Το καλοκαίρι στην Αθήνα είναι μια μικρή αντίσταση στη μαζική φυγή
Τοποθεσία Αθήνα και ώρα λίγο πριν δύσει ο ήλιος. Τα φώτα της πόλης ετοιμάζονται να ανάψουν. Στο Θησείο μυρίζει νυχτολούλουδο και στην Πανόρμου καθαρές μπουγάδες από τα μπαλκόνια. Ένα καλοκαίρι ακόμα, τρίτο ή τέταρτο στη σειρά, χωρίς νησί. Στα τηλέφωνα βγαίνει ο τηλεφωνητής. "Απουσιάζουμε, αφήστε μήνυμα". Τελικά ποιος μένει και ποιος φεύγει;
Καλοκαίρι στην Αθήνα ή διακοπές εκτός της πόλης
Περπατάς σκεπτικός στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Δεν είναι που έμεινες στην πόλη. Είναι που τελικά, ίσως, αυτό να ήθελες πραγματικά. Τέρμα οι δικαιολογίες με τα εισιτήρια και τις άδειες. Η Αθήνα είναι σα να σου ψιθυρίζει "Αφού το θες, μπορείς να μείνεις λίγο ακόμα εδώ".
Οι καταψύκτες στα περίπτερα είναι γεμάτοι με παγωτά και γρανίτες που δεν θα γίνουν sold out. Από τις τσάντες των τουριστών βγαίνουν βεντάλιες σε χρώματα "γαλανόλευκης". Κάποιοι περαστικοί έχουν άμμο στα παπούτσια τους και σε κάνουν να αναρωτιέσαι πού να έκαναν τη σημερινή βουτιά τους. Κάτι έχει αυτή η πόλη τον Ιούλιο που δεν το 'χει τον Μάρτιο. Το ποτό στο χέρι σου φαντάζει λίγο πιο δροσιστικό χωρίς τη βουή της πολυκοσμίας και της ηχορύπανσης.
Την ώρα που όλοι ποστάρουν παραλίες, εσύ ποστάρεις δρόμους. Κάθε βήμα κι ένα insta story με λεζάντα «μένουμε γιατί θέλουμε». Ίσως και να ισχύει. Ίσως και να σ’ έχει πείσει αυτή η νέα μορφή καλοκαιριού που λέγεται Summer in the city με ταβέρνες που μυρίζουν τηγανιτό ψάρι, ψημένο ψωμί, μουσικοί στον δρόμο παίζουν μουσική που θυμίζει παλιά, ήρεμη Αθήνα. Ναι, σίγουρα ισχύει. Δεν έχει αέρα από Κυκλάδες εδώ, αλλά έχει άδειους δρόμους που θες να τους περπατήσεις μέχρι να βρεις αδιέξοδο. Έχει θερινά σινεμά και ταράτσες, έχει πλατείες γεμάτες κόσμο που πια δεν έχει άγχος. Κάπου μεταξύ Μετς και Παγκρατίου, ακούγονται γέλια από παρέες. Το τρόλεϊ περνά σχεδόν άδειο, αλλά όσο νυχτώνει, τα πεζοδρόμια γεμίζουν κόσμο που περπατά στην πόλη.
Και τότε καταλαβαίνεις πως διακοπές δε σημαίνει μόνο να είσαι στην Κύθνο ή την Αλόννησο και να γυρνάς στις παραλίες. Σου φτάνει η ηρεμία και να απολαμβάνεις την πόλη σου στην καλύτερή της εκδοχή. Να την παρατηρείς όπως της αξίζει, τώρα που έχεις τον χρόνο και την ενέργεια να το κάνεις.
Αυτό είναι το καλοκαίρι στην Αθήνα. Μια μικρή αντίσταση στη μαζική φυγή. Ένας ήσυχος ηρωισμός. Μια αστική όαση για όσους δεν έψαξαν νησί, αλλά τον εαυτό τους. Και αν τελικά μείνεις, η πόλη δεν θα σε απογοητεύσει.
Ο ιδρυτής της Kineo και του Take Back the City μιλά για την καθημερινότητα στην Αθήνα, τις μικρές αλλαγές που κάνουν τη διαφορά και γιατί η πόλη είναι τελικά θέμα κουλτούρας.
Πίστη, χαρά, αλλά και σκληρές εικόνες μέσα από τις μαρτυρίες ξένων περιηγητών - Αγορές που βούιζαν, αμνοερίφια προς σφαγή, σνομπ Ανάκτορα, βροχή από τουφεκιές
17°
