Δεν το λέμε εμείς –το συναντήσαμε στα κεντρικά θέματα εξαιρετικού σάιτ τέχνης, φωτογραφίας και design. Ασπαζόμαστε όμως ανεπιφύλακτα την ευστάθεια του ισχυρισμού και επιχαίρουμε επιπλέον για τη συμμετοχή του Αλέξανδρου Βασμουλάκη, ενός δημιουργού που αποχρωματίζει τόσο συστηματικά το γκρίζο της Αθήνας, που τείνουμε να λησμονούμε τη σπουδαιότητά του.
Έργα ιλιγγιώδους κλίμακας και διάσπαρτα σε κάθε σημείο του ορίζοντα, τα murals της ανθολογίας διαποτίζουν με ενέργεια, νόημα και σκέψεις το τσιμεντένιο υφάδι της πόλης, καταλαμβάνοντας εξαπίνης τον θεατή σαν ανέλπιστα θεάματα που ξεπροβάλλουν μετά από κλειστή στροφή.
Ο Blu, ο περίφημος ιταλοαργεντινός που φιλοξενήθηκε στην Tate Modern και κόσμησε τη Θεσσαλονίκη στη διάρκεια της τελευταίας Biennale Νέων Καλλιτεχνών, βρέθηκε πρόσφατα στην Ισπανία, την οποία φιλοδώρησε με μια τοιχογραφία που είτε θέλει να αποθεώσει τη χορτοφαγία, είτε του προέκυψε έπειτα από ολονύχτιες επαναλήψεις της «Φρουτοπίας».
Στο Μπρίστολ, ο βαρκελονέζος Aryz σχεδίασε και χρωμάτισε τον ψυχεδελικό λύκο του «See No Evil» στη διάρκεια μιας μόλις ημέρας, όντας προφανώς οπαδός του think big. Το θρησκευτικών αποχρώσεων έργο των El Mac και Retna στο Σολτ Λέικ Σίτι διαδέχεται ο αινιγματικός διοπτροφόρος του Alexandre Farto, γνωστότερου ως Vhils, φιλοτεχνημένος στη Μόσχα, ενώ η σειρά μεταφέρεται στη συνέχεια στο Λοτζ της Πολωνίας, όπου ο Sainer, μέλος του crew Etam, σκόρπισε μια χρωματική έκρηξη στη ροζ πολυκατοικία της οδού Uniwersyteka 12.
Έπεται διπλό αμερικάνικο πέρασμα από τον Nanook στη Βαλτιμόρη και τον βραζιλιάνο Eduardo Kobra στη Νέα Υόρκη, ενώ ο Herakut αφήνει την υπενθύμιση «η τέχνη δεν τρέφει τους ανθρώπους», στο Λούνεμπεργκ της Γερμανίας. O βετεράνος Shepard Fairey ξαναχτύπησε στο δυτικό Χόλιγουντ, οι δίδυμοι Os Gêmeos άφησαν στη Νέα Υόρκη ένα πειστικό δείγμα του τι σημαίνει street art από τη σκηνή του Σάο Πάολο, o Roa επιμένει φιλοζωικά στην Ατλάντα, ενώ ο διακόπτης ρεύματος του βαλενθιανού Escrif στο Κατοβίτσε είναι υποβλητικός και μόνο χάρη στην ιλιγγιώδη κλίμακά του.
Στη συνέχεια ο Αλέξανδρος Βασμουλάκης, ένας καλλιτέχνης σε διαρκή διαμάχη με την πολεοδομική κακογουστιά της Ελλάδας καταθέτει το «I smell something burning», προτού οι Sepe, Lump and Chazme718 προσδώσουν λίγη από την αίγλη του Moebius στο Sczecin της Πολωνίας – σαν πολλά στολίδια δεν μαζεύτηκαν εκεί;
Υποβλητικό κλείσιμο με τη νεότευκτη κολεκτίβα των A’shop από το Μόντρεαλ. Πιστεύει άραγε κανείς ότι η αισθητική μεθοδολογία των τοιχογραφιών αυτών δε μαρτυρά τέχνη περιωπής; Ακολουθούν όλες οι εικόνες των δημιουργών και τα link.
Ένα από τα προγράμματα εξωστρέφειας και διεθνούς παρουσίας του μουσείου φέρνει επιμελητές από το εξωτερικό στην Ελλάδα για να γνωρίσουν την σύγχρονη τέχνη της χώρας μας
Η διεθνής διοργάνωση ανεξάρτητης τέχνης επιστρέφει στην Αθήνα από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου με 66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, performances, ομιλίες, workshops και ελεύθερη είσοδο
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
17°
