Αναγνώστης με αιτία: Παρουσίαση του βιβλίου «Αν είχα το πρόσωπό σου» της Φράνσις Τσα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος
Από το γυμνάσιο ακόμα, τότε που διάβασα το βιβλίο του Στέφαν Τσβάιχ «Αμόκ ή ο τρελός της Μαλαισίας», με γοήτευαν οι χώρες της Άπω Ανατολής. Ασκούσαν πάνω μου μια έλξη σχεδόν μυστικιστική, κι όταν, φοιτητής πια, άρχισα να ταξιδεύω στον πλανήτη, εκείνοι οι τόποι ήταν από τους πρώτους που επισκέφτηκα.
Πέρυσι βρέθηκα στη Νότια Κορέα με μια παρέα φίλων. Αφορμή στάθηκε το μυθιστόρημα μιας Κορεάτισσας που μετέφραζε εκείνο τον καιρό η Ηρώ Σκάρου, διακεκριμένο μέλος αυτής της συντροφιάς. Όπως μας είχε εξηγήσει, το βιβλίο αναφερόταν στην εμμονή των γυναικών της Κορέας με την ομορφιά τους.
Από το αεροπλάνο κιόλας, όταν κάθισε δίπλα μου μια νεαρή Κορεάτισσα, κατάλαβα περί τίνος επρόκειτο. Η κοπέλα έβγαλε από την τσάντα της διάφορα σύνεργα καλλυντικών και βάλθηκε να καλλιτεχνεί το πρόσωπό της μπροστά σε ένα ταξιδιωτικό καθρεφτάκι. Σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της πτήσης, εκείνη ασχολιόταν με το πρόσωπό της. Και όταν επιτέλους φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Σεούλ, αποβιβάστηκε εκτυφλωτική. Εννόησα επιτέλους γιατί όλες οι γυναίκες της παρέας μας μιλούσαν για τις κορεάτικες μάσκες ομορφιάς.
Δεν θα αναφερθώ στην εκπληκτική εκείνη χώρα, την Κορέα, που διαθέτει ακόμη και μουσείο σύγχρονης κορεάτικης λογοτεχνίας στο Ίντσεον, αλλά θα γράψω για το μυθιστόρημα της Φράνσις Τσα «Αν είχα το πρόσωπό σου». Μόλις πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε επιτέλους από τις εκδόσεις Κέδρος και το πήρα στα χέρια μου. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες με συνεπήρε στον ρυθμό του. Η συγγραφέας αφηγείται την ιστορία τεσσάρων νεαρών γυναικών της Νότιας Κορέας, που ζουν στη Σεούλ και η καθεμιά τους κάνει διαφορετική δουλειά.
Η πιο όμορφη δουλεύει σε ένα room salon, μια από εκείνες τις αίθουσες που απευθύνονται σε πελάτες οι οποίοι αναζητούν ψυχαγωγία, φαγητό και ποτά άριστης ποιότητας, σε συνδυασμό με τη συντροφιά ελκυστικών γυναικών. Όσο πιο όμορφες είναι οι κοπέλες που δουλεύουν σ’ αυτά τα μέρη, τόσο πιο πολλά χρήματα κερδίζουν. Αυτό τις οδηγεί σε μια σειρά επεμβάσεων στο πρόσωπο ή στο σώμα τους, ώστε να γίνουν ακόμη πιο ελκυστικές. Η αέναη αναζήτηση της ομορφιάς γίνεται το πάθος τους.
Οι κοπέλες του βιβλίου μένουν όλες στο ίδιο συγκρότημα. Η δεύτερη θέλει κι αυτή να δουλέψει στα σαλόνια ψυχαγωγίας και απευθύνεται σε διάσημο χειρουργό για να της φτιάξει το σαγόνι. Θαυμάζει το πρόσωπο της φίλης της και λαχταράει να της μοιάσει.
Η τρίτη έχει χάσει τη φωνή της σε κάποιον καβγά και εργάζεται ως κομμώτρια. Είναι η λογική της παρέας –αν και ρομαντική στο βάθος– και προσπαθεί να βάλει σε μια τάξη τις αχαλίνωτες φιλενάδες της.
Η τέταρτη είναι εικαστικός, ερωτεύεται τους λάθος άντρες και βγάζει τη μανία της πάνω στους εκκεντρικούς και ζοφερούς πίνακές της. Υπάρχει και μια έγκυος που φοβάται μην τυχόν αποβάλει και χάσει το παιδί της, οπότε καταφεύγει σε διάφορες σοφιστείες και μαγγανείες.
Υπέροχο το βιβλίο, εξαιρετική η μετάφραση. Είναι σαν να βρίσκεσαι στην Κορέα.
Καταλαβαίνω απόλυτα την ηρωίδα που λέει με καημό στη φίλη της: «Αν είχα το πρόσωπό σου…» Πόσες φορές δεν είπα κι εγώ σε κάποιο φίλο, «Αν είχα τα μαλλιά σου…»
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
