Ο νεαρός Μάνγκο από τον βραβευμένο με Booker Ντάγκλας Στιούαρτ
Ο νεαρός Μάνγκο έτυχε να γεννηθεί σε οικογένεια προτεσταντική. Και του έλαχε ο κλήρος –βαρύς, είναι γεγονός– να ερωτευτεί έναν συνομήλικό του καθολικό.
Αναγνώστης με αιτία: Παρουσίαση του βιβλίου «Ο νεαρός Μάνγκο» του Ντάγκλας Στιούαρτ, που κυκλοφορεί από τις εκδ. Μεταίχμιο
Έχω ένα θέμα. Δεν ξέρω αν είναι μικρό ή μεγάλο θέμα. Δεν γνωρίζω αν χρήζει ψυχαναλύσεως ή όχι. Δεν κάθισα ποτέ να το διερευνήσω ιδιαίτερα, είναι η αλήθεια. Πάντως είναι ένα θέμα. Και το θέμα είναι ότι δεν με ενδιαφέρουν καθόλου τα θέματα που έχουν να κάνουν με εφήβους. Δεν με ενδιαφέρουν ούτε στο σινεμά, ούτε στις σειρές, ούτε στα βιβλία. Βέβαια, δεν περιορίζομαι στου εφήβους – δεν αντέχω ούτε τα παιδιά, ούτε τους πολιτικούς, ούτε το ποδόσφαιρο κλειστής σάλας. Έχω ένα θέμα, ίσως και περισσότερα.
Γιατί τα λέω όλα αυτά; Επειδή ετοιμάζομαι να εκθειάσω ένα μυθιστόρημα που έχει να κάνει με δύο εφήβους. Το έγραψε ένας Σκωτσέζος ονόματι Ντάγκλας Στιούαρτ κι έχει τίτλο «Ο νεαρός Μάνγκο». Ο Σκώτος συγγραφέας δεν είναι κάποιος τυχαίος, έχει πάρει πριν τρία χρόνια το Booker με το βιβλίο του «Σάγκι Μπέιν». Ηλικιακά πλησιάζει τα πενήντα. Και είναι σπουδαίος πεζογράφος.
Τώρα, τι με έκανε να πάρω το βιβλίο του που έχει τίτλο «Ο νεαρός Μάνγκο»; Δεν ξέρω. Ίσως το εξώφυλλο. Ίσως το γεγονός ότι τη μετάφραση υπογράφει ένας άλλος καλός συγγραφέας, ο Μιχάλης Μακρόπουλος; Ίσως επειδή μου θύμισε τον άλλο νεαρό, εκείνον τον Τέρλες λέω, του Ρόμπερτ Μούζιλ (αυτό το βιβλίο μην το ψάξετε, δυστυχώς είναι εξαντλημένο).
Ο νεαρός Μάνγκο είναι ένας δεκαπεντάρης έφηβος που ζει στις φτωχογειτονιές της Γλασκόβης. Το μυθιστόρημα ξεκινάει με την εκδρομή του Μάνγκο στην ενδοχώρα της Σκωτίας, παρέα με δυο ενήλικες, οι οποίοι υποτίθεται ότι θα τον οδηγήσουν στην ενηλικίωση μέσα από ένα τριήμερο στη φύση, με ψάρεμα σε λίμνη και κυνήγι σε δάσος. Ο νεαρός Μάνγκο δεν θέλει να πάει σε αυτήν την τελετή ενηλικίωσης με δύο αγνώστους αλλά για κάποιον λόγο υποχρεώνεται να το κάνει. Ποιος είναι αυτός ο λόγος; Ο αναγνώστης θα τον μάθει στο τέλος του βιβλίου.
Το μυθιστόρημα ξετυλίγεται σαν δύο παράλληλες ιστορίες, όπου στη μια ο Μάνγκο βρίσκεται στην εξοχή με τους δυο ενήλικες, και στην άλλη τον παρακολουθούμε στην οικογενειακή του σάγκα, με μια μάνα αλκοολική, μια εξουσιαστική αδελφή κι έναν μεγαλύτερο αδελφό που έχει γκαστρώσει μια ανήλικη κοπελίτσα και παριστάνει τον άρχοντα της ζούγκλας στις συγκρούσεις με τις αντίπαλες ομάδες που παρασιτούν στη Γλασκόβη. Διότι, εδώ μιλάμε για διαθρησκευτικές συρράξεις όχι ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους, αλλά μεταξύ καθολικών και διαμαρτυρομένων.
Ο νεαρός Μάνγκο έτυχε να γεννηθεί σε οικογένεια προτεσταντική. Και του έλαχε ο κλήρος –βαρύς, είναι γεγονός– να ερωτευτεί έναν συνομήλικό του καθολικό.
Πρόκειται, λοιπόν, για μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε δυο αγόρια; (Άθλημα γνωστό στους Βρετανούς άλλωστε.) Είναι πράγματι μια τέτοια ιστορία, αλλά την ίδια στιγμή και μια εξαιρετική απεικόνιση της χαμοζωής στη Γλασκόβη.
Το μυθιστόρημα διαβάζεται απνευστί, ο συγγραφέας του είναι μέγας μετρ της πεζογραφίας. Ο Έλληνας αναγνώστης, λοιπόν, διαβάζει ένα εξαιρετικό βιβλίο από το οποίο δύσκολα θα ξεχάσει τις σκηνές ενηλικίωσης του νεαρού Μάνγκο, αλλά και την τρυφερότητα που γεννήθηκε ανάμεσα σε δυο αγόρια που νιώθουν ξένα στα ίδια τους τα σπίτια.
Όταν διαβάζεις το βιβλίο της μαραθωνοδρόμου Μαρίας Πολύζου καταλαβαίνεις ότι έχει δίκιο, ξέρει για τι πράγμα μιλάει: δεν πρέπει να τα παρατάς, ποτέ των ποτών.
Ο βραβευμένος Σουηδός μεταφραστής γράφει στην Athens Voice για το Φεστιβάλ Λογοτεχνίας του Μπέργκεν της Νορβηγίας αλλά και για τη λογοτεχνία εν καιρώ πολέμου στην πολύπαθη Ουκρανία
17°
