά μυθιστορήματα για μνήμη και χρόνο.
Τα βιβλία τα επιλέγουμε συνήθως με τρεις παραμέτρους κατά νου. Είτε θέλουμε να ξεφύγουμε εντελώς από την πραγματικότητά μας,να βγούμε νοητά απ’ οτιδήποτε μας μας «τρώει» ή μας βασανίζει, είτε θέλουμε να την καταλάβουμε καλύτερα και να νιώσουμε ότι ανήκουμε κάπου, βρίσκοντας χαρακτήρες με τους οποίους μπορούμε να ταυτιστούμε, ή απλά θέλουμε να διασκεδάσουμε, να μπούμε σε μια ιστορία και σε έναν κόσμο ο οποίος θα μας υποδεχτεί και θα μας ξεναγήσει σε κάτι ιδιαίτερο και ξεχωριστό, είτε είναι οικείο είτε ξένο.
Πρωταγωνίστρια της αφήγησης αυτής είναι η ευφυέστατη αστρονόμος Τζόαν, η οποία ξεκινά να δουλεύει για τη NASA τη δεκαετία του 1980, λίγο καιρό αφού η NASA ξεκίνησε να δέχεται αιτήσεις από γυναίκες οι οποίες επιθυμούν να γίνουν αστροναύτες. Ο τρόπος γραφής είναι πραγματικά υπέροχος, και η έρευνα που έκανε η Jenkins Reid πρέπει να ήταν εκτενέστατη καθότι περιγράφει με τρομακτική λεπτομέρεια την όλη διαδικασία εκπαίδευσης των αστροναυτών, όπως επίσης και τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια μιας αποστολής. Καταφέρνει , λοιπόν, με έναν φοβερά όμορφο τρόπο να ζωντανέψει για τον αναγνώστη τόσο την επιστημονική όσο και την ανθρώπινη πτυχή. Και ενώ δενόμαστε με την Τζόαν, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε τόσο το σθένος της όσο και τις ικανότητές της.
Το δεύτερο βιβλίο που θα σας πρότεινα φέτος το Πάσχα είναι ένα άκρως ανθρώπινο, ερμητικά προσγειωμένο στη γη αφήγημα τεσσάρων αδερφών, «Οι Αδερφές Μπλου» της Κόκο Μέλλορς, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Είναι το δεύτερο μυθιστόρημά της, το οποίο δημοσιεύθηκε το 2024, και είναι ένα από τα πιο καλογραμμένα μυθιστορήματα που έχω διαβάσει ποτέ. Είναι από την αρχή εμφανές ότι η Mellors «έζησε» με τις 4 πρωταγωνίστριές της αρκετά για να μπορέσει να τις περιγράψει, να τις καταλάβει, και να μας μεταφέρει πιστά, με απίστευτη αγάπη και σεβασμό τη ζωή τους, τα συναισθήματά τους, τα λάθη τους, και τη σχέση μεταξύ τους.
Ζωντανεύει τόσο αυτούς τους 4 κεντρικούς, όσο και όλους τους δευτερεύοντες χαρακτήρες με έναν εκπληκτικά αντικειμενικό τρόπο, και καθιστά τον αναγνώστη ικανό να τους καταλάβει όλους, ακόμα και αν δεν τους αγαπήσει, ή δεν τους συμπαθήσει καν. Η ιστορία ξεκινά έναν χρόνο μετά τον θάνατο της μίας αδερφής Μπλου, και από εκεί ξετυλίγεται αργά και επώδυνα η ιστορία της οικογένειας αυτής. Η κατανόηση, η ενσυναίσθηση, η οργή, ο θυμός, οι τύψεις, ο πόνος, το γέλιο, η χαρά· όλα τα συναισθήματα είναι εκεί και στροβιλίζουν γύρω τους, όπως οι ίδιες στροβιλίζουν γύρω από τη χαμένη τους αδελφή, παρασέρνοντας τις δικές τους ζωές σε ένα χαοτικά ευαίσθητο αφήγημα.
Το τρίτο βιβλίο που θα σας προτείνω είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι μια ιδιαίτερη αφήγηση, παράξενη, χρονικά κατακερματισμένη. Είναι το μυθιστόρημα «Χρονοκαταφύγιο» του Γκεόργκι Γκοσποντίνοφ, το οποίο δημοσιεύθηκε τον Απρίλη του 2020 από τις εκδόσεις Ίκαρος και έλαβε το Διεθνές Βραβείο Booker το 2023.
Εάν η επιθυμία σας είναι να χαθείτε λίγο στο χώρο και στον χρόνο, ακολουθήστε τον πρωταγωνιστή μας Γκαουστίν ο οποίος ανοίγει μια «κλινική για το παρελθόν» προσπαθώντας να προσφέρει μια θεραπεία για ασθενείς με Αλτσχάιμερ. Παρελθόν, παρόν και μέλλον φαίνονται να είναι συγκεχυμένα σε αυτή την σχεδόν αποσπασματική ιστορία η οποία εξερευνά τη δύναμη και επήρεια των αναμνήσεών μας.
Το μυθιστόρημα καταφέρνει να αποδώσει, μέσα από το ασυνήθιστο αφήγημά του, μια πραγματικότητα την οποία ζούμε καθημερινά: την επιθυμία μας πολλές φορές να ξεφύγουμε από το τώρα, να αποδράσουμε σχεδόν κυνηγημένοι, και να εισέλθουμε σε μία στιγμή ή μια συνθήκη του παρελθόντος η οποία μας είναι οικεία, την οποία έχουμε δημιουργήσει και χτίσει στο μυαλό μας, την οποία έχουμε πολλές φορές επικίνδυνα εξιδανικεύσει, και από την οποία αρνούμαστε να επανέλθουμε. Το «παλιά ήταν όλα καλύτερα» μεταμορφώνεται από ένα μότο που επαναλαμβάνουμε μισοαστεία-μισοσοβαρά, σε έναν τρόπο ζωής που μας αφαιρεί το τώρα, μέρα με τη μέρα.
Είτε, λοιπόν, θέλετε να χαθείτε, είτε να βρείτε τον εαυτό σας σε μια σελίδα βιβλίου, σε λίγες χιλιάδες λέξεις, και εκατοντάδες νοητές εικόνες, μπορείτε να επιλέξετε να βουτήξετε σε κάποιο από αυτά τα αφηγήματα και να αναδυθείτε… αν όχι σοφότεροι, τότε σίγουρα πιο «πλούσιοι».
Η Κατερίνα Αγυιώτη μιλάει για το βιβλίο της «Η τσουλήθρα και άλλες ιστορίες» (εκδόσεις Τεχνοδόμιον), για τη ζωή της, τη γραφή, την έμπνευση και το παράδοξο
«Στον δρόμο μάς φωνάζουν αλλιώς»: Μια ιστορία για το πώς είναι να ζεις ως δύο διαφορετικοί άνθρωποι, μέσα και έξω από το σπίτι, και για όσα κληροδοτεί αυτή η αυτολογοκρισία στα παιδιά
17°
