Ευδόκιμος Τσολακίδης: 40 χρόνια στο θέατρο, 30 χρόνια στην εκπαίδευση του ηθοποιού
Από τη θεατρική σκηνή στη διδασκαλία, από την Ελλάδα σε πανεπιστήμια και θεατρικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Ο Ευδόκιμος Τσολακίδης παρουσιάζει τη διεθνή θεατρική του πορεία και τη μέθοδό του μέσα από το βιβλίο «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
«Το κοινό δεν πηγαίνει στο θέατρο απλώς για να δει μια παράσταση, αλλά για να παίξει!». Αυτή είναι μία από τις βασικές αρχές της θεατρικής φιλοσοφίας του Ευδόκιμου Τσολακίδη. Ο θεατής, όπως εξηγεί, δεν είναι ένας παθητικός παρατηρητής, αλλά συμμετέχει με τη φαντασία του, συμπληρώνει όσα συμβαίνουν στη σκηνή και γίνεται με τον δικό του τρόπο συνδημιουργός της παράστασης. Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση από έναν άνθρωπο που έχει αφιερώσει τέσσερις δεκαετίες στο θέατρο και τριάντα χρόνια στη διδασκαλία της υποκριτικής.
Έχοντας διδάξει σε πολλές χώρες και συνεργαστεί με θεατρικές σχολές, πανεπιστήμια και διεθνή φεστιβάλ, συνεχίζει να αναζητά νέους τρόπους προσέγγισης της θεατρικής τέχνης. Ένα ακόμη κεφάλαιο αυτής της πορείας ανοίγει τώρα με την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Από την Ιατρική στο θέατρο
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1962, δεν ακολούθησε εξαρχής μια αυτονόητη καλλιτεχνική διαδρομή. Οι πρώτες του σπουδές ήταν στην Ιατρική Σχολή της Ρώμης, στη συνέχεια, όμως, τον κέρδισε το θέατρο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και, με υποτροφία του Fulbright Foundation, βρέθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου σπούδασε υποκριτική και σκηνοθεσία στο HB Studio, ενώ παρακολούθησε και μαθήματα στο Actors Studio.
Τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα τα έκανε ως ηθοποιός, το 1996 ξεκίνησε να διδάσκει υποκριτική και αυτοσχεδιασμό, ενώ δύο χρόνια αργότερα ίδρυσε το Θέατρο των Αλλαγών, έναν θεατρικό εκπαιδευτικό οργανισμό στον οποίο εξακολουθεί να διδάσκει και να σκηνοθετεί. Η εκπαιδευτική του φιλοσοφία δεν περιορίζεται στη μετάδοση τεχνικών γνώσεων. Βασίζεται στην ενεργή συμμετοχή του σπουδαστή, στην προσωπική αναζήτηση και στην ανάπτυξη της δημιουργικής αυτονομίας του. Στόχος είναι να βοηθήσει τον ηθοποιό να αναγνωρίζει τις ανάγκες του και να αναζητά τη δική του καλλιτεχνική αλήθεια.
Η διδασκαλία τον έχει οδηγήσει σε μια εντυπωσιακή διαδρομή. Έχει διδάξει σε θεατρικές σχολές και οργανισμούς στη Ρώμη, το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, το Άμστερνταμ, τη Στοκχόλμη, την Κωνσταντινούπολη, την Τιφλίδα, το Κατμαντού, τη Ζυρίχη και πολλές ακόμη πόλεις. Έχει επίσης διδάξει σε πανεπιστημιακά τμήματα θεάτρου στην Αλεξάνδρεια, το Κάιρο, την Τεχεράνη, το Μεξικό, το Μαρόκο και την Τυνησία. Το 2016 προσκλήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμπαρα, όπου δίδαξε υποκριτική, σκηνοθεσία και αυτοσχεδιασμό και σκηνοθέτησε την «Ελένη» του Ευριπίδη, καθώς και τις παραστάσεις «Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε» και «Walking and Falling».
Η διεθνής παρουσία του δεν περιορίζεται στη διδασκαλία. Έχει παρουσιάσει δουλειά του σε φεστιβάλ θεάτρου στο Ιράν, τη Ρουμανία, την Αίγυπτο, την Τυνησία, το Κουβέιτ και το Μεξικό, ενώ έχει διατελέσει πρόεδρος κριτικών επιτροπών σε διεθνή φεστιβάλ στο Μαρόκο και την Αλεξάνδρεια.
Το 2005 ξεκίνησε τη διοργάνωση του In.F.o.Ma.T. (International Festival of Making Theater), μιας διεθνούς συνάντησης θεατρικών δημιουργών με εργαστήρια και συμμετοχές καλλιτεχνών από διαφορετικές χώρες. Το 2025 πρότεινε, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου της Αλεξάνδρειας, τη θέσπιση βραβείου με το όνομα του Κωνσταντίνου Καβάφη. Η πρόταση έγινε ομόφωνα δεκτή και ο ίδιος απένειμε το πρώτο βραβείο στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Το 2026 επέστρεψε στο ίδιο φεστιβάλ, αυτή τη φορά ως βραβευμένος με τα βραβεία σκηνοθεσίας και καλύτερης παράστασης για το «Hippolytus Unbound».
Η συγγραφική του δραστηριότητα αποτελεί φυσική συνέχεια της μακρόχρονης ενασχόλησής του με το θέατρο. Στα βιβλία του περιλαμβάνονται η «Υποκριτική άνευ Διδασκάλου», ο «Αυτοσχεδιασμός στο Θέατρο», το «Προς Κάθε Ενδιαφερόμενο» και το «7 Θεατρικά Έργα», καθώς και τα θεατρικά έργα «Αθήνα – Μόσχα» και «Τίποτα». Έργα του έχουν μεταφραστεί στα ιρανικά, τα τουρκικά και τα ρουμανικά και έχουν παρουσιαστεί σε σκηνές του εξωτερικού.
Η αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη» φιλοδοξεί να μεταφέρει αυτή τη γνώση σε ένα ευρύτερο διεθνές κοινό. Συνδυάζει την ιστορική εξέλιξη της υποκριτικής με πρακτικές ασκήσεις, παραδείγματα, τη δική του μέθοδο υποκριτικής και ένα εκτενές κεφάλαιο για τον αυτοσχεδιασμό. Περιλαμβάνει επίσης ολοκληρωμένες σειρές ασκήσεων και οδηγίες για τη διεξαγωγή μαθημάτων υποκριτικής, αυτοσχεδιασμού και τεχνικής, απευθυνόμενο σε ηθοποιούς, σπουδαστές, δασκάλους και σκηνοθέτες.
Όπως σημειώνει ο ίδιος, «το παίξιμο του ηθοποιού δεν πρέπει να είναι απλώς φυσικό [...] αλλά αληθινό». Εξηγεί ότι η φυσικότητα, όταν γίνεται αυτοσκοπός, μπορεί να περιορίσει τη φαντασία, ενώ το αληθινό παίξιμο ενεργοποιεί τη φαντασία του θεατή και του αφήνει χώρο να συμπληρώσει αυτό που βλέπει. Ίσως αυτή να είναι και η ουσία μιας πορείας που μετρά σαράντα χρόνια: η πεποίθηση ότι το θέατρο δεν είναι μόνο μια τέχνη που μαθαίνεται, αλλά μια διαρκής διαδικασία ανακάλυψης του ανθρώπου, της φαντασίας και της προσωπικότητάς του.
Το βιβλίο “Acting: FromTheorytoPractice”, εκδόσεις Ίων, θα είναι διαθέσιμο μέσω της Amazonστις 20 Δεκεμβρίου 2026.
Από τη θεατρική σκηνή στη διδασκαλία, από την Ελλάδα σε πανεπιστήμια και θεατρικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Στο έργο του Ακριθάκη, ιστορίες που ξεκινούν από τις σελίδες των τετραδίων, σημειωματάριων και ημερολογίων του μεταφέρονται στο χαρτί, τον καμβά, τον «μικρό τύπο» και το βιβλίο.
Ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την εξαιρετική περιγραφική δύναμη της συγγραφέως και την ικανότητά της να μετατρέπει έναν συγκεκριμένο τόπο —εδώ, τη Χάβρη— σε ολοκληρωμένη λογοτεχνική εμπειρία
«Το γράμμα μιας άγνωστης», «Αμόκ ή ο τρελός της Μαλαισίας» και «Το φεγγαρόλουστο δρομάκι»: τρεις συναρπαστικές νουβέλες του Τσβάιχ σε μία έκδοση από τις εκδόσεις Γκοβόστη
Ο συγγραφέας του «Λίνε» και podcaster της ATHENS VOICE μιλά για τα παιδιά, τα «πρέπει» που μαθαίνουμε από μικροί κι εκείνες τις μικρές «καμπύλες» που μας βοηθούν να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε.
18°
