«Ένας ξένος»: Μεταφορά του αριστουργήματος του Αλμπέρ Καμί στη σκηνή του Θεάτρου Φούρνος
Σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και πολυπρισματικές θεατρικές παρουσίες της νέας γενιάς, ο Λεωνίδας Μικρόπουλος επιστρέφει στη σκηνή όχι μόνο ως ηθοποιός, αλλά και ως σκηνοθέτης, με μια παράσταση που μοιάζει να συνομιλεί βαθιά με την προσωπική του καλλιτεχνική πορεία. Ο «Ένας Ξένος», έργο βασισμένο στο μυθιστόρημα του Αλμπέρ Καμί, που παρουσιάζεται από την ομάδα Caelum στο Θέατρο Φούρνος, είναι για τον Λεωνίδα Μικρόπουλο κάτι περισσότερο από ένα ακόμη θεατρικό εγχείρημα. Είναι ένας κύκλος που ανοίγει από τα χρόνια της δραματικής σχολής και κλείνει σήμερα στη σκηνή με τρόπο ώριμο, στοχαστικό και απολύτως προσωπικό.
Η σχέση του με το έργο ξεκίνησε το 2017, όταν ως φοιτητής της Δραματικής Σχολής του Ιάκωβου Καμπανέλλη ήρθε για πρώτη φορά αντιμέτωπος με τον Μερσώ. Η πρώτη ανάγνωση, όπως παραδέχεται, μπορεί να μην του αποκάλυψε όλο το βάθος του κειμένου, αλλά άφησε μέσα του ένα ανεξήγητο ίχνος περιέργειας και αινιγματικότητας – ένα κάλεσμα που έμελλε να βρει το δρόμο του χρόνια αργότερα. Έτσι, όταν τον περασμένο Μάρτιο ο στενός φίλος και συνεργάτης του Αντώνης Χατζημιχάλης πρότεινε τη δημιουργία ενός μουσικοθεατρικού εγχειρήματος, η ιδέα του «Ξένου» αναδύθηκε μέσα του ακαριαία, σα να περίμενε το κατάλληλο σύμπαν ανθρώπων και συνθηκών για να υλοποιηθεί.
Από εκείνη τη στιγμή, ο Μικρόπουλος ρίχτηκε στη δουλειά με τη γνωστή του προσήλωση – μια αρετή που καλλιέργησε από τα χρόνια που εγκατέλειψε τα Ιωάννινα για τη Θεσσαλονίκη, για να σπουδάσει Φυσική, και αργότερα την Αθήνα, όπου αφιερώθηκε στο θέατρο. Η διττή του πορεία, από τις φυσικές επιστήμες στην τέχνη, μοιάζει σήμερα σχεδόν προοικονομία: το θέατρο του Μικρόπουλου έχει ακρίβεια, έχει δομή, έχει παρατήρηση. Αλλά την ίδια στιγμή έχει πάθος, ένστικτο και έρευνα πάνω στη φύση της ανθρώπινης ύπαρξης.
Η παράσταση είναι μια συνάντηση λόγου, σώματος και μουσικής, με την πρωτότυπη σύνθεση του MadebyGrey και των μουσικών επί σκηνής να λειτουργεί όχι απλώς ως συνοδεία, αλλά ως παλμός της ίδιας της διαδρομής του ήρωα. Ο Μικρόπουλος, με την καθαρή, κοφτή και στοχαστική του σκηνοθετική γραμμή, στήνει έναν χώρο όπου ο θεατής παρακολουθεί έναν άνθρωπο να διαλύεται και να ανασυντίθεται, να μαθαίνει τον κόσμο από την αρχή.
Στο πρόσωπο του, συναντά κανείς τον καλλιτέχνη που δουλεύει ακατάπαυστα: από το «Ελληνόρ(α)μα» που τον σύστησε ως νέο δημιουργό, μέχρι τις πρόσφατες σκηνοθεσίες των έργων Ντοστογιέφσκι και Poe, τις συνεργασίες σε θέατρα της Αθήνας, τις κινηματογραφικές του συμμετοχές και την πρωταγωνιστική του παρουσία στο πρώτο αγγλόφωνο θεατρικό της Ελλάδας. Ο ίδιος ωστόσο δείχνει να κρατά πάντα τον ίδιο πυρήνα: την ανάγκη για ειλικρίνεια, για δημιουργική συνέργεια, για συλλογικότητα. «Το να δουλεύεις καθημερινά με ανθρώπους που αγαπάς είναι κάτι παραπάνω από όμορφο», λέει, συνοψίζοντας ό,τι φαίνεται να είναι η βάση της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.
Η παράσταση λόγω της μεγάλης επιτυχίας της, έχει πάρει παράταση και θα συνεχίζεται όλα τα Σαββατοκύριακα του Δεκεμβρίου. Με το βλέμμα στραμμένο και στα μελλοντικά ταξίδια της ομάδας σε πόλεις της Ελλάδας, ο Λεωνίδας Μικρόπουλος ήδη προετοιμάζει τα επόμενα βήματα: τη μικρού μήκους ταινία Sezon που θα ξεκινήσει τη φεστιβαλική της πορεία από τον νέο χρόνο και, φυσικά, το επόμενο project της Caelum. Γιατί σε έναν κόσμο που δεν έχει νόημα, όπως έλεγε ο Αλμπέρ Καμί, κάποιοι επιμένουν να δημιουργούν. Και ο Μικρόπουλος είναι ένας από αυτούς.
Ναταλία Γεωργοσοπούλου, Σάββας Στρούμπος και Φανή Βοβώνη μετέφρασαν για πρώτη φορά στα ελληνικά τις επιστολές που συνέταξε η Ουλρίκε Μάινχοφ μέσα στις φυλακές υψίστης ασφαλείας
Ο Βαγγέλης Παπαδάκης και η Νάνα Παπαδάκη πρωταγωνιστούν στο καλύτερο έργο του Τενεσί Ουίλιαμς μετά το «Λεωφορείο ο Πόθος» όπως ο ίδιος ο συγγραφέας το χαρακτήρισε
Πώς οι θεραπευόμενοι βλέπουμε τους θεραπευτές μας, τι είναι αυτή η περίεργη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στις πολυθρόνες και τι ιδιόμορφος χρόνος που είναι ο Αόριστος.
17°
