Παρουσίαση του βιβλίου «Μπαμ» του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα με το ψευδώνυμο Κωνσταντίνος Ακύλας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
Ένας πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας με το ψευδώνυμο Κωνσταντίνος Ακύλας κάνει «Μπαμ» με ένα αλμοδοβαρικού ύφους και σενταρικού στιλ βιβλίο, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος. Η A.V. μπήκε στον πειρασμό να σας αποκαλύψει την ταυτότητά του, γιατί εκτός από αυτό το βιβλίο που αξίζει να το διαβάσετε, αξίζει να επισκεφθείτε και το cozy εστιατόριό του στα Β.Π. Τελικά είπαμε να τον ρωτήσουμε μήπως θέλει να την αποκαλύψει ο ίδιος…
―Πες μας με 20 λέξεις την πλοκή... Ο Νίκος τη σκαπούλαρε μετά από ένα ατύχημα. Πανικόβλητος κατάλαβε ότι βρισκόταν σε κώμα όχι τις τελευταίες είκοσι ώρες αλλά τα τελευταία είκοσι χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, επιλέγει την οδό της ζωής και όχι της άρνησης. Τριάντα λέξεις. Θα μου πάρετε την κόλλα ή θα συνεχίσουμε; Γιατί αρχίζω να το απολαμβάνω…
―Γιατί κρύβεσαι; Είναι καθαρά εμπορικό τέχνασμα ή ανάγκη; Ο ήρωας και ο συγγραφέας είναι το ίδιο πρόσωπο, ένας κατά συρροή δολοφόνος εμπειριών και αναμνήσεων. Αν αποκαλυφθεί η ταυτότητά του, θα συλληφθεί. Και τότε η μαγεία θα πάψει να υπάρχει.
―Είναι αυτοβιογραφικό το βιβλίο σου; Έρχομαι αντιμέτωπος με τις αλήθειες μου και στέκομαι γυμνός απέναντί τους. Θέλω να είμαι ευτυχισμένος και όχι σωστός.
―Γιατί κάποιος να ενδιαφερθεί να διαβάσει τη ζωή σου; Χμ... Γιατί στο δικό μου ταξίδι θα βρει πάμπολλες επισκέψεις που κι αυτός έχει κάνει και τολμήσει εκεί που ο ήρωάς μου δεν τα κατάφερε, αλλά και το ανάποδο. Με μια λέξη, θα ταυτιστεί. Και θα χαρεί, γιατί εντέλει θα τον πείσω ότι όχι μόνο στα παιδιά, αλλά και στους μεγάλους, δεν λέμε ποτέ ψέματα. Και κυρίως στον εαυτό μας.
―Η ψυχοθεραπεία σε απελευθέρωσε ώστε να γράψεις το βιβλίο ή η συγγραφή λειτούργησε θεραπευτικά; Περισσότερο από τη θεραπεία, άφησα τη δύναμη της ομάδας να με εκσφενδονίσει εκεί που πάντοτε ήθελα να πάω. Η αλήθεια είναι ότι το πρώτο βιβλίο είναι θυμωμένο. Ακόμη κι εκεί που έβαλα κατόπιν εορτής βάμμα ιωδίου για να καλύψω τις πληγές, αυτό κάνει «μπαμ», για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας. Σταδιακά επιδιώκω να γίνω ένας γλυκός παραμυθάς. Αλλά, από την άλλη, νομίζω ότι και το κοινό ίσως λειτουργεί καθοδηγητικά. Ή μήπως παρασύρομαι από το επάγγελμα του εστιάτορα, όπου ο πελάτης έχει άποψη;
―Όταν μεγαλώσω... θα γίνω συγγραφέας; Με βλέπω περισσότερο σαν πιανίστα παρά ως συγγραφέα. Τα δάχτυλά μου πληκτρολογούν με μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ ό,τι ο εγκέφαλός μου συλλαμβάνει σκέψεις και νοήματα και απλώς τα παρακολουθώ να τραμπαλίζουν στο πληκτρολόγιο. Λέξεις πολλές δεν ξέρω, και ζηλεύω συγγραφείς που γράφουν ευφάνταστα και μαγικά. Μου αρέσει όμως να κατασκευάζω λέξεις για να περιγράψω κάτι όπως εγώ το βλέπω και κυρίως το αισθάνομαι. Μου αρέσει, για παράδειγμα, που στο βιβλίο τον ήρωα τον ψέκαζαν με «στοργιζόλ».
―Στο βιβλίο βγαίνει μια αλμοδοβαρική εκδοχή της αστικής τάξης της δεκαετίας του ’80... Ουάου, θα με κάνεις να καβαλήσω τελείως το καλάμι. Πάνω που πήγαινα να προσγειωθώ… Η δεκαετία αυτή ήταν από μόνη της Αλμοδοβάρ. Αυτό που περιγράφω εγώ νομίζω ότι είναι περισσότερο Κουστουρίτσα… Όπως και να έχει, τη λάτρεψα εκείνη τη δεκαετία. Σύμπτωση, τώρα που μιλάμε μόλις χάθηκαν δύο χρυσά σύμβολά της, ο Μάικλ Τζάκσον και η Φάρα Φόσετ.
―Ο Έλληνας Σεντάρις ή ο άντρας Καραπάνου; Σεντάρις διάβασα πρόσφατα και την έχω καταβρεί μαζί του. Νομίζω ότι έχει πολύ δυνατό χιούμορ και σ’ αυτό μακάρι να του μοιάσω, αλλά αν ένα πράγμα θέλω να βγάλω από πάνω μου, που κυκλοφορεί σαν τα μυρμηγκάκια, είναι τον κυνισμό μου. Μεγάλωσα με την «Κασσάνδρα και το λύκο», ήταν το πρώτο μου βιβλίο στην εφηβεία. Συγκινήθηκα πολύ όταν ένας φίλος μου μού είπε ότι του τη θυμίζω… Α, και ένας άλλος φίλος είπε πως «μπαμ» είναι ο μισός μπαμπάς.
―Θα πεις στους αναγνώστες το όνομά σου; Έχω πια δύο παιδιά. Το εστιατόριο και το πρώτο μου βιβλίο. Το μεγάλο παιδί κοντεύει να ενηλικιωθεί, σε λίγο καιρό θα ψηφίζει και σίγουρα έχει αποκτήσει δική του άποψη, που πραγματικά είναι εντελώς διαφορετική από τη δική μου. Αν αποκαλυφθώ, θα διπλασιάσω την πελατεία μου. Αλλά ο μικρός θα αισθανθεί προδομένος και εγκαταλειμμένος. Θέλω στα πρώτα του βήματα να τον προστατέψω. Αργότερα, όταν θα αποκτήσει κι άλλα αδελφάκια, θα το ξανασυζητήσω μαζί του.
―Να συμπεράνω λοιπόν ότι τώρα που έζησες την εμπειρία της συγγραφής θα συνεχίσεις, ελπίζω όχι εις βάρος του ωραίου εστιατορίου σου! Το επόμενο βιβλίο ετοιμάζεται. Αν ο συγγραφέας έχει ζήσει όλα αυτά που αναφέρονται στο πρώτο και στο δεύτερο, τότε τι να πω; Μπράβο του, συγνώμη, μπράβο μου. Από το εστιατόριο ζω, με το γράψιμο απολαμβάνω τη ζωή.
Ο συγγραφέας του «Λίνε» και podcaster της ATHENS VOICE μιλά για τα παιδιά, τα «πρέπει» που μαθαίνουμε από μικροί κι εκείνες τις μικρές «καμπύλες» που μας βοηθούν να ανακαλύψουμε ποιοι είμαστε.
Η διαχρονική ιστορία του Αρτούρο Μπαντίνι, ενός θυμωμένου και φαντασιόπληκτου εφήβου που μεγαλώνει σε μια δυσλειτουργική οικογένεια Ιταλών μεταναστών στο Κολοράντο
Μια λέσχη βιβλίου που μετατρέπει τη λογοτεχνία σε δίκη χαρακτήρων, προσκαλώντας μας να δούμε τις ιστορίες και τους ανθρώπους μέσα από διαφορετικές οπτικές.
Η αγαπημένη σταρ του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου μέσα από τις αναμνήσεις του αδελφού της, που έζησε από κοντά τις πιο προσωπικές και σημαντικές στιγμές της ζωής της
17°
