Κοσμος

Σύνοδος κορυφής Σεντζέν: Ε, όχι και νέα Γιάλτα

Η σύνοδος έγινε για να ξεπλυθεί ποικιλοτρόπως ο Πούτιν, να αναδείξει μέσω αυτού την κυριαρχία του ο Σι και να έχει και μια δήθεν νίκη ο Τραμπ, μετά την πανωλεθρία των ενδιάμεσων εκλογών.

27207-103923.jpg
Λεωνίδας Καστανάς
4’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Σύνοδος κορυφής Σεντζέν: Βλαντιμίρ Πούτιν, Σι Τζιπίνγκ, Ντόναλντ Τραμπ
© Kremlin Press Service/Anadolu via Getty Images

Σύνοδος Ντόναλντ Τραμπ, Σι Τζιπίνγκ, Βλαντιμίρ Πούτιν: Η επίδειξη ισχύος των πυρηνικών υπερδυνάμεων, η απειλή για τη δημοκρατία και η ανάγκη ευρωπαϊκής ενότητας.

Αν θέλετε να την ονομάσουμε «Γιάλτα μαϊμού» έχει καλώς. Αλλά όχι και νέα Γιάλτα γιατί θα τρίζουν τα κόκκαλα των Ρούζβελτ, Τσόρτσιλ και Στάλιν. Όταν το 1945, με το τέλος του 2ου μεγάλου πολέμου, συνυπέγραψαν την ειρήνη και καθόρισαν τις παγκόσμιες σφαίρες επιρροής. Η σύνοδος των «αυτοκρατόρων» Σι Τζινπίνγκ, Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν ήταν απλώς μια επικοινωνιακή φιέστα που διήρκεσε μόνο 80 λεπτά, με ένα μικρό και φτωχό επίσημο ανακοινωθέν, 225 λέξεων. Κανόνισαν να βρεθούν, να τα πουν, να φωτογραφηθούν σαν παλιοί καλοί φίλοι και να στείλουν μικρά πλην όμως σημαντικά μηνύματα σε όλον τον κόσμο.

Και βέβαια ο Σι είναι αυτοκράτορας, ο Πούτιν απλώς δικτάτορας και ο Τραμπ ένας ηττημένος και αποτυχημένος πρόεδρος των ΗΠΑ που πολύ θα ήθελε να ήταν και δικτάτορας και αυτοκράτορας αλλά γεννήθηκε σε λάθος μέρος. Στη Δυτική πλευρά του κόσμου, που εδώ και πολλά χρόνια είπε να τελειώνει με αυτού του είδους τους δυνάστες. Διότι ο εχθρός όσων μαζεύτηκαν στο Σεντζέν είναι η φιλελεύθερη δημοκρατία των ανοικτών θεσμών. Και αυτήν επιβουλεύονται. Και υπάρχουν αναλυτές που δήθεν ενοχλούνται επειδή δεν κλήθηκε στο ίδιο event και η Ευρώπη. Να κάνει τι; Αφού ήταν και αυτή εκεί ως μέρος του μενού των τριών μεγάλων. Κυρίως η δημοκρατία της. 

Η σύνοδος έγινε για να ξεπλυθεί ποικιλοτρόπως ο Πούτιν, να αναδείξει μέσω αυτού την κυριαρχία του ο Σι και να έχει και μια δήθεν νίκη ο Τραμπ, μετά την πανωλεθρία των ενδιάμεσων εκλογών.

Αλλά και να στείλει ένα παγκόσμιο μήνυμα ότι οι δικτατορίες έχουν όχι μόνο παρελθόν αλλά παρόν και μέλλον. Βεβαίως και ο κινέζος δεν έκανε τον κινέζο και φρόντισε να το δείξει και μέσω της εικόνας. Δεν έβαλε δίπλα του τον Πούτιν στην αναμνηστική φωτογραφία, αλλά τον Τραμπ. Για να μην παίρνει θάρρος και νομίζει ότι είναι ισάξιος των άλλων. Διότι η Ρωσία είναι στα κάτω της, τα πολύ κάτω της από κάθε άποψη. Έχει όμως πολλές πυρηνικές κεφαλές και νευρικό δικτάτορα και πρέπει να την έχουν από κοντά. Διότι τους είναι χρήσιμη. Ως δύναμη κρούσης.

Και το ξέπλυμα του Πούτιν είχε πολλές διαστάσεις. Η μία ήταν σε συμβολικό επίπεδο. Οι τρεις μεγάλοι επιτέθηκαν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΙCC), αφού καμία από τις τρεις χώρες δεν αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία του. Και το πέσιμο έχει να κάνει με το ένταλμα σύλληψης που έχει εκδώσει εις βάρος του Πούτιν. Δεν έκανε και κανένα έγκλημα ο άνθρωπος, απλώς επιτέθηκε χωρίς κανένα λόγο στην Ουκρανία και αρέσκεται στο να σκοτώνει αμάχους και δη μικρά παιδιά. Και παρακολουθεί με ενδιαφέρον τους πολιτικούς του αντιπάλους όταν πηδούν από τα παράθυρα ουρανοξυστών. Βίτσια είναι αυτά.

Η δεύτερη διάσταση του ξεπλύματος έχει να κάνει με τη συμφωνία αύξησης παραγωγής και προσφοράς των διυλισμένων πετρελαϊκών προϊόντων. Που κλείνει και το μάτι σε όσους ευρωπαίους θέλουν να αρθούν οι ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Διότι οι αμερικάνικες ήδη άρθηκαν όταν ο Τραμπ επέτρεψε την πώληση ρωσικού ντίζελ στις ΗΠΑ. Δήθεν για να πέσουν οι τιμές. Αν η συμφωνία αυτή γίνει πράξη και επεκταθεί και έξω από τους τρεις μεγάλους αυτό θα είναι μία ακόμα κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τον Βλαδίμηρο. Και του ανοίγει την όρεξη να βάλει στο μενού και κάτι ακόμα εκτός της Ουκρανίας. Να δοκιμάσει τη γεύση από κάποια Δημοκρατία της Βαλτικής. Και αυτές κάποτε ήταν στην αυλή της Ρωσίας. Γιατί να μην το κάνει; Και ποιος θα τον εμποδίσει; Μήπως οι ισχυροί φίλοι του;

Η τρίτη και φαρμακερή είναι ότι ο Πούτιν ηγείται μιας χώρας που παραμένει όχι μεγάλη, αλλά κυρίως πυρηνική ιμπεριαλιστική δύναμη. Και δεν έχει κανένα πρόβλημα να επιτεθεί οπουδήποτε. Διότι το καθεστώς, της δήθεν κοινοβουλευτικής, δικτατορίας που έχει επιτρέπει στο αφεντικό της να κάνει τα γούστα του. Και η Ευρώπη που μισούν διακριτικά οι άλλοι δύο συνδαιτημόνες είναι στη γειτονιά του. Και μπορεί ανά πάσα στιγμή να της επιτεθεί. Δεν φώναξαν τον Πούτιν στο Σεντζέν γιατί η Ρωσία είναι πυρηνική δύναμη και την φοβούνται, αλλά γιατί θα πρέπει να την φοβάται η Ευρώπη. Ειδικά όταν έχει και τις δικές τους πλάτες.

Βεβαίως και οι τρεις αδελφοί φρόντισαν να εμφανιστούν ως ειρηνόφιλοι αφού απέκλεισαν τη χρήση των πυρηνικών όπλων. Παντοδύναμοι είναι οπότε μπορούν και με συμβατικά όπλα να τακτοποιήσουν τις υποθέσεις τους, αν φτάσουν εκεί. Ωστόσο η Κίνα ως ανερχόμενη πυρηνική δύναμη δεν συζητάει κανένα περιορισμό στην παραγωγή πυρηνικών κεφαλών. Αυτός είναι υπόθεση μόνο των άλλων δύο. Διότι οι λυκοφιλίες είναι φιλίες μεταξύ λύκων και όλοι πρέπει να φυλάγονται. Και ο Σι που φιλοδοξεί να γίνει πρώτος των πρώτων δεν μπορεί να υστερεί σε πυρηνικά όπλα. Για παν ενδεχόμενο. 

Αν υπάρχει ένα παγκόσμιο μήνυμα από αυτήν τη λιτή κατά τα άλλα σύναξη των λύκων είναι ότι «εμείς είμαστε εδώ και να το έχετε υπόψη σας». Και όποιος θέλει να δημιουργήσει μια κάποια κρίση στη γειτονία του, όσο ισχυρός και αν είναι, πρέπει να μας ρωτήσει. Διότι σήμερα ο κόσμος είναι πολύ πιο σύνθετος από το 1945. Και προβάλουν πολλές μικρότερες αλλά ισχυρές χώρες που αξιώνουν ευρύτερη πολιτική και οικονομική ισχύ και έχουν πολιτικά και στρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή τους μεταξύ των οποίων και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Οπότε οι τρεις μεγάλοι θέλησαν να υπενθυμίσουν την παρουσία τους και να στείλουν και το μήνυμα τους. Ακόμα και αυτό με τη μη χρήση πυρηνικών είχε τη σημασία του. Διότι αυτές είναι οι πυρηνικές υπερδυνάμεις του κόσμου. Που δεν θα χρησιμοποιήσουν, σύμφωνα με δική τους δήλωση, τα όπλα, που όμως αυτές κατέχουν.

Και ο νοών νοείτω.

Σε έναν τέτοιο επικίνδυνο κόσμο που θέλουν να διαφεντεύουν οι «αυτοκράτορες», η Ευρώπη λάμπει σαν πολύτιμο ορυκτό διότι απλώς σπάζει τον κλοιό. Και τον σπάζει ιδεολογικά και αυτό είναι που τρελαίνει τους μεγάλους λύκους. Οι κοινωνίες που αποφασίζουν δημοκρατικά την τύχη τους είναι τεράστιο καρφί στο μάτι των δικτατόρων παντός είδους. Διότι το παράδειγμά τους μπορεί κάποια στιγμή να ευδοκιμήσει και στις δικές τους τις αυλές. Και να τους πάρει φαλάγγι. Και γι αυτό πρέπει να κάνουν αισθητή τη δύναμή τους πόσο μάλλον τη συμμαχία τους. Τελικά ο ιμπεριαλισμός είναι ακόμα εδώ και θα είναι για πάντα. Και η Ευρώπη πρέπει να πάρει τα μέτρα της. Να ενοποιηθεί πολιτικά, να εξοπλιστεί και να φυλάξει επιτέλους τα σύνορά της. Και να επαναφέρει τη Μεγάλη Βρετανία στους κόλπους της. Οι μέρες της αθωότητας έχουν τελειώσει προ πολλού.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τραμπ
Τραμπ: Ο Πούτιν θέλει να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία - Το Ιράν κοροϊδεύει τον κόσμο εδώ και 51 χρόνια

Η κοινή διακήρυξη των τριών δυνάμεων, οι αναφορές στο Ιράν, οι κανόνες ασφαλείας για την τεχνητή νοημοσύνη και οι εξελίξεις στο ουκρανικό μέτωπο

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY