- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Της ΛΙΑΝΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ
Βγαίνουμε μουδιασμένα και αργά από το Theatre de la Ville. Έξω από το θέατρο είναι στοιχισμένα τα περιπολικά, οι είσοδοι του μετρό είναι κλειστές, εκκλησιαστικοί ύμνοι και ψαλμοί μας συνοδεύουν, ενώ κοριτσόπουλα με μίνι κουνάνε με λύσσα γαλλικές σημαίες.
Μόλις είδαμε με παράπλευρα επεισόδια την παράσταση «Sul concetto di volto nel figlio di Dio» του Romeo Castelucci. Το έργο θεωρήθηκε βλάσφημο από το καθολικό Institut Civitas κι έτσι ομάδες χριστιανών ακτιβιστών κάθε βράδυ διαδηλώνουν, εμποδίζουν την προσέλευση του κοινού, ανακατεύονται με τους θεατές και προσπαθούν να σταματήσουν την παράσταση. Η παράσταση κάθε βράδυ συνεχίζεται μέχρι το τέλος. Η διαφορά της Ελλάδας από τη Γαλλία είναι ότι εδώ η αστυνομία προστατεύει τους θεατές, όχι τους φανατικούς.
Απόψε έμαθα τα παρακάτω:
Ο Μεγαλοδύναμος εν τη σοφία του μοίρασε ακριβοδίκαια την ηλιθιότητα και το φανατισμό, έτσι ώστε μέσα στο ντελίριό τους οι υστερικοί φονταμενταλιστές χριστιανοί να μην έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους εξτρεμιστές μουσουλμάνους. Ίδια παρέα είναι. Απόδειξη ότι η ισλαμική οργάνωση Forsane Alizza έτρεξε να συμπαρασταθεί στους οπαδούς του καθολικού Institut Civitas και διαδήλωσαν χεράκι-χεράκι.
Όταν μια κοινωνία είναι δημοκρατική και έχει ισχυρούς θεσμούς, δεν επιτρέπει σε καμία μειονότητα να πάρει σε ομηρία την πλειοψηφία. Το Theatre de la Ville έπαιξε όλες τις παραστάσεις μέχρι το τέλος, με τα περιπολικά να φυλάνε το θέατρο και τους θεατές.
Αν για να γίνεται σεβαστή η βασική αρχή της δημοκρατίας χρειάζεται να επεμβαίνει η αστυνομία, εγώ συμφωνώ να τη φωνάζουμε.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μια ιστορία για την προσπάθεια του ανθρώπου να αντέξει το «γκρίζο» σε έναν κόσμο που έμαθε να βλέπει μόνο ασπρόμαυρο
Οι σκιές του παρελθόντος στις σχέσεις του σήμερα
Η εφηβεία, οι οικογενειακές δυσκολίες και η προσπάθεια ενός νέου να καταλάβει τον εαυτό του και να βρει τη θέση του μέσα στην οικογένεια και την παρέα του
Ως ένας νέος 19 χρονών, ζητώ απαντήσεις για αυτή την αδιαφορία απέναντι στα Ολυμπιακά Ακίνητα
Η αγάπη δεν φτάνει πάντα στην ώρα της
Το προσωπικό ταξίδι μιας νεαρής τραγουδοποιού που μετέτρεψε τις δυσκολίες σε δύναμη και μουσική.
Δίχως να παρασύρεται από την εικόνα που έχουν οι άλλοι για εκείνον, αυτό που τον κρατάει ακμαιότατο στη ζωή είναι η εικόνα που έχει ο ίδιος για τον εαυτό του
Στην αρχή σαν μικρά αυλάκια μετά γίνονται ρυάκια, ίσως και ποταμοί... Όσο πιο πολλά ζήσεις τόσο πιο βαθιά θα γίνονται.
Η σχέση αλλάζει όνομα. Λέγεται «φιλική». Όχι γιατί είναι. Αλλά για να μη χρειαστεί να αναλάβει κανείς ευθύνη
Το άλμπουμ των αναμνήσεών τους έκλεινε και οι δρόμοι τους είχαν ήδη χωρίσει, χωρίς επιστροφή...
"Δεν ψάχνω κάτι στιγμιαίο. Ψάχνω κάτι που να μένει."
Η Μαίρη ένιωσε ότι ο Γιάννης μιλούσε λιγότερο αλλά δεν ήξερε τι ακριβώς είχε αλλάξει
«Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ανεκτίμητη συνεργασία μας, την τιμή να βρίσκομαι δίπλα της»
Το αριστούργημα του Μολιέρου παραμένει διαχρονικό
Ποιος ήταν ο άνθρωπος που επέφερε στους Ιταλούς την πρώτη τους ήττα και απώλεια
Αν είναι να γίνονται νέοι αγρότες καταπατώντας, αδικώντας, φοβερίζοντας και αφανίζοντας το περιβάλλον… να λείπει
«Αν και είχαμε χωρίσει, είχα τα κλειδιά του σπιτιού του. Ανέβηκα στη Θεσσαλονίκη με αεροπλάνο για να του αφήσω ένα τριαντάφυλλο»
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.