Η ελευθερία του λόγου δεν είναι για τους κεντροδεξιούς

Το ότι η μαρξιστική αριστερά δεν έχει καμιά τρελή αγάπη στη δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου είναι μάλλον κοινός τόπος. Γι’ αυτό άλλωστε οι σύντροφοι νιώθουν την ανάγκη να αναφέρονται στους εαυτούς τους με όρους όπως «δημοκρατική παράταξη» ή «προοδευτικός κόσμος». Οι άνθρωποι ακόμα και τον στρατό, που σκοπό είχε να επιβάλει σοβιετικοκινούμενη δικτατορία, τον είχαν βαφτίσει «Δημοκρατικό» με τον ίδιο τρόπο που ένας πολιτικός αμφισβητούμενης εντιμότητας διαφημίζει το πόσο έντιμος έχει υπάρξει σε όλη του τη ζωή. Αν κάτι δεν προκύπτει από πουθενά, πρέπει να το δηλώνεις συνέχεια μπας και από το πολύ το λέγε-λέγε βρεθεί κανείς να το πιστέψει.

Επίσης θυμόμαστε τι τράβηξε ο αντιπολιτευόμενος τύπος τα χρόνια της Πρώτης Φοράς Αριστεράς και ποια ήταν η αντίληψη για την ελευθερία του λόγου που είχαν τα στελέχη της κυβέρνησης του Αλέκση και του Καμμένου Πάνου. Όλα αυτά τα θεωρούμε δεδομένα και δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία και ίσως γι’ αυτό δεν έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η απαίτηση του συντρόφου Ζαχαριάδη, ο οποίος ζήτησε να κλείσει η Ομάδα Αλήθειας προκειμένου να αντιμετωπιστεί η τοξικότητα στον δημόσιο λόγο.

Σε περίπτωση που δεν ξέρετε - ή ξέρετε στο περίπου - να σας πω ότι η Ομάδα Αλήθειας είναι η ομάδα στην οποία επικεφαλής είναι δυο νεοδημοκράτες (γνωστοί με το ονοματεπώνυμο τους), η οποία κυρίως αναρτά μπούρδες των πολιτικών αντιπάλων της Νέας Δημοκρατίας στα Μέσα Κοινωνικής Εκτόνωσης και διαφημίζει το κυβερνητικό έργο. Δεν βρίζουν και δεν αλλοιώνουν. Απλώς εκμεταλλεύονται τις δηλώσεις των αντιπάλων του κόμματος που υποστηρίζουν. Και το κάνουν με μεγάλη επιτυχία. Τόσο μεγάλη ώστε να έχουν ήδη δημιουργηθεί μια (μάλλον συριζαϊκής τοποθέτησης) «Ομάδα Μνήμης» και μια (υποστηρικτική του ΠΑΣΟΚ) «Ομάδα Αλλαγής». Με λίγα λόγια είναι νεοδημοκράτες που με επιτυχία (και με τα πρόσωπα και τα ονοματεπώνυμα τους) κάνουν αναρτήσεις για το καλό του κόμματος τους, εκμεταλλευόμενοι δηλώσεις συριζαίων, πασόκων και λοιπών συγγενών. Και όπως είναι λογικό οι συριζαίοι και οι πασόκοι εκνευρίζονται.

Τώρα πώς από τον (λογικό για όποιον τον εκθέτουν οι αντίπαλοί του) εκνευρισμό φτάνουμε στην απαίτηση να εξαφανιστεί ένα μέσο, αυτό μόνο ένας πραγματικός αριστερός σαν το σύντροφο Ζαχαριάδη μπορεί να το καταλάβει. Και φυσικά εμείς. Που ξέρουμε ότι οι μόνοι που έχουν δικαίωμα να προπαγανδίζουν υπέρ των κομμάτων και της ιδεολογίας τους είναι οι αριστεροί σύντροφοι και οι ακροδεξιοί μπαντριώτες. Και μάλιστα εκείνοι μπορούν και να κάνουν κοπτοραπτικές που να αλλοιώνουν το περιεχόμενο. Στο κάτω-κάτω λίγη συκοφαντία και μερικά ψέματα δεν είναι τίποτα όταν αγωνίζεσαι «για το καλό του λαού». Οι υπόλοιποι είναι όλοι κυρ Παντελήδες που θα πρέπει να μάθουν να κρατούν το στόμα τους κλειστό και να σέβονται τους «λαϊκούς αγώνες» (που πάντα δίνονται ερήμην του λαού). Και καλά θα κάνουν να προσέχουν. Και μπράβο τους.