- CITY GUIDE
- PODCAST
-
19°
Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, σαν μαγεμένο το μυαλό μου φτερουγίζει
Θεσσαλονίκη δεν είναι μόνο όσα βιώνονται τώρα. Είναι και όσα λίθινα, χρυσά και αργυρά στοκαρίστηκαν στο Αρχαιολογικό ανά τους αιώνες
Δρόμοι, άνθρωποι, στιλ, ιδέες, τάσεις, γεύσεις, ήχοι, τέχνη και urban μητροπολιτικό πρόσημο. Μια καθημερινή ανταπόκριση με όλα τα νέα και σφραγίδα 100% Θεσσαλονίκη.
Διαβάζω: Το Σατραπείο αποκαλύφθηκε στα δυτικά της πόλης μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1917. Σήμερα βρίσκεται θαμμένο στην περιοχή των οδών Πτολεμαίων και Αντιγονιδών, με τις περισσότερες από 70 επιγραφές που βρέθηκαν εκεί να μαρτυρούν ότι ήταν ένα από τα παλαιότερα και σημαντικότερα ιερά αιγυπτιακών θεοτήτων στην περιοχή του Αιγαίου.
Πολιτεία καταχωνιασμένη σε συσσωρεύσεις, πολιτεία διάφωτη σαν μες τη νύχτα, μεταφυσική, ανυπόστατη, αμφιβολία, έγραψε ο Νίκος Θέμελης, κι έτσι όπως περιπλανιέμαι χωρίς να ακολουθώ τον απαραίτητο χρονικό ειρμό που προτείνουν οι ξεναγοί και οι φύλακες του Αρχαιολογικού Μουσείου της Θεσσαλονίκης, διασχίζω αιώνες και παραστάσεις, έχοντας πολύ συγκεκριμένο λόγο και σπέσιαλ αιτία για την οποία βρίσκομαι εδώ. Κάθε φορά που παθαίνω όβερντοουζ απ’ την καινούργια Θεσσαλονίκη με τις μακέτες ανάπτυξης και επέκτασης, τα αυγουλάδικα-μπραντσάδικα, τα κοκτέιλ places to be, τα οινοποιεία και τα συνήθη περί βορρά σούπερ γουάου, talk of the town αστικές αναπλάσεις και ψεκ πολιτικοαθλητικά που ακούνε οι ταξιτζήδες στα ράδια, τραβώ ντουγρού για τα έτη 250- 350 μ.Χ. Στέκομαι μπροστά στο ρολόι των Φιλίππων και ανασαίνω στον ρυθμό ενός άλλου τρόπου υπολογισμού του χρόνου. Ύστερα βολτάρω σε μια άλλη Θέρμη από τη σημερινή της μεζονετίλας που καταβροθίζει φαταουλικά τη Θέρμη του Στράβωνα, καθώς από τον 2ο αιώνα η περιοχή αντιπροσώπευε ένα σύνολο από γειτονιές απλωμένες στον Θερμαϊκό και όχι μόνο τα τελευταία χρόνια, που εδώ συντελείται το κατασκευαστικό μπουμ και η επέκταση της πόλης.
Μετά χαζεύω τις ζωγραφικές αναπαραστάσεις του Απελλή και του Ζεύξι που εργάζονταν στις αυλές των Μακεδόνων Βασιλέων, σαν τη Χόλι Γκολάιτλι, που είχε χούι να χαζεύει τη βιτρίνα του Τίφανις κάθε που ήθελε να στανιάρει από τον ίλιγγο, τους γκαϊλέδες και την πλήξη της vita moderna. Πιάνει! Κι έτσι ομοιοπαθητικά και ο δικός μου ψυχισμός στρώνει και ισιάζει γράδα και τσάκρα με τη μέθοδο καταβύθισης στις ιστορίες και τους χρόνους του Αρχαιολογικού Μουσείου, όπως περιπολώ στα μυστικά του Θριαμβικού Τόξου (Καμάρα) ή την κουζίνα των Ρωμαίων. Παρεμπιπτόντως, η κουζίνα των Ρωμαίων τακιμιάζει με την κουζίνα του σταρ σεφ Ευαγγέλου (γεια σου, Σωτηράκη με τα ωραία σου). Αμφότερες χρησιμοποιούν μεγάλη ποικιλία από σάλτσες με πιο διάσημη τον γάρο (λατ. Liquamen), ζωμό από σαλαμούρα και ψαράκια.
Ξαναβρίσκω τον εαυτό μου εδώ, στο Αρχαιολογικό Μουσείο με τις συνταγές μαγειρικής, τους ταφικούς τύμβους της Αίνειας, σημερινό Καραμπουρνάκι, και τον κυβιόσχημο τάφο της οδού Ωραιοκάστρου στη Σταυρούπολη. «Θεσσαλονίκη», διατείνεται ο έσω μου στον άλλον εαυτό, αυτόν του Θεσσαλονίκη 24/7 Mixtape που κυνηγά τις νέες τάσεις, «Θεσσαλονίκη δεν είναι μόνο όσα βιώνονται στη φλανερί τώρα. Είναι και όσα λίθινα, χρυσά και αργυρά στοκαρίστηκαν στο Αρχαιολογικό από τις φλανερί των αιώνων, στα 2.500 χιλιάδες χρόνια συνεχούς ζωής που έχει το άστυ που μας έλαχε».
Memento mori: Στανιάρω και ξελαμπικάρω και επαναπροσδιορίζω το πραγματικό μου μέγεθος, καθώς ο πυρήνας της ύπαρξής μου, με εντοιχισμένες μέσα του εκατομμύρια από τις έλικες των DNA που περπάτησαν εδώ, εναρμονίζεται με τον αλαφροΐσκιωτο τύπο του τώρα και παρεάκι θαυμάζουμε τον κρατήρα και τους τάφους του Δερβενίου. «Προσομοίωση είναι των μελλοντικών “σπιτιών”, κάποτε θα τα κατοικίσουμε κι εμείς, μην νομίζεις» ανταλλάσουμε αβρότητες τα δυο εγώ. Και έτσι κυλούν φτερωτά δυο ώρες μέσα στις επιστρώσεις και τις στρωματογραφίες αλλοτινών εποχών, εδώ στο Αρχαιολογικό Μουσείο, μέχρι να ξαναβγούμε έξω.
Το βλέμμα μου από την υπαίθρια αναπαράσταση των Las Incantadas (οι Μαγεμένες) ξαναπέφτει στη Βασιλίσσης Όλγας και προβληματίζομαι: να στρίψω αριστερά για Τσιμισκή ή να το πάρω ευθεία για Εγνατία μέσω Αγγελάκη; Παίρνω ταξί και εντολάρω, Άνω Πόλη. Στο ράδιό του ο τάριφερ ακούει Τσιτσάνη, Σαν μαγεμένο το μυαλό μου φτερουγίζει. Στο άκουσμα του τραγουδιού σκέφτομαι πως μερικές φορές περίεργες μεταφυσικές σύμπτωσεις, μια μαγεία, μοιάζει να υπαγορεύουν τις βόλτες μου στην πόλη.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το Orme Run Club αποδεικνύει ότι μερικές φορές η καλύτερη αφορμή για να γνωρίσουμε καινούργιους ανθρώπους βρίσκεται στα κορδόνια ενός ζευγαριού αθλητικών παπουτσιών
Περιπλάνηση στη Βενετία από τα εθνικά περίπτερα της Μπιενάλε μέχρι τα μικρά εργαστήρια
Μια λέσχη ανάγνωσης μάς ταξιδεύει στον κόσμο της ιαπωνικής λογοτεχνίας
Η διαδρομή του Βαρδάρη από τη λαϊκή αυθεντικότητα στην παρακμή
Ο Little Peter Αθανασιάδης είναι ένας αυθεντικός ροκενρολόκαρδος ήρωας
Ήταν Άρης, Γκάτσμπι και τερματοφυλακάρα!
Ο Παναγιώτης παίρνει τη φιγούρα του γνωστού Πειρατή της Καραϊβικής και της προσθέτει θεσσαλονικιώτικα χαρακτηριστικά
Από το ηλιοβασίλεμα στον Θερμαϊκό μέχρι τα κοκτέιλ που δίνουν στη βραδιά λόγο να κρατήσει λίγο παραπάνω, οι ταράτσες της Θεσσαλονίκης αποδεικνύουν πως η πόλη έχει έναν ακόμη λόγο να κοιτάζει ψηλά
Η επαναφορά των λαμπρών ψηφιδωτών του Γαλεριανού Ανάκτορου
Ο Νίκος Λειβαδιώτης και η Ράνια Καμπουράκη είναι…για δέσιμο!
Ο Κωστής Καρατζάς μιλά για τη μετάβαση του Greek Foundation από την ψηφιακή πλατφόρμα στον φυσικό χώρο
Θεσσαλονίκη, Οκτώβρης, 18 special λόγοι
Από το διάβασμα αργά τη νύχτα και τα μηνύματα σε επαγγελματικές κάρτες, η Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ αφήνει -προσωρινά- πίσω της δεκαετίες φοιτητικών αναμνήσεων
Σε εξέλιξη η μετατόπιση των αγωγών φυσικού αερίου. Ορίζοντας ολοκλήρωσης ο Μάρτιος του 2027
Εντυπωσιακά αερόστατα και μοναδικά Night Glow Shows στον Μύλο Ματσόπουλου
Οι «πάνκηδες» του Μεσαίωνα, τα βέβηλα τραγούδια του 12ου, ο θείος Έρνεστ και ο Φιντέλ, στην Αλεξάνδρου Σβώλου
Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, το «Άλμα Ζωής» Ν. Θεσσαλονίκης μάς καλεί στο Pink Together, αποδεικνύοντας ότι η φροντίδα του εαυτού μας παραμένει μια πράξη αγάπης
Η ανάπλαση του ΦΙΞ και το μεσοπολεμικό αποτύπωμα του Brick Expressionism στη Θεσσαλονίκη
Χάρη, μίλα λίγο για Θεσσαλονίκη που θέλω κάτι να δω!
Ο Χάρης Θεοφράστου εκστασιάζεται όταν ακούει να ουρλιάζουν τα πιτσιρίκια από τα σχολεία της Ικτίνου
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.