Κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο στα 28, σημειώνοντας πωλήσεις 6 εκατομμυρίων αντιτύπων. Η νεαρότατη Σουηδέζα είναι το πιο μεγάλο όνομα της σκανδιναβικής αστυνομικής λογοτεχνίας και θεωρείται ευρύτατα ως ο θηλυκός Στιγκ Λάρσον. Ενδεικτικό της επιτυχίας της το γεγονός ότι στη χώρα μας έχουν εκδοθεί από το Μεταίχμιο, σε διάστημα μόλις ενός έτους, η «Παγωμένη πριγκίπισσα» και «Ο ιεροκήρυκας», ενώ μόλις βγήκε στην αγορά και ένας τρίτος τόμος, με τίτλο «Οικογενειακά μυστικά». Η συγγραφέας μίλησε στο SOUL.
Γίνατε συγγραφέας υπό περίεργες συνθήκες: σας δωρίστηκε η εγγραφή σε ένα σεμινάριο δημιουργικής γραφής από τον σύζυγο και τους γονείς σας, σαν χριστουγεννιάτικο δώρο. Πώς συνέβη αυτό; Είχαν διακρίνει το λογοτεχνικό χάρισμα μέσα σας;
Από μικρό κορίτσι, με συνέπαιρνε η σκοτεινή πλευρά των ανθρώπων. Έγραψα την πρώτη μου ιστορία φόνου σε ηλικία τεσσάρων ετών. Επίσης, πάντοτε αγαπούσα τις διηγήσεις. Από το σεμινάριο και έκτοτε, δεν έπαψα να τις αφηγούμαι και εν τέλει παράτησα τη δουλειά μου σαν οικονομολόγος για να αφοσιωθώ στο γράψιμο. Εν κατακλείδι, πράγματι νομίζω πως αναγνώρισαν μια συγγραφέα στο πρόσωπό μου. Ευτυχώς!
Πώς προχωρήσατε από εκεί και πέρα; Είχατε πάντοτε κατά νου μια ιστορία μυστηρίου ως πρώτη λογοτεχνική απόπειρα;
Το πρώτο μου βιβλίο εγκρίθηκε γρήγορα, και έπειτα είχα άπειρες ιστορίες στο μυαλό μου για το χωριό Φιελμπάκα και τους κατοίκους του, οπότε απλώς συνέχισα. Μόλις ολοκλήρωσα τον όγδοο τόμο της σειράς και συνεχίζω να γράφω με την ίδια όρεξη. Υπ’ όψιν, δε γράφω μόνο αστυνομικά, αυτή την άνοιξη εκδίδεται το πρώτο μου παιδικό βιβλίο με τις περιπέτειες ενός υπερήρωα, του Σούπερ-Τσάρλι. Ενώ τον Μάιο κυκλοφορεί το δεύτερο βιβλίο μου μαγειρικής. Το έγραψα από κοινού με έναν παιδικό μου φίλο και κορυφαίο σεφ της Σουηδίας.
Ντόνα Ταρτ, Άγκαθα Κρίστι, Ντένιζ Ρούντμπεργκ, Αν Ρουλ, Τζο Νέσμπο. Όπως βλέπετε, πρόκειται για μια ευρεία γκάμα λογοτεχνών, ενώ προσπαθώ να διαβάζω και όσους περισσότερους γίνεται από τους σύγχρονους ομοτέχνους μου.
Τα βιβλία σας διαδραματίζονται σε έναν πολύ μικρό τόπο. Δε θα σας δελέαζε ένα μεγαλύτερο αστικό περιβάλλον που θα προσέδιδε ένα πιο δραματικό τόνο στο γράψιμό σας;
Μεγάλωσα στο Φιελμπάκα και το γνωρίζω σαν την παλάμη μου, πράγμα πολύ βοηθητικό στο να δομώ την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Πιστεύω επίσης ότι το να στήνεις μια σκηνή εγκλήματος σε ένα χωριουδάκι φαντάζει πιο τρομακτικό από ό,τι σε μια μεγάλη πόλη. Τέτοιου είδους κοντράστ δημιουργούν πολύ καλό περιβάλλον για δολοφονίες. Παρ’ όλα αυτά, έχω ζήσει πολλά χρόνια στη Στοκχόλμη, οπότε όλα είναι πιθανά στο μέλλον.
Τα ντουέτα ηρώων απαντώνται σπάνια στην αστυνομική λογοτεχνία. Στην περίπτωσή σας όμως, ο Πάτρικ Χέντστρομ και η Ερίκα Φαλκ μοιράζονται το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ποια η σχέση σας μαζί τους;
Έπειτα από τόσα χρόνια και τόσα βιβλία, τους βλέπω σαν παλιούς μου φίλους. Αρέσκομαι να παρατηρώ την πρόοδο της σχέσης τους, ενώ πιστεύω ότι και οι αναγνώστες ταυτίζονται με τις καταστάσεις που αντιμετωπίζουν σαν σύντροφοι και συνεργάτες.
Η σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία σημειώνει τις υψηλότερες πωλήσεις στην Ευρώπη. Ως μια από τις σημαντικότερες μονάδες της σκηνής, και έχοντας πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα, πώς ερμηνεύετε αυτή την αναγνωστική προτίμηση;
Η Σουηδία περιγράφεται σαν μια πολύ ανεκτική και φιλική χώρα. Όπως κάθε χώρα όμως, έχει τις σκοτεινές πλευρές της, αυτές που εγώ και άλλοι συνάδελφοι αρεσκόμαστε να μεγεθύνουμε. Ταυτόχρονα, οι μεγάλοι, σκοτεινοί χειμώνες παρέχουν ιδανικό σκηνικό για φόνους.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
17°
