Ένας μεταπτυχιακός φοιτητής κατέστησε διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή το «Μονόγραμμα» του Οδυσσέα Ελύτη, για τυφλούς. Είναι μία σημαντική κίνηση, για ένα μέρος του πληθυσμού που χρειάζεται τη στήριξη όλων μας.
Ποιος είναι όμως ο Απόστολος Γαρούφος; Ο Απόστολος σπουδάζει στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Ειδικής Αγωγής, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Στο ίδιο Πανεπιστήμιο, στην Κομοτηνή πήρε το πτυχίο του στη Νεοελληνική Φιλολογία. Είναι ένας άνθρωπος με ιδιαίτερη αγάπη για τη Λογοτεχνία αφού αποτελεί «πηγή έρωτα και έμπνευσης» γι αυτόν.
Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την ειδική αγωγή και τη μέθοδο Braille (είναι το σύστημα γραφής και ανάγνωσης των τυφλών) συγκεκριμένα;
Πάντα αγαπούσα τους ανθρώπους με προβλήματα όρασης. Είναι άνθρωποι που χωρίς να βλέπουν μπορούν να διαισθανθούν την αγάπη, τον έρωτα και το συναίσθημα χωρίς να κάνουν το παραμικρό λάθος.
Για τον λόγο αυτό η Braille αποτέλεσε για εμένα την αφορμή για σκέψη και αυτογνωσία. Δηλαδή, με προβλημάτισε το πώς ένα τέτοιο σύστημα, λίγο πιο περίεργο από τα συνηθισμένα, μπορεί να μεταφέρει όγκους γνώσης.
Από την άλλη, η ειδική αγωγή είναι μία επιστήμη που χρειάζεται οπωσδήποτε στον ελληνικό χώρο. Η ελληνική κοινωνία βιώνει μία κρίση που δεν είναι μόνο οικονομική και για να αντιμετωπιστεί χρειάζεται θαλπωρή και αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Γιατί επέλεξες συγκεκριμένα το «Μονόγραμμα»;
Το «Μονόγραμμα» του Οδυσσέα Ελύτη, ήταν μία επιλογή της κοπέλας μου και ένας πηγαίος αγώνας να μπορούν τα άτομα με προβλήματα όρασης να το έχουν στη διάθεσή τους οποιαδήποτε στιγμή. Στο συγκεκριμένο σημείο, να σημειώσω πως, σε διάφορα κέντρα και συλλόγους γίνεται η εκτύπωση τέτοιων βιβλίων ή πληροφοριών. Εγώ, αυτό που έκανα στην ουσία, είναι να μεταγράψω ένα κείμενο σε ηλεκτρονική μορφή Braille. Αντί κάποιος να το γράψει σε μία παλαιού τύπου γραφομηχανή, εγώ το μετέγραψα ηλεκτρονικά.
Χρέος μας, να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας να έχουν άμεσες προσβάσεις σε ηλεκτρονικά μέσα, κι όχι να παραμένουν σε αρχαίες γραφομηχανές. Ο κόσμος μας είναι άνισος, είναι φτιαγμένος για τους βλέποντες και για την πλειοψηφία, ενώ η μειοψηφία παραμένει στο περιθώριο. Ήρθε η ώρα αυτοί οι άνθρωποι να γίνουν ένα με την πλειοψηφία, ώστε να αποκτήσουν τα ίδια δικαιώματα με τους βλέποντες.
Γιατί είναι σημαντική η λογοτεχνία για βλέποντες και μη βλέποντες;
Η Λογοτεχνία είναι πάθος, έρωτας, θησαυρός που αναβλύζει στις σκέψεις και στις φλέβες των ερωτευμένων. Όλοι έχουν ανάγκη τον έρωτα. Ποιος άλλωστε ζει χωρίς αυτόν;
Πες μας κάποια πράγματα για το πιλοτικό πρόγραμμα που ξεκίνησες, με το οποίο ο καθένας θα μπορεί να μεταγράψει σε γραφή Braille.
Είναι ένα ηλεκτρονικό πρόγραμμα που απλά το αναζήτησα σε ξένες ιστοσελίδες. Με κάποιες πολύ μικρές αλλαγές στον προγραμματισμό του, κατάφερα να μεταγράψω το κείμενο και να το «επικολλήσω» σ’ ένα αρχείο word. Το πιλοτικό κομμάτι δεν είναι αυτό.
Ναι μεν η δουλειά γίνεται σε διάφορα κέντρα και συλλόγους, αλλά θα μπορούσε να γίνει κάτι πιο γρήγορο και άμεσο. Το δουλεύουμε. Δε ξέρω αν θα πραγματοποιηθεί, αλλά μένουμε πιστοί στις αρχές, στο Θεό του Έρωτα και στους όρκους των πτυχίων μας πως, αν δε γίνει τώρα, θα γίνει κάποια στιγμή, με συνεχείς προσπάθειες.
Πώς βλέπεις τον τρόπο που προσεγγίζονται στην Ελλάδα οι τυφλοί και γενικά οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης;
Όπως ανέφερα και παραπάνω, δυστυχώς, στον κόσμο που ζούμε, οι πλειοψηφίες μένουν στην κορυφή, ενώ οι μειοψηφίες υστερούν και παραμένουν στο περιθώριο. Οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης είναι σπουδαίοι άνθρωποι και καταφέρνουν πάντα σε ό,τι και να καταπιαστούν. Απλά τους αγαπάω για τη δύναμη ψυχής.
«Η ταινία λειτουργεί ως ένα επίκαιρο σχόλιο για την κινηματογραφική αίθουσα μέσα από την κινηματογραφική αίθουσα» όπως λένε οι δημιουργοί της, Αρίσταρχος Παπαδανιήλ και Γιάννης Χλεμπάκος
Το νέο φιλμ του Γκορ Βερμπίνσκι μοιάζει κάπως μετέωρο μεταξύ των έντιμων προθέσεων και των δυσκολιών να φτιαχτεί ένα άρτιο sci-fi με έξυπνα –και επίκαιρα– σχόλια
Από το μεγάλο αφιέρωμα στον Στίβεν Αντωνάκος και τη μεγάλη έκθεση «Είσαι ό,τι φοράς» στο Μουσείο Μπενάκη μέχρι την ατομική έκθεση του Μιχάλη Κιούση στην Γκαλερί Άλμα
17°
