Η Λακωνία του Κυριάκου Πιερρακάκη

Οι διακοπές των παιδικών μας χρόνων κυριαρχούν στις αναμνήσεις μας για πάντα. Είναι ένας τόπος ταυτόχρονα εγγύς και μακρινός. Όταν γυρνά κανείς στα γνώριμά του τοπία, αυτόματα τα συνδέει με πρόσωπα και αισθήσεις, με εμπειρίες και γεύσεις, με ήχους και εικόνες.

Η Λακωνία είναι ένας τόπος «μωσαϊκό». Συνθέτει την όμορφη σκληράδα του Ταϋγέτου και της Μάνης με τη γλυκιά ομορφιά της Μονεμβασιάς και της Ελαφονήσου. Ακριβώς όπως γέννησε τον Ρίτσο και τον Βρεττάκο, τους μεγάλους της ποιητές, τόσο όμοιους και τόσο διαφορετικούς ταυτόχρονα.

Όταν σκέφτομαι τη Λακωνία των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων –με έδρα τις Κροκεές– οι συνειρμοί είναι πολλοί. Είναι τα μπάνια στο Λιμένι, στο Βαθύ και στο Μαυροβούνι, είναι τα ουζερί στο Γύθειο, είναι τα σοκάκια της Αρεόπολης και ο καταπληκτικός της παλιός φούρνος, είναι η ανάβαση στον Ταΰγετο και η περιήγηση στις καστροπολιτείες του Μυστρά και της Μονεμβασιάς. Είναι τα πορτοκάλια και το λάδι, τα φραγκόσυκα και τα σταφύλια, τα λαλάγγια και οι δίπλες.

Πάνω από όλα όμως είναι οι περιγραφές εκείνες με τις οποίες κανείς μεγαλώνει, όπου η οικογενειακή ιστορία γίνεται ένα από τα εκατομμύρια μικρά κομμάτια που συνθέτουν την ιστορία ενός τόπου. Είναι η περιγραφή του παππού, να σου διηγείται το πώς σχεδόν πνίγηκε ως μαθητής εκεί που σήμερα βρίσκεται η ταβέρνα του Τάκη στο Λιμένι για να τον σώσει τότε ένας γυμναστής. Είναι η ανάμνηση της γιαγιάς, συγκινημένη να σου εξιστορεί τις ημέρες της κατοχής και πώς τα στρατεύματα είχαν καταλάβει και μετατρέψει σε φυλάκιο το σπίτι που εσύ έφηβος έμενες με την παρέα των φίλων σου. Είναι οι ιστορίες του άλλου παππού, να σου λέει πως ήταν να είναι δάσκαλος ενός χωριού της επαρχίας αμέσως μετά τον πόλεμο – και να προσπαθεί κάπως μάταια να σε πείσει για την αξία της πειθαρχίας και της τάξης μέσα στο καλοκαίρι των διακοπών σου. Είναι η πρώτη επαφή με τους θείους και τα ξαδέρφια από την Αμερική και την Αυστραλία και η συνειδητοποίηση ότι κανένας ωκεανός δεν είναι αρκετά μεγάλος για να είναι απρόσιτος για εσένα.

Η Λακωνία των παιδικών μου χρόνων σήμερα είναι η Λακωνία των διακοπών των παιδιών μου. Και όταν τα βλέπω στις πλατείες της να τρέχουν και στις αμμουδιές της να παίζουν τα δικά τους παιχνίδια και να κάνουν τους δικούς τους φίλους, σκέφτομαι αυτούς που κάποτε έβλεπαν εμένα εκεί. Και τους φαντάζομαι να χαμογελάνε.

*Ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης.